آن‌قدر به تو فکر کردم که صرف ضمیر در ذهنم تنها یکی بود، تو. نمی‌دانم شب را می‌دیدم یا چشمانت را. خورشید را می‌دیدم یا مویت را. فرق داشت ماه با صورتت در دست و پایی که نداشت.

من شعله‌ور می‌شدم هر روز، جسم من روح می‌شد هر روز. هر روز که به خواب دنیا بیدار می‌شدم، ذره‌ای جسمم روح می‌شد. آنقدر ادامه داشت که دیگر نیست شدم.

من فقط می‌دیدم، ترس شدم! در آینه خیره شدم، چیزی نبود، اما من می‌دیدم. فقط حس حضور را داشتم. باد را لمس می‌کردم. صدا را می‌شنیدم. من بودم اما نه دیده می‌شدم و نه شنیده و نه لمس!

آزاد بودم. پرنده‌ای بودم بی بال و پر. عاقلی بودم بی عقل. احساسی بودم بی قلب. من همه چی بودم و هیچ نبودم!

تو را یافتم. ترس شدم! برخود اول مرا می‌ترساند، هول شدم که چه می‌شود. خالی شدم، پوچ و تهی شدم از تصادفت با من!

اما فقط من شدم، تو مرا در جسمم خلاصه کرده بودی. مرا با جسمم می‌خواستی! من اما از فرط جنونت بی‌جسم شده بودم. کمی نزدیک آمدم. نگاهت کردم. دورت حلقه زدم. من جلوی تو نبودم من مثل هوا همه جای تو بودم. همه‌ات را داشتم. تو را لمس نه، تو را حس کردم...

درونت خیمه زدم. در تو خلاصه شدم. به تو محدود شدم اما... تو فقط تیتر مرا می‌خوانی: پسرک خودکشی کرد.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
zakhar
zakhar
٩٤/١٠/٢٢
٠
٠
افتادی سر زبونم مثه برگه ال اس دی....خوب بود
محمد-۱۵۱ :)
محمد-۱۵۱ :)
٩٤/١٠/٢٢
٠
٠
خیلی حرف تو این متن بود٬ولی حرفی نداشت!!متن تو پُری بود!موفق باشید
محمد-۱۵۱ :)
محمد-۱۵۱ :)
٩٤/١٠/٢٢
٠
٠
ولی بازم تهش بد تموم شد!!خودکشی چرا!!
هادی حسن زاده
هادی حسن زاده
٩٤/١٠/٢٤
٠
٠
موافقم باید یه تجدید نظری توی اخرش بکنم ممنون
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٠/٢٣
٠
٠
این ای اس دی چیه؟
هادی حسن زاده
هادی حسن زاده
٩٤/١٠/٢٤
٠
٠
البته درستش LSD هستش ، یه نوع روانگردان و توهم زا که دوز بالاش دیوانه کننده و کشنده اس !
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٠/٢٣
٠
٠
بازم تلخ بود... چرا اینقدر داستان کوتاه تلخ زیاد شده؟! راستی منم متوجه نشدم ASD چیه! حسم میگه قرصی چیزی باید باشه با توجه به عکس مطلب! بد آموزی نداشته باشه یک وقت؟ :)
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٤/١٠/٢٤
٠
٠
متنی که نوشتید حرف دل خیلی هاست " آدم هایی که نتونستن به اون هایی که باید حرفشون رو بزنن ، خودشون رو نشون بدن ... " ممنون :)
پربازدیدتریـــن ها
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
تا عاشق بمانیم

شاعر جماعت را دریابید!

٩٦/٠٧/٠١
درد ندیدن نوه دختری عمه بزرگ لیلا خانم

درمان درد دل

٩٦/٠٧/٠٢
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
باورم نیست هنوز

کو شقایق؟ کو؟ کجاست؟

٩٦/٠٧/٠٣
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
گند همه چیز را در می آوریم

آموزنده های دوست داشتنی

٩٦/٠٧/٠١
خسته شدم از کاغذ سیاه کردن

بی حوصله

٩٦/٠٧/٠١
شعری سروده خودم

كرم ابريشم من وقت تماشا نرسيد

٩٦/٠٧/٠٢
مواظب باشید نیفتید

افتاده ز چشم، می رود از دل هم

٩٦/٠٧/٠٣
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
می خواهم از زندگی ام بنویسم

پاییز توی راه با کلی بارون

٩٦/٠٦/٣٠
در اتاق تاری

ای کاش آن زن من بودم

٩٦/٠٧/٠٣
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
تبلیغات