این روزها، توی اکثر لیست‌های خرید، یک تنگ بلور و دو تا ماهی قرمز، به چشم می‌خورد. فروشنده از بین کلی بچه ماهی کوچک و بزرگ که روی هم وول می‌خورند و همه با هم لب می‌زنند تا یک قطره اکسیژن بیشتری ببلعند، دوتای‌شان را جدا می‌کند، توی تنگی می‌اندازد و به دستت می‌دهد.

ماهی‌ها یک دور توی تنگ جدیدشان می‌زنند و خوشحالند از آن شلوغی که در عمق سکوتش صدا به صدا نمی‌رسید، نجات پیدا کردند. خانه جدیدشان را متر می‌کنند و با ذوق در و دیوارش را نگاه می‌کنند. تا آخر عمرشان این ذوق و هیجان همراه‌شان هست. هر دوری که می‌زنند، با دور بعدی فرق دارد. دوباره دنیا را نو و تازه می‌بینند. مدام دور هم می‌گردند و هر بار به هم می‌رسند، گویا ملاقات اولشان است. همیشه برای هم جذاب و زیبا هستند.

هیچ وقت هم از شنیدن حرف‌های تکراری بیست و چهار ساعته، خسته نمی‌شوند. نوبتی و بدون دلخوری با هم درددل می‌کنند. نه نیاز به فریاد زدن دارند ته عصبانیت و صدای بلند! در سکوت کامل حرف هم را می‌فهمند و به معنای واقعی کلمه، غصه هم را می‌خورند.

همه این‌ها به خاطر آلزایمر خوبی ست که دارند. ولی آلزایمر ما آدم‌ها غمناک است.وقتی یک نفر آلزایمر می‌گیرد، خیلی چیزها حتی اسمش و خانه‌اش را فراموش می‌کند. ولی به جایش نگرانی‌هایی به سراغش می‌آید که تاریخ انقضای‌شان گذشته است. دوباره در اتفاقات و حوادثی می‌ماند که یک‌بار برای‌شان غصه خورده تا حل شده یا نشده، بالاخره تمام شده‌اند و این غصه خوردن هر روز از نو تکرار می‌شود.

شاید دلیل این‌که با آمدن بهار، یک تنگ شیشه‌ای و دو تا ماهی قرمز می‌خریم، این باشد که یاد بگیریم، بعضی وقت‌ها خودخواسته آلزایمر خوب بگیریم. من بدی‌های تو یادم برود و تو بد اخلاقی‌های من.

حافظه‌مان حالا سه ثانیه‌ای که نه! سه ساعتی هم نه! حداقل سه روزی باشد. همیشه در همان سه روز اول آشنایی‌مان باشیم. برای هم تکراری و خسته کننده نشویم. هر صبح که بیدار می‌شویم، فراموش کنیم دیروز یا سه روز پیش در حال خوردن چه غصه‌هایی بودیم که خوابیدیم. و امروز دوباره ته مانده آن را برنداریم، گاز بزنیم! نه این‌که غصه سه روز که هیچ، سه هفته و سه ماه هم به کنار، گاهی غصه‌های بیات شده و پوسیده سه سال و حتی سی سال پیش را هم می‌خوریم!

این است که نمی‌توانیم نوروز واقعی را درک کنیم! موقع تحویل سال در کنار سفره هفت سین، دعا کنیم آلزایمر برای فراموش کردن بدی‌ها بگیریم. بدی‌ها، مشکلات و دلخوری‌های‌مان را در همان سال قبل بگذاریم و به همراه ماهی قرمزها با ذهنی پاک و دیدی جدید، وارد سال نو شویم.

نگران غصه‌ها هم نباشیم. آن‌ها آن‌قدر سمج هستند که تا آخر عمر همان جا می‌مانند.حتی اگر خیلی مثبت بین باشیم و هیچ وقت آن‌ها را دوباره به دل و فکرمان راه ندهیم، باز هم از بین نمی‌روند.

از کجا معلوم! شاید وقتی پیر شدیم و آلزایمر غمناک آدم‌ها سراغ‌مان آمد*، برگشتیم و این غم و غصه‌های گذاشته پشت درِ سال را، دوباره برداشتیم و گاز زدیم!

==============

*البته دور از جان همه شما عزیزان:) و با آرزوی سالی نو، سرشار از شادی و امید!

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
محمد-۱۵۱:)
محمد-۱۵۱:)
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
من ک حاضرم آلزایمر مطلق بگیرم.نوشته ی خوبی بود٬مفهوم خوبی هم داشت.امیدوارم سال بدون غم و مشکلی در انتظارتون باشه.
مهربانو
مهربانو
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
آلزایمر مطلق که خوب نیست.باید خوبیها و قشنگیها همیشه یادتون بمونه:))من هم امیدوارم سالی سرشار از موفقیت و شادی در انتظارتون باشه:)
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
رنگی الزایمر دوس داره:)
مهربانو
مهربانو
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
آلزایمر خوب :))سالی پر از رنگهای زیبا براتون آرزومندم:))
فو فا نو
فو فا نو
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
چقد دوس داشتم نوع نگاهت به قضیه رو : ) الزایمر خوب و این ربط دادن ماهی ها به این جریان و اینکه فکر میکنی تو تنگ حالشون خوبه و حتی اینکه نگران غصه ها هم شدی : ) مرسی از این یادداشت، مرسی : )
مهربانو
مهربانو
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
قبل از اینکه درباره ی ذهن سه ثانیه ای ماهیها بدونم براشون غصه می خوردم.ولی بعد خوشحال شدم که اینجورین:))ممنون از شما که خوندین :))خدا رو شکر سرشار از انرژی مثبت هستین:))ولی باز هم سالی پر از انرژی مثبت و موفقیتهای بسیار براتون آرزومندم:))
فو فا نو
فو فا نو
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
الهی :))))))))) منم مث تو واسه اینجور چیزا غصه میخورم و با خوندن پستت کلی خوشحال شدم، مرسی بازم : ) منم همچین سالی رو برا شما ارزو دارم همینطور همراه با سلامتی و الزایمز مثبت! : )
میرزا
میرزا
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
مطلبتون، مطلب بسیار خوبی بود؛ نکتۀ خاصی ندیدم. فقط لذت بردم از خوندنش. ما نیز سال خوبی رو برای شما آرزو می کنیم. مرسی
مهربانو
مهربانو
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
ممنونم از نظر خوبتون.سالی همراه با موفقیت و شادی و سلامتی برای شما و خانواده ی محترمتون آرزومندم:))
میرزا
میرزا
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
زنده باشین و سلامت ان شاءالله!
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
سلامممم .گفتم بیام زیر این پست کامنت بزارم تا فراموشیم تو جیه بشه:))1362hiiiis.blogfa.comاین ادرس وبلاگمه.«لطفا ساکت»فکر کنم این اسم رو سرچ هم بزنی میادش.بازم تاخیرمو ببخشیددد باور کن فکر میکردم همون روز اومدمو ادرسو برات گذاشتم:))
مهربانو
مهربانو
٩٥/٠٣/٢٠
٠
٠
سلام-..راستش فکر کردم تو رودروایسی قرار گرفتی..ممنونم :))
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات