نشانم باغ سبز ناز دادی

نشانم باغ سبز ناز دادی

نویسنده : Mina_n

امروز صبح باران می‌بارید ...

بر عکس تمام روزهایم غمگین و پر استرس از خواب بیدار شدم، دیشب آن‌قدر دیر خوابیده بودم که یقینا تا ظهر هم می‌توانستم بخوابم اما با اولین لرزش موبایل از جا پریدم، شاید منتظر خبر تو بودم.

خدای من صبح شد و من انگار سال‌ها بود خوابیده‌ام؛ جالب است با این ذهن مشوش هیچ خوابی ندیده‌ام. میل به صبحانه نداشتم آن هم تنهایی و تنهایی این واژه بیگناه غمناک... آه چقدر از دیشب پیر شده‌ام .

فورا حاضر شدم و زدم بیرون. به به بوی باران، بوی موهای خیس پیچ خورده‌ی تو، دنیا برایم هیچ ارزشی ندارد، تو باشی، باران باشد و قدم بزنیم و قدم بزنیم، برسیم به جایی که فقط من هستم و تو. ای آشنای ازلی من از همیشه بیشتر دلتنگ شده‌ام...

در خیالم به بازوی تو می‌چسبم و عرض خیابان را می‌دویم. سرم را بر می‌گردانم، تو را هم کنارم و هم در چارچوب درب خانه می‌بینم که در حال بدرقه کردن منی، بدرقه نمی‌خواهم، کنارم باش با هم گام برداریم. من عاشق چشم‌های پف کرده تو ام وقتی بعد از چند شبانه روز بیداری و بی‌خوابی به من خیره می‌شوی و من ... همان بهترکه هیچ نگویم که ذوب شده‌ام  در احساس خودم در نگاه نافذ تو ...

حس عجیبی دارم. به راستی انگار تو یک قطره‌ی باران بودی، لغزنده و روان. مرا کاویدی، در تمام رگ و پیوند من رفتی، بین موهایم چرخیدی و سر خوردی روی پوست صورتم. اما چکیدی و من نتوانستم میان هزاران قطره باران تو را بیابم. دلم می‌خواست همانجا بنشینم و زار زار گریه کنم .

تو مرا بزرگ کردی، مرا بالغ کردی، دختر بچه‌ی بازیگوشی بودم مرا چه به باران و هوا و تلالو خورشید و نور ماه. آه ماه ... چه شب‌هایی که مهمان اتاق‌مان بود، وقتی تو نبودی، وقتی آن ماموریت مسخره‌ی خانمان سوز مثل بختک روی زندگی من افتاد و می‌خواهم تمام آن دفتر و دستک و معادن را به آتش بکشم، همه را خورد و نابود کنم، البته به شرط این‌که تو کمکم کنی. خب من زوری ندارم . آخر دست‌های من به قلم عادت دارد، نه به تیشه و تبر ...

این‌جا باران می‌بارد بهترینم، همه جا خیس شده اما این بار برایت تعریف نمی‌کنم. می‌دانم چند ماهی هست باران ندیده‌ای؛ به جایش دعا می‌کنم. می‌گویند وقت باران دعا مستجاب می‌شود. دعا می‌کنم خدا آن‌جا هم ابرهای چاق پر باران را بفرستد و در هزاران کیلومتر آن سوی مرزها ببارد، خیس کند موهایت را بوی‌شان را بمن برساند شاید امشب آسوده بخوابم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
مریم سادات
مریم سادات
٩٤/١٠/٢٤
٠
٠
چه متن پر احساسی^_^
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
مرسی عزیزم :)
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٠/٢٥
٠
٠
حس زیر باران قدم زدنم خیلی خیلی بالا رفت :)) کی بشه بارون بیاد ما بریم زیر بارون قدم بزنیم :))
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
انشاا... به زودی زود بارون هم میباره فقط وقتی بارید قدم زدن روفراموش نکنید :)
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٤/١٠/٢٥
٠
٠
دعا کنین ابرهای چاق پرباران مشهد هم بیان:))
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
بله خدا کنه ابرهای چاق برف زا بیان :)
میرزا
میرزا
٩٤/١٢/١٧
٠
٠
متون احساسی، در روند نگارش قاعدۀ خاصی ندارند، هر سخن از دل برآیده؛ منتها ساختار متون دیگه رو دارند. شروع و میانه و پایان خیلی خوبی داشتین و قاعده رو نیز پیاده کرده بودین. اون وسط یک "خورد" دیدم که درستش "خرد" هست. و باز همچنان خوب می نویسید :)
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٢/١٨
٠
٠
سپاس آره اینها هرچه از دل برآیند بود واقعا
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
پیامی از تو

چایی را می‌ریزم همسرم

٩٦/٠١/٢٨
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

غزلِ شیرین ترین تردید

٩٦/٠١/٢٨
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
از رویای پرواز تا ...

زمین پیما

٩٦/٠١/٢٨
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
شاید بتوان شنید!

خدا را نمی‌توان دید اما...

٩٦/٠١/٢٨
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
کمی هم به فکر خودتان باشید!

تقدیری از دولت عزیز

٩٦/٠١/٢٨
چرا باید هزینه پرداخت؟

تابلوی خیلی تابلو

٩٦/٠١/٢٩
ما دو پدیده قرن هستیم!

نامه احمدی نژاد به ترامپ

٩٦/٠١/٢٨
شعری سروده خودم

کاسب دیوانه

٩٦/٠١/٣٠
تبلیغات
تبلیغات