فیلم‌هایی که بی اسکار یا با اسکار باید دید

فیلم‌هایی که بی اسکار یا با اسکار باید دید

نویسنده : دست قیچی

چند ساعت مانده اسکار؛ پیش بینی برندگان

هشتاد و هشتمین دوره مراسم اسکار تا ساعاتی دیگر آغاز شده و برندگان خود را خواهد شناخت. با توجه به لیست نامزدها احتمالا یکی از پیش‌بینی پذیرترین دوره‌های این مراسم را سپری می‌کنیم که در این صورت جوایز به ترتیب زیر اهدا خواهند شد:

از گور برگشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی برای آلخاندرو گونزالس ایناریتو، امانوئل لوبزکی به عنوان بهترین فیلمبردار برای سومین سال پیاپی و بهترین بازیگر نقش اول مرد برای لئوناردو دی کاپریو

مدمکس: جاده خشم: بهترین تدوین، بهترین گریم، بهترین طراحی صحنه، بهترین صداگذاری، بهترین تدوین صدا

بهترین فیلمنامه اوریجینال: کانون توجه

بهترین فیلمنامه اقتباسی: کسری بزرگ

بهترین بازیگر نقش اول زن: بری لارسون برای فیلم «اتاق»

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: سیلوستر استالونه برای فیلم «کرید»

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: آلیسیا ویکاندر برای «دختر دانمارکی»

بهترین انیمیشن سال: درون-بیرون

بهترین طراحی لباس: سیندرلا

بهترین موسیقی: انیو موریکونه برای فیلم وسترن «هشت نفرت انگیز» ساخته کوئنتین تارانتینو

بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان: پسر شائول

بهترین مستند بلند: «ایمی» که به زندگی خواننده معروف انگلیسی «ایمی واین هاوس» می پردازد.

از طرف دیگر ممکن است مسئولان آکادمی برای جلوگیری از رخوت بیش از حد، با در نظر گرفتن شرایط سیاسی روز یکی دو جایزه شگفتی ساز و خلاف پیش‌بینی را هم در نظر بگیرند. درست مثل سال‌هایی که «آرگو» و «12 سال بردگی» به عنوان بهترین فیلم‌های سال شناخته شدند. در این صورت ممکن است تغییرات اندکی به شرح زیر در لیست برندگان ایجاد شود:

بهترین فیلم: پل جاسوس‌ها

بهترین کارگردانی: جورج میلر برای «مدمکس: جاده خشم»

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: مارک رایلنس برای «پل جاسوس‌ها»

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: رونی مارا برای «کارول»

 

و اما حاشیه....!

از جمله حواشی اسکار امسال، سیاسی شدن بیش از حد آن است. سال گذشته عدم نامزدی «سلما» که به زندگی و مبارزات مارتین لوتر کینگ می‌پرداخت، اعتراضات زیادی را به همراه داشت که با نامزد نشدن هیچ یک از عوامل سیاهپوست در مراسم اسکار امسال تشدید هم شده و تحریم مراسم را از سوی برخی فعالان رنگین پوست هالیوودی در پی داشته است. در این شرایط مجری مراسم یک سیاهپوست است به نام «کریس راک». چند روز پیش هم «جیمی فاکس» بازیگر سیاهپوست برنده اسکار خطاب به تحریم کنندگان اسکار با تمسخر گفت: «اگر اسکار می‌خواهید، بهتر بازی کنید». کوئنتین تارانتینو هم در راهپیمایی‌های ضد خشونت پلیس علیه سیاهپوستان شرکت داشت و اگر در مراسم دستش به میکروفون برسد، بعید نیست حواشی جالبی را رقم بزند.

