فرار از مدرسه

فرار از مدرسه

نویسنده : v-qavam

برای مطالعه قسمت اول اینجا کلیک کنید:

http://jeem.ir/article/blog/23825

 

آن روز امتحان ریاضی داشتیم. بر خلاف همیشه هیچی نخوانده بودم و برای امتحان آمادگی نداشتم. قبل از رفتن به میثم زنگ زدم، طبق معمول اوضاعش از من وخیم‌تر بود. راستش تصور کتک خوردن از معلم ریاضی‌مان آقای عباسی با آن چشم‌های گود رفته و بدن تنومند با دست‌های سنگینش دلیل قانع کننده‌ای بود تا با پیشنهاد مدرسه نرفتن میثم موافقت کنم.

نقشه همه چیز را کشیده بود. به پارک ملت رفتیم و قرار شد تا ظهر همان جا باشیم. دلم خیلی آشوب بود. اولین باری بود که دلیل نرفتنم به مدرسه، بیماری و با اطلاع والدین نبود. میثم اما مثل همیشه آرام بود. انگار نه انگار الان باید پشت میز سوم سمت چپ کلاس و مشغول جواب دادن به سوالات سخت ریاضی باشیم.

چشم به هم زدیم ظهر شد و سوار اتوبوس شدیم تا سر ساعت همیشگی به خانه برسیم تا هیچ چیز غیر عادی نباشد. ایستگاه سوم برادرم که از دبیرستان بر می‌گشت سوار شد. مجبور شدم تا رسیدن به خانه همه روش‌های استتار در اتوبوس را امتحان کنم تا برادرم متوجه حضور من نشود.

در راه خانه به اتفاقات آن روز فکر می‌کردم. راستش استرس داشت، ترس داشت اما به کتک نخوردن از آقای عباسی می‌ارزید. وارد خانه شدم سعی می‌کردم کاملا عادی و خونسرد به نظر بیایم اما پدر عادی و خونسرد به نظر نمی‌رسید.

 حساب اینجایش را نکرده بودیم که غیبت هر دو دانش آموز یک میز، یک کلاس، یک مدرسه کمی غیر عادی است و ممکن است ناظم مدرسه که انصافا باید کارآگاه جنایی می‌شد و استعدادش در آن مدرسه تلف می‌شد شک کند و با پدرم که همکار فرهنگی‌اش در مدرسه دبستان همان منطقه است تماس بگیرد و علت غیبتم را جویا شود.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
zakhar
zakhar
٩٤/١١/٢٨
٠
٠
خخخخخ حاجی انتظار داشتم حساب شده تر عمل کنی! یادش بخیر چقد به بهانه زیارت امام رضا مدرسه رو می پیچوندیم! تازه خودمونو گول میزدیم که چون داریم صواب میکنیم اشکالی نداره! خوب بود وحید حان :)
آقا حسین
آقا حسین
٩٤/١١/٢٨
٠
٠
خیلی خوب بود.فقط یک احساس خیلی غریبی بهم میگه که اگه داستان سوار شدن برادرش به اتوبوس نمیومد هم هیچ اتفاقی نمی افتاد.یعنی رابطه ی علت و معلولی توی این اتفاق وجود نداره.این یه احساس غریب بود.ولی خب در کل خوب بود.منتظر بقیه ش هستیم.
marjan_mi
marjan_mi
٩٤/١١/٢٨
٠
٠
و منتظر قسمت سوم.....
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٤/١١/٢٨
٠
٠
یه حسی بهم میگه که وحید اینو زورکی نوشتی! یا برای قابل چاپ شدنش زدی از بیخ سانسور و اصلاحات کردی! یا هم خواستی داستانت طولانی بشه بهش آب بستی:| این قسمت از داستانت هیچ چیزی رو پیش نبرد یه درجا بود که اگه حتی خواننده ای قسمت دو از کل داستان رو ازدست بده چیزی رو از دست نداده!
دکتر منتی
دکتر منتی
٩٤/١١/٢٨
٠
٠
معلم ریاضیت رو جوری توصیف کردی که یاد معلم جبر و احتمال و سیلی ای که ازش خوردم افتادم =))))) وحید جان دقیقن اینی که توصیف کردی رو تجربه کردم =)) البته پارک ملت مشهد نه ولی یکی از پارک های تهران =))))) آقای مگه زمان میگذشت =)))))))) هعیییییییی عجب روز تلخی بود =)
asadzadeh_s
asadzadeh_s
٩٤/١١/٢٨
٠
٠
و این داستان ادامه دارد و ما منتظر میمانیم :)
میرزا
میرزا
٩٤/١١/٢٩
٠
٠
وحید جان! این قسمت ادامۀ قبله دیگه، برای این میگم که قسمت قبل راویِ سوم شخص داشت و الان اول شخص. به هر حال باید کار تموم بشه. ارادتمند :-)
javad agha
javad agha
٩٤/١١/٣٠
٠
٠
خخخ جالب بود دمت گررررم:)))
پربازدیدتریـــن ها
مثل دختر انار

آرايش غليظ

٩٦/٠٥/٢٦
به کی جز خدا پناه می بری؟

جهل چه آهسته می آید

٩٦/٠٥/٢٦
ماجرای اولین باری که به استخر رفتم

توافق ذهنی مشترک بچه های جنوب شهر / قسمت اول

٩٦/٠٥/٢٥
این روزها همه چیز به تو مربوط است

نامه هایی به همسرم / نامه چهارم

٩٦/٠٥/٢٣
یکی باید بیاید

ویرانه دل ماست

٩٦/٠٥/٢٤
تو مکمل منی

بوسه های نگفته

٩٦/٠٥/٢٣
شعری سروده خودم

چقدر حرف زدم!

٩٦/٠٥/٢٦
فنجان چای

ایهام

٩٦/٠٥/٢٨
عمریست برایت می نویسم

گمنام خاص

٩٦/٠٥/٢٣
نمی دانم باید خوشحال باشم یا ناراحت؟

توحش ناشی از بی‌ پولی

٩٦/٠٥/٢٩
کوچه تان خالی از آن ها مباد!

معصوم نیوز

٩٦/٠٥/٢٨
شعری سروده خودم

معنی فاصله این نیست که از آنِ همیم

٩٦/٠٥/٢٤
تو دلت چه می خواهد؟

تاوان دلتنگی

٩٦/٠٥/٢٤
حس خوب شعر

شاعرانه ها

٩٦/٠٥/٢٥
همین برایم کافیست

نشانه عاشقی

٩٦/٠٥/٢٨
خرده شیشه دارند

ارتباط دوستی و آینه های قدی

٩٦/٠٥/٢٦
ذهن من پر شده است از دیگران

خودم چی پس؟

٩٦/٠٥/٢٣
راس ساعت 8

تردید

٩٦/٠٥/٢٤
چند خطی برای امام مهربانی ها

تو هدیه امام خوبم هستی!

٩٦/٠٥/٢٥
نمی‌دانم مرا چه شده است؟

آگه بخوان...

٩٦/٠٥/٢٥
تبلیغات