بازگشت به انقلاب

بازگشت به انقلاب

نویسنده : r_majidi

من که یادم نمی‌آید اما از بزرگترها شنیدم که  37سال پیش چه چیزهایی داخل کشور گذشته. مردم چه شوقی داشتند. همه در کنار هم بودند. اصلا یک حس و حال دیگه‌ای بوده آن روزها. همه این ها به کنار؛ از نگاه جامعه‌شناسی هم جامعه سالم‌تری داشتیم. الان اینقدر گرفتار روزمرگی‌هایمان شدیم که حتی از خودمان هم یادمان می‌رود. خانه برایمان شده مثل یک خوابگاه، خوابگاهی که شب‌ها از سرکار یا دانشگاه واردش می‌شویم و بعد دوباره فردا برمیگردیم سرخانه اول. این شده معزل جامعه. ما انگار پدر مادرهایمان برایمان غریبه شدند. دیگر کمتر شده آن صفا و صمیمیت. دیگر از فامیل‌هایمان هم سر نمی‌زنیم.

به نظر شما اگر همینجوری پیش برویم چه اتفاقی می‌افتد برای من؟! برای شهرم مشهد و برای کشورم ایران؟ به خودتان نگاه کردید که روزی چند ساعت از موبایل و شبکه‌های موبایلی دارید استفاده می‌کنید. هوم...بگذریم... این موارد جز اشکالات و معزلات اجتماعی مرسوم خانواده است که اگر از همین الان جلویش گرفته نشود می‌تواند آسیب‌های زیاد و مخرب کننده‌ای برایمان داشته باشد. برای مثال دور بودن از فامیل که این عمل هم از سمت ائمه ما نهی شده و هم باعث کم شدن تقوای انسان می‌شود

برگردیم به انقلاب  خودمان که به قول خودم فراتر از تمام انقلاب‌هاست!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/١٠/١٧
٠
٠
به نظرم مطلب سردرگم بود. از انقلاب شروع شده بود و به معضلات خانواده رسیده بود!
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٠/١٧
٠
٠
واژه "همینجوری" به ادبیاتی که تو متنتون پیش گرفته بودید نمیخورد یک خورده عامیانست. یعنی به نظر من اگر مثلا می گفتید «به نظر شما اگر همینطور پیش برویم ...» خیلی بهتر بود. - در مورد کلیت مطلبتون باید بگم که انقلاب ربطی به وضعیتی که گفتید نداره به نظر من. یعنی اون زمان رو هم نمیشه با الان مقایسه کرد چه از نظر امکاناتی و چه از نظر کیفیت زندگی مردم. ما هرچی میکشیم نتیجه کارهای خودمونِ
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٤/١٠/١٨
٠
٠
پاراگراف آخر عالی بود...:)
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٤/١٠/١٩
٠
٠
مدرسه ی ما از الان برا دهه فجر و اینا شروع کردن گروه سرود و.. راه بندازیم !
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات