اندر حکایت کمر شیخنا

اندر حکایت کمر شیخنا

نویسنده : e_elizabeth

آورده‌اند که روزی شیخ ما -رضی الله عنه- در روستای‌شان به زمینی فرو می‌شد که ارث پدرش بود و جمع متصوفه بیش از یکی دو تن بازو به هم. ناگاه مردی بدیدند که لنگ لنگان قدمی برمی‌دارد و از روی غفلت و چنان‌که بخت برگشته بود، سیبی از درخت برگرفت به دهان برد و چون سیب اول مزه نداد اخخخخخخ و تف کرد و سیب دوم را برگرفت.

شیخ که مرد را دیده بود، سنگی به طرفش انداخت و سپس با مریدان بر مرد فرود آمدند و وی را خرد و خاک شیر کردند و مرد نزد قاضی برفت و هر چه بر او بگذشته بود جملگی باز گفت. قاضی پیکی فرستاد و شیخ را بخواند. مریدان پرسیدند که حال چیست یا شیخ؟ نقل است که شیخ چون دید هوا پس است بندی به کمر بست و دستار و درّاعه در پوشید و نزد قاضی برفت. و این بار نیز دو سه تن بازو به هم.

چون به نزد قاضی فرود آمدند قاضی پرسید فلان کس را تو زدی؟ که جمع در اضطراب فرود آمد و خواستند حرکتی بکنند اما شیخ فارغ بود و هیچ متاثر نگشت. و گفت آرام گیرید و سپس دست بر قرآن نهاد و گفت قرآن بر بند کمرم زند اگر دروغ بگویم و من چنان نکردم. و مرد متغیر گشت و بی اجازت قاضی سخن به مهمل گشود و قاضی وی را به 80 ضربت شلاق تنبیه نمودی تا عبرت همگان شود. و جمله جمع را خوش گشت و بسیار بگریستند و نعره‌ها زدند و جامه‌ها دریدند. 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
خیلی خوبه که دارید به سبک حکایت هفته می نویسید ولی باید توجه داشته باشید که قرار نیست توی اون سبک از کلمات و افعال سنگین استفاده بشه. اتفاقا نوشته باید امروزی باشه ولی نوع اتفاقات و بزرگ نمایی ها شبیه متن های کهن باشه.
h.naderi
h.naderi
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
«مرد متغیر گشت و بی اجازت قاضی سخن به مهمل گشود» برای مثال این جمله بیشتر از اینکه بار طنز مطلب رو زیاد کنه، شبیه متن های کهن ابوالفضل بیهقی اش می کنه
e_elizabeth
e_elizabeth
٩٤/١٢/١٢
٠
٠
با جمله های دیگه متن خراب میشد می ارزید به نظرم
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
وااااااااای اینا چی ان ؟ نیاز به مترجم دارن ها . من کمرم شکست خب دوست عزیز
e_elizabeth
e_elizabeth
٩٤/١٢/١٢
٠
٠
تو کتاب ادببات فارسی دوم دبیرستان یه همچین متنی هست با همچین کلماتی :|
m_meisam
m_meisam
٩٤/١٢/١٠
٠
٠
اون فرود آمدندش کمر منو شکست!
e_elizabeth
e_elizabeth
٩٤/١٢/١٢
٠
٠
:)
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
به یاد آن روزها

سالن مرجع

٩٦/٠٤/٠٦
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات