بسیار برای تو نوشتم دل ِ خود را ...

بسیار برای تو نوشتم دل ِ خود را ...

نویسنده : sh_jahantiq

دیر زمانی ست از تو می‌نویسم! گاه میان واژه‌هایم گل می‌شوی! گاه چون سبزینه‌ای در رگ‌های برگ برگ سینه‌ام مرا به تپش وا می‌داری. و آن زمان که پر می‌شوم از مستی داشتنت، چون پروانه‌ای به گرد شمعِ دلم می‌چرخی و میگردی و می‌رقصی.

تنها نوشتن از توست که می‌تواند به وجد بیاورد مشغله‌ی جامعه‌ی بند انگشتی دستانم را. وگرنه که نوشتن بسیار است. دلتنگم! دلتنگ تو. دلتنگی‌ات شبیه گاز زدن سیبِ سفتِ تُرش سبزی ست که پُر می‌کند از نشاط، لب و دندانم را. چگونه لذت نبرم از شیرینی پنهانش؟ چگونه دوستت نداشته باشم؟

هر از گاهی حرفی در دلم می‌شکفد، نای به زبان آوردنم نیست اما... می‌گویم «مهربان» و دلم قنج می‌رود برایت. هیچ می‌دانی؟ میدانی که چقدر شب‌ها در من بیشتری؟! حتی همین شب‌های بی‌یاد تو به سر شونده. بیا ... بیا و بنشین در قلب کوچک من و دست بگذار روی حریر حرف‌هایی که تنها برای گفتن تو زاده می‌شوند. تو، به تنهایی، تمام منی و تمام جان جهان.

چگونه قلمی ست که تو را نمی‌نویسد؟ و چگونه چشمی ست که تو را نمی‌خواند؟! گاه شبیه گستاخی‌های هر روزه‌ام، سجاده از حوصله تنگ نالایقم خارج می‌شود برای درد و دل کردن با عشق. به ناچار شبی، نیم شبی، کنجی دنج می‌نویسمت که یادم بماندت.که یادت بماندم.

مکث‌هایم را وقتی می‌نویسم و سکوت سنگینم را به دوش بُغضی در شاهراه گلویم می‌بلعم، تنها تو می‌بینی. هر لحظه آنچنان عظیم می‌بینمت که در هیچ واژه نمی‌گنجی. این دل حق دارد اگر جان بدهد از ضعف و سستی و تمام ناتوانی‌اش در بیان آنچه از توست در تمام وجودش. ای نهایت عشق. و ای نهایت عشق. و ای عشق... عشق! دلم از بی تو بودن گرفته است. از بسیار بی‌تو بودن در روزمرگی‌هایم. نمی‌دانم! نمی‌دانم! نمی‌دانم این روزها چگونه بی تو سر می‌شوند؟! و شب‌ها با آن حجم سیاه غلیظ چگونه مغلوب خورشید صبحگاه شده، روشن می‌شوند؟!

تو هستی. بسیار هستی. تو در سنگ، در کوه، در هوا، زمین و زمان و کهکشانی ... در جویبار کوچک چشم‌هایم، تو در پلک شب نفس می‌کشی. چگونه می‌برمت از یاد ناتوانم؟ من ضعیف بی‌تو. ببین که دمی را هم با عشق کلماتی که تو را می‌نویسند زندگی می‌کنم و چه لحظه شیرینی ست همین دم از تو گفتن. همین افسوس‌های پیاپی از نداشتنت. همین جنجال بزرگ میان ترکیب واژه‌ها برای وصفت. هر چه کلنجار می‌روم نمی‌آیی. نمی‌آیی در زندان کوچک ذهن من. عشق را کی توانستن اسیر کردن؟ نامحدود را چون منی محدود، چگونه وصف کردن؟

می‌دانی؟ تشنه‌ام! تشنه لحظه‌ای، دمی، نگاهت! به قلبی که پر شده است از مشغله‌های هر روزه ... از این عشق‌های کذایی! دلم برایت تنگ است! دلم بسیار برای تو تنگ است... بیا! بیا و دستی بکش به زنگار آیینه دلم! کدر شده، نمی‌بینمت ...

/ برسد دست دوست خوبم : خدا / 

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
z-dadras
z-dadras
٩٤/١٢/٠٤
٠
٠
خیلییییی قشتگ نوشته بودید:)
sh_jahantiq
sh_jahantiq
٩٤/١٢/١٤
٠
٠
ممنونم لطف دارین :-)
حسین مداحی
حسین مداحی
٩٤/١٢/٠٤
٠
٠
عاشقانه ای برای خدا! اصولا عاشقانه های خدایی دل نشین اند.اما خب این عاشقانه دل نشین تر بود.خسته نباشید.
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٤/١٢/٠٥
٠
٠
آخه :) بین این همه عشقولانه ها برای آدما این عشقولانه چسبیدد مچکر مچکر مچکر
h.naderi
h.naderi
٩٤/١٢/٠٥
٠
٠
پر بود از حس های بسیار خوب :) خیلی خوب
sh_jahantiq
sh_jahantiq
٩٤/١٢/١٤
٠
٠
سلام ممنونم از لطف شما خوب خوندین :-)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