من ماندم و یک دنیا تنهایی، خسته از چنگ زدن به هر طناب پوسیده. من ماندم و یک روح ترسیده، ترس از رانده شدن از سوی هر آشنا .

هر روز باج پشت باج، کیسه محبتم سر گشاده، که بمانید کنارم ای آدم‌ها. اینجا کسی دلتنگ من نمی‌شود. این منم که باید سلام خوبی کجایی اول را بفرستم! این‌جا کسی نگران خاموشی خطم نیست، اینجا من ماندم و تنهایی! همین‌جاست درست روبرویم، ضل زده به من! کنج اتاق آبیم. هرچه خودم را به ندیدن می‌زنم بیشتر خیره می‌شود، بیشتر تیره می‌شود آبی اتاقم، می‌شود سیاه، می‌شوم دلگیر. هنوز همانطور توی خودش چمباتمه زده. من ماندم و تنهایی ..

کسی با من نیست. خسته‌ام از پاره شدن این طناب‌های پوسیده. خسته از شکستن غرورم برای داشتن یک سنگ صبور. یک نفر که بشنود حرف‌هایم را ولی هیچ گوش شنوایی با من نیست و هیچ چشمی نمی‌خواند نوشته‌هایم را. ولی من می‌نویسم، من که هستم، من و تنهایی‌ام. یک دوست، شاید هم یک دشمن، نمی‌دانم شاید هم یک نفر که فقط بلد است شیره جانت را از چشم‌هایت بیرون بکشد!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٢/٢٤
٠
٠
گاهی وقت ها باید کوچ کرد :)
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٢/٢٤
٠
٠
البته اگه بالت نشکسته باشه...
Miss_shqyq
Miss_shqyq
٩٤/١٢/٢٤
٠
٠
اتاق منم آبیه :)) تنهایی درد مشترک همه است.تنها به دنیا می آییم ،تنها رشد می کنیم و تنها میمیریم...به نظرم این از همه چی بهتره.
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٢/٢٥
٠
٠
یکم مبهم نبود؟ منظورتون دقیقا چی بودش؟
saleheh_3274
saleheh_3274
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
سلام ادمای تنها به هر طناب پوسیده ای چنگ میزنن که ازین وضعیت خلاصشون کنه به ادما با محبت زیاد باج میدن تا کنارشون بمونن اما اخرشم فقط خودشون میمونن و تنهایی ... هر چیم خودشون و به ندیدن بزنن تنهایی کنارشونه و داره نگاشون میکنه درست همینجاست روبروی من ...
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
تبلیغات
تبلیغات