 

فیلم‌هایی که نباید از دست بدهید

فارغ از این‌که جایزه اسکار به چه فیلم‌هایی اهدا خواهد شد، امسال چند فیلم حائز اهمیت داشتیم که نباید تماشای‌شان را از دست داد. فیلم‌هایی که یا مورد توجه آکادمی قرار نگرفته‌اند مثل «استیو جابز» و «هشت نفرت انگیز» یا برعکس ممکن است مخاطب ایرانی علت توجه به آن‌ها را درک نکند. در ادامه مختصرا به تعدادی از این فیلم‌ها می‌پردازیم.

 

پل جاسوس‌ها

پس از جنگ جهانی دوم در دوره جنگ سرد میان شوروی و ایالات متحده، هر لحظه بیم آغاز جنگی ویرانگر میان این دو قدرت نظامی برتر جهان وجود داشت. در این دوران سقوط هواپیمای جاسوسی آمریکا در روسیه و دستگیری خلبان آن «گری پاورز» تصمیم دولت آمریکا را برای تعویض وی با جاسوسی روسی به نام «رادولف آبل» در پی داشت. فیلم «پل جاسوس‌ها» براساس این داستان تاریخی و با محوریت شخصیت «جیمز بی داناوان» (با بازی تام هنکس) ساخته شده که وکالت جاسوس روس را برعهده داشت و در نهایت عمل معاوضه جاسوس‌ها هم با مشارکت او انجام شد. نقشی که وی بازی می‌کند، نقش وکیلی درستکار است که ابتدا به رغم انزجار عمومی، از حقوق جاسوس روس دفاع می‌کند و جان وی را می‌خرد و در ادامه با به خطر انداختن جان خود، عمل معاوضه را هم انجام می‌دهد و در نهایت به قهرمانی ملی تبدیل می‌شود.

حتما به یاد دارید که سال گذشته «باراک اوباما» از هالیوود به عنوان ابزار سیاست خارجی آمریکا نام برد. استیون اسپیلبرگ هم بارها علنا طرفداری خودش را از حزب دموکرات اعلام کرده است. بنابراین ساخت فیلمی با مضمون مذاکرات با دشمن برای تضمین آزادی و امنیت شهروندان آمریکایی (آن هم با اشارات مستقیم به بمب اتم) کاملا در راستای سیاست‌های دولتی دموکرات‌ها در مذاکره با ایران قرار می‌گیرد و اگر اسکار امسال سیاسی شود، اصلا بعید نیست نام این فیلم به عنوان بهترین فیلم سال اعلام گردد. 

 

مدمکس: جاده خشم

در آینده‌ای دور، در حالی که تنها بیابانی خشک از زمین باقی مانده است، باقیمانده نسل انسان‌ها برای به دست آوردن واجبات زندگی حاضرند یکدیگر را بکشند. مکس، مردی کم حرف که زن و بچه‌اش را از دست داده است، به تنهایی سفر می‌کند و در جستجوی صلح است.

برخی از تماشاگران ممکن است از تماشای این فیلم لذت ببرند ولی دلیل این همه توجه به آن را درک نکنند و آن را چیزی بیش از یک فیلم اکشن معمولی در نظر نگیرند. برای این دسته از تماشاگران خالی از لطف نیست که بدانند آخرین قسمت سه گانه اصلی مدمکس با بازی «مل گیبسون» 30 سال پیش ساخته شده بود. سه گانه‌ای که دنیایی غریب و سرشار از خشونت مردانه را به تصویر می‌کشید. قسمت جدید مدمکس آن دنیای دیوانه‌وار را با توجه به شعارهای فمینیستی روز به سطح دیگری رسانده است. حالا جهان به پایان رسیده و زمین یک برهوت بی‌انتهاست. منابع آبی محدود هم توسط «ایمورتان جو» به وسیله‌ای برای استثمار باقیمانده نسل بشر تبدیل شده است. در چنین شرایطی مکس که یک پلیس سابق است برای بازگرداندن اعتدال به دنیایی اینچنین دیوانه‌وار، به گروهی از زنان به رهبری «فیوریوسا» کمک می‌کند تا رهبری جامعه پسا آخر الزمانی را در دست بگیرند. چنان که در برخی شعارهای فیلم می‌شنویم: «چه کسی جهان را نابود کرد؟» که جوابش مردان هستند که در تقابل با زایندگی و حیات بخشی زنان، به عنوان عامل مخرب حیات معرفی می‌شوند. از مضمون فیلم که بگذریم، وجوه تکنیکی «مدمکس: جاده خشم» باعث شده بتوانیم افق‌های جدیدی را برای سینمای اکشن در نظر بگیریم. چرا که با یک تدوین درست توانسته غیر از 15 دقیقه که افت ریتم داریم، در بقیه مدت بیش از 2 ساعته خود مدام فصول اکشن جدید ایجاد کند و در عین حال مخاطب را خسته نکند.

