نشانم باغ سبز ناز دادی

نشانم باغ سبز ناز دادی

نویسنده : Mina_n

امروز صبح باران می‌بارید ...

بر عکس تمام روزهایم غمگین و پر استرس از خواب بیدار شدم، دیشب آن‌قدر دیر خوابیده بودم که یقینا تا ظهر هم می‌توانستم بخوابم اما با اولین لرزش موبایل از جا پریدم، شاید منتظر خبر تو بودم.

خدای من صبح شد و من انگار سال‌ها بود خوابیده‌ام؛ جالب است با این ذهن مشوش هیچ خوابی ندیده‌ام. میل به صبحانه نداشتم آن هم تنهایی و تنهایی این واژه بیگناه غمناک... آه چقدر از دیشب پیر شده‌ام .

فورا حاضر شدم و زدم بیرون. به به بوی باران، بوی موهای خیس پیچ خورده‌ی تو، دنیا برایم هیچ ارزشی ندارد، تو باشی، باران باشد و قدم بزنیم و قدم بزنیم، برسیم به جایی که فقط من هستم و تو. ای آشنای ازلی من از همیشه بیشتر دلتنگ شده‌ام...

در خیالم به بازوی تو می‌چسبم و عرض خیابان را می‌دویم. سرم را بر می‌گردانم، تو را هم کنارم و هم در چارچوب درب خانه می‌بینم که در حال بدرقه کردن منی، بدرقه نمی‌خواهم، کنارم باش با هم گام برداریم. من عاشق چشم‌های پف کرده تو ام وقتی بعد از چند شبانه روز بیداری و بی‌خوابی به من خیره می‌شوی و من ... همان بهترکه هیچ نگویم که ذوب شده‌ام  در احساس خودم در نگاه نافذ تو ...

حس عجیبی دارم. به راستی انگار تو یک قطره‌ی باران بودی، لغزنده و روان. مرا کاویدی، در تمام رگ و پیوند من رفتی، بین موهایم چرخیدی و سر خوردی روی پوست صورتم. اما چکیدی و من نتوانستم میان هزاران قطره باران تو را بیابم. دلم می‌خواست همانجا بنشینم و زار زار گریه کنم .

تو مرا بزرگ کردی، مرا بالغ کردی، دختر بچه‌ی بازیگوشی بودم مرا چه به باران و هوا و تلالو خورشید و نور ماه. آه ماه ... چه شب‌هایی که مهمان اتاق‌مان بود، وقتی تو نبودی، وقتی آن ماموریت مسخره‌ی خانمان سوز مثل بختک روی زندگی من افتاد و می‌خواهم تمام آن دفتر و دستک و معادن را به آتش بکشم، همه را خورد و نابود کنم، البته به شرط این‌که تو کمکم کنی. خب من زوری ندارم . آخر دست‌های من به قلم عادت دارد، نه به تیشه و تبر ...

این‌جا باران می‌بارد بهترینم، همه جا خیس شده اما این بار برایت تعریف نمی‌کنم. می‌دانم چند ماهی هست باران ندیده‌ای؛ به جایش دعا می‌کنم. می‌گویند وقت باران دعا مستجاب می‌شود. دعا می‌کنم خدا آن‌جا هم ابرهای چاق پر باران را بفرستد و در هزاران کیلومتر آن سوی مرزها ببارد، خیس کند موهایت را بوی‌شان را بمن برساند شاید امشب آسوده بخوابم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
مریم سادات
مریم سادات
٩٤/١٠/٢٤
٠
٠
چه متن پر احساسی^_^
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
مرسی عزیزم :)
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٠/٢٥
٠
٠
حس زیر باران قدم زدنم خیلی خیلی بالا رفت :)) کی بشه بارون بیاد ما بریم زیر بارون قدم بزنیم :))
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
انشاا... به زودی زود بارون هم میباره فقط وقتی بارید قدم زدن روفراموش نکنید :)
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٤/١٠/٢٥
٠
٠
دعا کنین ابرهای چاق پرباران مشهد هم بیان:))
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
بله خدا کنه ابرهای چاق برف زا بیان :)
میرزا
میرزا
٩٤/١٢/١٧
٠
٠
متون احساسی، در روند نگارش قاعدۀ خاصی ندارند، هر سخن از دل برآیده؛ منتها ساختار متون دیگه رو دارند. شروع و میانه و پایان خیلی خوبی داشتین و قاعده رو نیز پیاده کرده بودین. اون وسط یک "خورد" دیدم که درستش "خرد" هست. و باز همچنان خوب می نویسید :)
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٢/١٨
٠
٠
سپاس آره اینها هرچه از دل برآیند بود واقعا
پربازدیدتریـــن ها
با مدیران کت و شلواری

کرمانشانگم چنی بی کسی...

٩٦/٠٨/٢٤
قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

قلبی که تنها تو را دوست دارد

٩٦/٠٨/٢٥
خودشان انتخاب کردند...

قاتل واقعی

٩٦/٠٨/٢٧
حبیب خدا...

داستانک مهمان

٩٦/٠٨/٢٤
#تسلیت

صدسال تنهایی

٩٦/٠٨/٢٤
آخرین بند وصیت حاجی

زیر چشمان پدر

٩٦/٠٨/٢٧
قندیل‌های اندوه وجودم

کوچ برستو

٩٦/٠٨/٢٩
از هیچ چیز نمی ترسم

غرقه سازی

٩٦/٠٨/٢٨
تنها در خودم اشک می ریزم

یک فنجان فراموشی لطفا

٩٦/٠٨/٣٠
همین جا؛ کنار دل من

به تعداد همه

٩٦/٠٨/٢٨
زندگی را زندگی می‌کنم

ای روح عاشقانه…

٩٦/٠٨/٢٧
شعری سروده خودم

یک نفس عشق

٩٦/٠٨/٢٨
دشوار روزگاری است

اعجاز تنهایی

٩٦/٠٨/٣٠
یکی از آن هزاران برگ پاییزیِ

مُرده متحرک

٩٦/٠٨/٢٩
شعری سروده خودم

بغض آسمان

٩٦/٠٨/٣٠
دلیل لبخند‌هایم

دلیل حال خوبی

٩٦/٠٩/٠١
شعری سر کلاس ریاضی!

شعر می‌گفتم و با قافیه می‌جنگیدم

٩٦/٠٩/٠١
تبلیغات