تماشای بازی بارسلونا بدون صدا!

تماشای بازی بارسلونا بدون صدا!

نویسنده : وبگردی

متوجه شده‌ام وقتی بازی‌های بارسا را با صدای بی صدا -ته پارادوکس در ابتدای مطلب. خدایا شکرت که بار ادبی این پست هم جور شد و در بقیه متن فشاری رویم نیست و می‌توانم هر زری می‌خواهم بزنم بزنم- تماشا می‌کنم بازیکنان آرام‌تر می‌دوند، بازی بیشتر از نود دقیقه طول می‌کشد و حتی از خشونت  دیگو کاستا کم می‌شود که البته او بازیکن چلسی است و ربطی به تلویزیون ما که با آن فقط بازی‌های بارسا و آرسنال می‌بینیم ندارد. ولی خب حتما یک جایی از جهان یک نفر دارد بی صدا بازی چلسی می‌بیند. این چیزها به هم ربط دارند. می‌دانید؟ نمی‌فهمید که. در این جهان همه چیز به هم مرتبط است. مثلا این طرف من هی وبلاگ می‌نویسم، آن طرف هی به شعور شما اضافه می‌شود. آن طرف هی به شعور شما اضافه می‌شود، این طرف چون شعور من به مرحله آخر رسیده، نمی‌تواند بهش اضافه شود. پس ازش کم... نه نه ارتباط اینجا قطع می‌شود. چون قطع چیزی است که بالاخره باید بشود. این‌ها را برای مادرم هم توضیح دادم تا تهش برسم به تصمیمم درباره ادامه ندادن درسم. مادرم معتقد است هیچ چیزی هرگز نباید قطع شود. هرچیزی را آن‌قدر باید ادامه داد تا گندش دربیاید. سرسختانه معتقد است. افراطی است. تندرو است. حتی ریش هم گذاشته. مثلا. به همین دلیل من هم رفتم توی اتاقم و درون ذهنم برخورد زننده‌ای با او انجام دادم. بعد باز از اتاقم آمدم بیرون و بیرون ذهنم به مادرم لبخند زدم. کاری که همیشه می‌کنم. چقدر من ترسو و ضعیفم؟ چقدر هیچ توانایی‌ای ندارم؟ یک لحظه صدای تلویزیون را باز کردم بارسا یک گل خورد، یک گل زد.

از وبلاگ تانزانیای خالی

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
n_rohani
n_rohani
٩٤/١٠/٢٠
٠
٠
سه نقطه عجیب بود دمش گرم که فقط بازی آرسنال رو نگاه میکنه
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٤/١٠/٢٠
٠
٠
جالب بود " تشکر"
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٠/٢٠
٠
٠
موافقم با نویسنده :))) منم شده بعضی وقتها به این نتیجه رسیدم بی صدا نگاه کردن یه سری چیزا با باصدا نگاه کردنشون زمین تا آسمون فرق داره!
ka_veh
ka_veh
٩٤/١٠/٢١
٠
٠
اولشو که داشتم میخوندم گفتم چقد شبیه تاتزانیا مینویسه که دیدم بله ... :))
مرتضی تقی زاده خسرویه
مرتضی تقی زاده خسرویه
٩٤/١٠/٢١
٠
٠
دقیقا تماشای بازی اونم بی صدا اصلا کیف نمیده مخصوصا اگه گزارشگرش فردوسی پور و خیابانی باشه
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
خواب عجیبی بود...

تجربه مرگ در خواب

٩٥/٠٩/٢٠
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