از زبان یک خودخواه

از زبان یک خودخواه

نویسنده : m_rahsepar

سر کلاس شیمی بودیم. معلم‌مان داشت راه حل‌های احتمالی را برای جایگزینی نفت می‌گفت و این‌که در تمام این راه حل‌ها باید صرفه اقتصادی داشته باشد، یعنی نباید به اقتصاد انسانی لطمه بزند. چرا؟ معلم مان جوابی داد که فکر می‌کنم برای زندگی ما یک کلید واژه باشد: «چون آدم ها خودخواهند.» با خودشان می‌گویند اقتصاد من، آرامش من، رفاه من، زندگی من، و من و من و من و....

آرامش من! دقت کنید.

****

نشسته ایم پشت سیستم‌های‌مان و نگاه می‌کنم به عکس‌های یمن، به بچه‌های معصومی که زیر ماشین پناه گرفتند، شاید هم اصلا نگاه نکنیم، یعنی نخواهیم که بکنیم. چه فرقی می‌کند؟ وقتی قرار است عمق تاسف‌مان تنها چند لحظه باشد و بعد با یک نفس بیرون دادن خود را از شر حس بد خلاص می‌کنیم و می‌رویم دنبال زندگی‌مان. بهتر که این چند لحظه هم نباشد ما خودمان هزار بدبختی داریم.

توی خانه‌ایم و نشستیم و تلویزیون دارد از وضع نامناسب تغذیه در آفریقا صحبت می‌کند. آهی می‌کشیم. تلویزیون را خاموش می‌کنیم و می‌گوییم این‌ها را نگاه نکن، از اشتها می‌افتی.

توی خیابان کودکان کار را می‌بینیم و رد می‌شویم و سرمان را پایین می‌اندازیم و فرار می‌‌کنیم از نگاه‌های پر از خواهش‌شان و چند لحظه بعد می‌رویم توی مغازه و مشغول خرید می‌شویم.

خبرگزاری فلان را باز می‌کنیم و با دیدن صورت پر از اشک مرد سوری مهاجری که دارد بچه‌هایش را دفن می‌کند صفحه را می‌بندیم و می‌رویم توی اینترنت جست وجو می‌کنیم: جک‌های+18

****

رفاه من! دقت کنید.

توی مترو غرغر می‌کنیم که چرا پول ما را غذا می‌کنند می‌فرستند یمن. «مگه ما خدمون مشکل نداریم. ما خودمون هزار تا بد بختی داریم.پول ما رو چرا دارن می دن به این عربا»

جلوی تلویزون از خودمان می‌پرسیم این پزشکان بدون مرز چرا می‌روند آفریقا؟ «توی مملکت خودمون کار کمه؟ بیان اینجا وضع مردم خودشون رو ببینن. نخواستیم بابا»

روز نیکو کاری به دوست‌مان می‌گوییم: «یک مانتو داشتم ارزون خریده بودمش دلم راضی نشد بیارمش. بگذار اونایی که میلیون براشون پول خورده بدن.»

توی گروه می‌گذاریم «معلوم نیست به این مدافعان حرم چی می‌دن که زندگیشونو ول کردن رفتن سوریه؟ طرف مهندس مملکته رفته اونجا که چی؟ بیاد اینجا تو مملکت خومون»

وجدان من! دقت کنید.

توی اینستا پست می‌گذاریم از مردم مظلوم یمن و می‌نویسیم «نفرین به جنگريال نفرین به ظلم، دنیا که دنیا نیست، زندونه»

عکس می‌گذاریم از فقر مردم آفریقا و ثروت فلان بانکدار بانک جهانی و می‌پرسیم عدالت کجاست؟

کلیپ می‌سازیم از کودکان کار و رویش نماهنگ می‌گذاریم و گریه می‌کنیم

وضعیت مهاجران سوری را می‌بینیم و بر دنیا لعنت می‌فرستیم

ای دوستان من! آن‌هایی که حال دلتان خوش است! آن‌هایی که از خودتان گذشته‌اید و دنبال درمان دیگرانید

برای ما خودخواه‌ها دعا کنید

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/١٢/١٨
٠
٠
این عکسها با روح و روان من بازی میکند...:-) ))
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٢/١٩
٠
٠
من که فکر می کنم چراغی که به خانه رواست به مسجد حرامه.... اصن نمی تونم درک کنم وقتی توی کشورمون اینقد مشکل داریم هی باس بریم به این و اون کمک کنم...
پربازدیدتریـــن ها
با مدیران کت و شلواری

کرمانشانگم چنی بی کسی...

٩٦/٠٨/٢٤
قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

قلبی که تنها تو را دوست دارد

٩٦/٠٨/٢٥
از روزهای 18 سالگی

قانونی شدن عجب صفایی داشته!

٩٦/٠٨/٢٢
برای مردم داغدیده

شهر تو و شانه های من

٩٦/٠٨/٢٢
شعری سروده خودم

مهم نیست، فراموشش کن

٩٦/٠٨/٢١
و عشق یعنی...

انتظار را نمی کشم، زندگی می کنم

٩٦/٠٨/٢٠
به طور متوسط، هر کاربر ایرانی در 18 کانال عضو است

چرا سرانه رو می ریزی تو تلگرام؟

٩٦/٠٨/٢٢
در میان این هیاهو

آسمان شهرمان

٩٦/٠٨/٢٠
راهکارهای علمی در امان ماندن از سو ضن در سفرهای هوایی

چگونه عین آدم سوار هواپیما بشویم؟

٩٦/٠٨/٢٣
ماوقع یومیه میرآخور

قطار بازی

٩٦/٠٨/٢١
حبیب خدا...

داستانک مهمان

٩٦/٠٨/٢٤
وقتی در کنارم نیستی...

در عمق وجودم ته نشینی

٩٦/٠٨/٢٣
#تسلیت

صدسال تنهایی

٩٦/٠٨/٢٤
شعری سروده خودم

سوز دل

٩٦/٠٨/٢٠
خودشان انتخاب کردند...

قاتل واقعی

٩٦/٠٨/٢٧
آخرین بند وصیت حاجی

زیر چشمان پدر

٩٦/٠٨/٢٧
زندگی را زندگی می‌کنم

ای روح عاشقانه…

٩٦/٠٨/٢٧
شعری سروده خودم

یک نفس عشق

٩٦/٠٨/٢٨
از هیچ چیز نمی ترسم

غرقه سازی

٩٦/٠٨/٢٨
تبلیغات