از حواشی جالب این فیلم آن است که پیش تولیدش از سال 1997 آغاز شد ولی آن قدر طول کشید که مل گیبسون از ستاره‌ای نوظهور به ستاره‌ای فراموش شده تبدیل شد و سرانجام جای خودش را به «تام هاردی» داد. فراز و نشیب‌های این فیلم به حدی بود که حتی در مقاطعی قرار بود «مدمکس» به صورت انیمیشن تولید شود. 

 

استیو جابز

همان طور که از نام فیلم برمی‌آید، داستان این فیلم روایتگر زندگی مهم‌ترین چهره کمپانی موفق اپل است. فیلمی که با وجود خوش ساخت بودن جایی در بین نامزدهای بهترین فیلم سال پیدا نکرده است. برای توضیح اهمیت این فیلم باید کمی وارد نقد ساختاری اثر بشوم. 

تصویری که ما از استیو جابز در ذهن داریم مربوط به مراسم‌های رونمایی محصولات مختلف اپل و عکس بزرگش روی جلد مجله تایم است. تصویر یک انسان کاملا موفق. کارگردان و فیلمنامه‌نویس، تصویر ذهنی مخاطب را از استیو جابز در ساخت فیلم مد نظر قرار داده و کل فیلم را در روی صحنه رونمایی آثار او در سال‌های 1984، 1998 و 2001 به پیش برده‌اند. این تمهید باعث شده با تقسیم لوکیشن به روی صحنه و پشت صحنه که زندگی واقعی استیو جابز جریان دارد، کارگردان ما را با داستان شکست‌ها، عقده‌ها و ایرادات شخصیتی استیو جابز در مراقبت از فرزندش در تقابل با تصویر موفق‌اش روی صحنه همراه کند. نقطه اوج فیلم هم روی صحنه و در مقابل خبرنگار مجله جی‌کیو در مناظره بین استیو جابز و استیو وازنیاک رقم می‌خورد. جایی که کارگردان با چیدن میزانسنی دقیق که شعار «متفاوت فکر کنید» اپل در پس زمینه خودنمایی می‌کند، آن تصویر ساخته شده را پیش چشم مخاطب در هم می‌شکند و تصویری انسانی از جابز ارائه می‌کند. انسانی با همه نقاط قوت و ضعف، اشتباهات و پشیمانی‌ها.

فیلم «استیو جابز» دنی بویل با مصاحبه سال 1968 با «آرتور سی کلارک» نویسنده فیلمنامه برنده اسکار «2001: اودیسه فضایی» آغاز می‌شود که در آن دورنمایی از تکنولوژی و رابطه آن با انسان توضیح داده می‌شود. کل فیلم هم در واقع نمایش دورنمایی است که استیو جابز برای تکنولوژی می‌بیند و در راستای رسیدن به آن مثل رهبر ارکستر، بهترین نیروها را برای ساخت ملودی نهایی به کار می‌گیرد و در این راه احساسات خیلی‌ها را قربانی می‌کند. اما پیام نهایی فیلم از زبان وازنیاک ادا می‌شود: «این یک سیستم صفر و یکی نیست. می‌شود هم نخبه بود هم انسانی شریف».

