در زندگی هر نهال، با تمام وجود

الزام حضور نمودی شاخص از عشق

درک می‌شود

پس از جوانه

نهال دل به بهار بسته است

او را به قسمت گذار فصل‌ها وامگذار

تقدیر،

خود بساز

اگر ریشه بود

به آنچه نهال را برای درخت شدن امیدوار نگاه داشته

اعتماد کن

ای انسان

تنه درخت بخواه

نه فقط شاخه‌هایش

برای آویز طناب تاب

ای آب

مهر توست که در زمستان بی بـَـر

ریشه را امیدوار بهار می‌کند

این‌ها شعر نیست

رنگ بر نمای ساختمان زندگی مباش

آستین‌ها بالا بزن

ملات بساز

چینش نیمی از آجرها با توست

رنگ ساختمان به راحتی عوض می‌شود

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_rahsepar
m_rahsepar
٩٤/١٢/١٨
٠
٠
برای روز طبیعت می تونه شعر قشنگی باشه
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/١٢/١٨
٠
٠
ممنون از توجه؛ "قشنگ" ؛ "خوب" ، "بد" وازگانی کاملا نسبی و نارسای مفهوم هستند
m_rahsepar
m_rahsepar
٩٤/١٢/١٩
٠
٠
کمرم درد گرفت!شما می تونید جمله منو با برداشت خودتون از کلمه قشنگ بفهمید
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٢/١٩
٠
٠
چه کمی مطلبتون سنگین بودش ... من که چیزی ازش نفهمیدم
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/١٢/١٩
٠
٠
صداقت شما رو تحسین می کنم..
پربازدیدتریـــن ها
تبلیغات