شده ابری‌ هـوای‌ سینه من

بُوَد تار و کــــــدر آئینـــه‌ی من 

به پیشِ تاولِ دستـــانِ مَردم 

ریــا کاری بُوَد این پینه‌ی من 

چو حامی ‌گشته‌ام ‌پُر غصه‌ و آه 

چو بی دلدار بود آدینه‌ی من 

زِ طاعت ‌بوده‌ام ‌غافل‌ همیشه 

سیه گشته دلِ پُر کینه‌ی‌ من 

نشــــــــانم دِه خدا راهی برای

غرور، این عادتِ دیرینه‌ی من 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
z-dadras
z-dadras
٩٤/١٢/٠٤
٠
٠
قشنگ بود:)ممنون:)
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٤/١٢/٠٤
٠
٠
لذت بردیم استاد:)
غزاله خانوم
غزاله خانوم
٩٤/١٢/٠٤
٠
٠
بیت اخر شاه بیت بود استاد:)
میرزا
میرزا
٩٤/١٢/٠٤
٠
٠
خدا حامیِ عزیز رو حفظ کنه! مدتی نیستید حضرت آقا!
حسین مداحی
حسین مداحی
٩٤/١٢/٠٥
٠
٠
بازم مثل شعر های قبلی زیبا و پر معنی.خیلی متشکر
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٤/١٢/٠٥
٠
٠
من میخوام شعر بگم ولی یاد نداااااارم !خوش به حالتون مچکر مچکر مچکر
h.naderi
h.naderi
٩٤/١٢/٠٥
٠
٠
استاد ارادت داریم. یک مدتی هست کلن شعرهاتون غمگینانه شده
elnazi
elnazi
٩٤/١٢/٠٥
٠
٠
زیبابود:) ممنون!
پربازدیدتریـــن ها