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
بهترین ها هم که اعلام شدن، چقدر با پیش بینی هاتون یکی بود اینا ؟
dastgheichi
dastgheichi
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
همه اش یکی بود دیگه. فقط در شاخه بهترین فیلم سال دوستان خلاف پیش بینی ها عمل کردن و جایزه رو به «کانون توجه/Spotlight» دادن و البته توی زیرشاخه بهترین طراحی لباس هم جایزه رسید به «مدمکس: جاده خشم». بهترین بازیگر نقش مکمل رو هم که گفته بودم اگه بخوان متفاوت عمل کنن به «مارک رایلنس» میدن که خب همینطور هم شد.
m_meisam
m_meisam
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
اسکار...کاش هدف های سیاسی نداشتن...آخه حیف هنر نیست؟ ممنون از مطلب به جا و زیباتون
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٤/١٢/١٠
١
٠
ااا این مرده عینک منو زده :D کدوم سیندرلا ? میشه جزئیاش رو بگین " آخه هزار تا سیندرلا ساخته شده " :D
dastgheichi
dastgheichi
٩٤/١٢/١٠
١
٠
از اونجا که امسال نامزد اسکار شده، فکر می کردم مشخص باشه که سیندرلای 2015 مد نظر هست. همین نسخه ای که کیت بلانشت توش نقش نامادری بدجنس رو ایفا میکنه. هلنا بونهم کارتر مادرخوانده جادوییشه و لیلی جیمز (بازیگر سریال داون تان ابی) هم سیندرلاست. کارگردان کار «کنت برانا» بوده که اگه اهل هری پاتر بوده باشین، توی قسمت دوم یعنی «حفره اسرار» نقش گیلدروی لاکهارت رو بازی می کرد.
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
خوشحالم که دیکاپریو بالاخره به اسکار رسید. :)
dastgheichi
dastgheichi
٩٤/١٢/١١
٠
٠
نکنه شمام جزو خوشحالانی هستین که توئیتر رو ترکوندن! ;) امروز خوندم که در دقیقه 400 هزار پیام توئیتری در رابطه با اسکار بردن دی کاپریو منتشر شده و یک رکورد بی سابقه رو به جا گذاشته
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
سلام. فيلمبردار فیلم بردمن هم لوبزکی بود آیا؟ اگه بود دمش گرم، همکاریش با ایناریتو عالی بوده. به نظرم اسپات لایت هم فیلمیه که باید ببينن همه. تارانتینو، تارانتینو... محشره. عالیه. دست من بود تمام جوایز رو تقديمش میکردم :)، پیش بینی هاتون اگه اشتباه ميشد واقعا جای تعجب داشت! مثل همیشه عالی نوشتين آقای حسینی و مثل همیشه با خوندن مطالب شما بیشتر لذت میبرم از هنر هفتم. موفق باشيد :)))
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٤/١٢/١٠
١
٠
به نظرتون ال جکسون نباید کاندید ميشد؟ عالی نبود بازیش خدایی؟ حداقل باید کاندید ميشد،
dastgheichi
dastgheichi
٩٤/١٢/١١
٠
٠
در مورد سؤال اول بله. ایشون پارسال برای «بردمن» و سال قبل ترش هم برای «جاذبه» اسکار گرفته بود. در مجموع 8 بار کاندیدای اسکار شده و این سه سال اخیر پشت سر هم اسکار گرفته. اسپات لایت هم خوبه ولی خب از جهت سینمایی کار چندان قوی ای نیست. سوژه و کیفیت بازی هاش خوبه که باعث میشه فیلم جذابی باشه. امسال مدمکس و همین بازگشته از گور به لحاظ تکنیک کارهای عجیب غریبی بودن. بخصوص مدمکس. تارانتینو رو که منم بهش ارادت دارم. در موارد بعدی هم باید بگم ممنون. لطف داری.
dastgheichi
dastgheichi
٩٤/١٢/١١
٠
٠
ال جکسون و کرت راسل هر دو باید نامزد میشدن. جنیفر جیسون لی البته نامزد بود ولی نگرفت
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