ساعت گذشت

ساعت گذشت و تو 

آویزان از عقربه‌های ثانیه شمار گذشتی

و من تسلیم شدم

به آغاز فصلی نو که کبوترهایش

از بهت سرمای بی‌سابقه

آواز را میان منقارهای کوچکشان 

محبوس کرده‌اند

و این فصلی ست

که از عمان تا کلاه دماوند را 

با تور شقایق به عروسی یادها خواهد برد

ساعت گذشت 

و تو

آویزان از عقربه‌های ثانیه شمار گذشتی

و از خودم می‌پرسم :

آیا کسی دشت‌های شقایق را 

با صنوبرهای مرتفع رویا

به آسمان متصل خواهد کرد؟

در قلب منبسط دختران نوبالغ

تو بگو ای عابر

آیا عشق 

نطفه خواهد بست؟

دلتنگی مرا در قالب‌های یخ 

استخوان نامیده‌اند

فساد ماهیچه‌هایم به تاخیر افتاده

آی ای کرم‌های خاکی!

آیا کسی در آن خلوت نمناک

پوره‌ی قلب مرا خواهد خورد؟

صدای جوجه‌های یتیم می‌آید

هوای کوچه سرد است

و انتظار در دهان گربه

پرهای مادر را به باد داده است

صدای جوجه‌های یتیم می‌آید

ساعت گذشت 

و تو

آویزان از عقربه‌های ثانیه شمار گذشتی

و این فصلی ست که اقیانوس‌ها را 

در سکون آرامشان 

سرخ خواهد کرد

تا جلبک‌های روییده بر پوست سفره ماهی 

دهان لاک پشت‌ها را 

تلخ کنند

و پلانکتون‌ها

آه پلانکتون‌های کوچک حقیر

عاقبت وال‌ها را خواهند خورد

من از شمارش عددها بیزارم

آی ای قاصدک‌های سرگردان 

امیدی به فراموشی «لحظه‌های آخر» هست؟

ماهی قرمز عیدمان دندان در آورده

تنگ 

موج می‌زند

آیا هیچ بوسه‌ی ناپیدایی 

زخم‌های باز تجربه‌های ضعیف را 

التیام خواهد داد؟

ساعت گذشت

ساعت گذشت و تو 

آویزان از عقربه‌های ثانیه شمار گذشتی 

آی ای لحظه‌ی پایان

شکایت که نه

من اما پیشانی خاطره‌ها را 

بوسه‌ی خداحافظی نداده بودم هنوز

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠١/١٧
٠
٠
قلم احساست همیشه توانا نازنین بانو.پیشانی هیچ خاطره ای رو نمیشه بوسید ..خاطره ها رو باید بویید
اکرم انتصاری
اکرم انتصاری
٩٥/٠١/١٧
٠
٠
چه فضای مخوفی رو ترسیم کردی، پلانکتون ها ؟ ترسناکه غرق شدن. میشه از خاطره ها خداحافظی کرد مگه؟!
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠١/١٨
٠
٠
مفهوم شعرتو دوست داشتم ،سعی کن اشعار کوتاه بنویسی چون بهتر،سبکتر و زیباتره
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٥/٠١/١٩
٠
٠
من زیاد سر در نیاوردم ولی مچکر مچکر مچکر
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات