آخرین آرزوی مادر

آخرین آرزوی مادر

نویسنده : f_rezaei

ارزشمندترین وقایع زندگی‌مان معمولا دیده نمی‌شوند، بلکه در دل حس می‌شوند. او می‌گفت: یک روز همسرم از من خواست تا با زن دیگری به گردش بروم. همسرم گفت: مرا دوست دارد و می‌داند که آن زن هم مرا دوست دارد. آن زن کسی نبود جز مادرم. زنی که سال‌ها پیش بیوه شده بود و من به عنوان تنها فرزندش به دلیل مشغله‌های زندگی تنها گاه و بی گاهی به او سر می‌زدم.

آن شب با او تماس گرفتم و برای روز بعد قرار گذاشتم. با اضطراب پرسید: اتفاق خاصی افتاده؟

گفتم: بد نیست اگر یک روز را با هم خوش بگذرانیم.

فورا گفت: از این پیشنهاد خوشحال است و مدت‌هاست که مرا ندیده و از دوری‌ام بی‌تابی می‌کند.

آن روز وقتی به خانه مادرم می‌رفتم کمی عصبی بودم. وقتی به آن‌جا رسیدم، دیدم مادرم آماده جلوی در ایستاده و با یکی از همسایه‌ها گرم صحبت است که حتی متوجه حضور من نشد. شنیدم که می‌گفت: بعد از مرگ همسرش هیچ وقت آن‌قدر خوشحال نبوده. بی وقفه صدایش کردم: مادر آماده‌ای؟

با چنان شوقی نگاهم کرد که یک لحظه از نگاهش خنده‌ام گرفت. بازویم را گرفته و به زن همسایه نشانم داد و گفت: ایناهاش پسرم آمده دنبالم تا با هم به گردش برویم. خودمان دوتایی!

تازه آن روز فهمیدم که طی این سال‌ها چه جفایی به مادرم کرده‌ام. هر دو سوار اتومبیل من شده و حرکت کردیم.

درطول مسیر هر دو ساکت بودیم اما متوجه سنگینی نگاهش بودم.

یک باره گفت: پسرم چقدر پیر شده‌ای؟!

گفتم: مادر همه پیر می‌شوند، مگر تو پیر نشده‌ای؟!

دیگر سکوت تلخی کرد و چیزی نگفت. گفتم بد نیست به سینما برویم او نیز پذیرفت. بعد از تماشای فیلم گفت: سال‌ها بود که به سینما نرفته بود.

برای صرف نهار رستورانی را پیشنهاد دادم، خیلی لوکس نبود اما دنج و زیبا بود. بی‌آن که نظرش را در مورد غذا بپرسم غذا را سفارش دادم. گفت: وقتی کودک بودی این من بودم که غذا را انتخاب می‌کردم. گفتم: اما حالا نوبت من است که برای تو انتخاب کنم.

مابقی روز را به گردش و گپ و گفت و خاطره بازی از روزهای گذشته گذراندیم.

هنگام خدا حافظی تشکر کرد و گفت: باز هم با هم به گردش برویم، به شرط آن که این بار من مهمان او باشم. پذیرفتم و از او خدا حافظی کردم .

و من باز درگیر مشغله‌های زندگی شدم. چند روز بعد مادرم در اثر یک حمله قلبی درگذشت. وقتی که برای جمع کردن وسایل منزلش رفتم، در میان آن‌ها دفترچه خاطراتی دیدم. خاطراتی که از روز تولد بیست سالگی‌اش تا همان روز گردش با من همه را ثبت کرده بود.

جمله‌ای خواندم که مرا منقلب کرد: امروز پسر عزیزم، بعد از مدت‌ها به دیدار مادر سالخورده‌اش می‌آید. این بزرگترین آرزوی من بود که پیش از مرگم روزی را با او سپری کنم و بعد از آن دیگر آرزویی ندارم و باید تدارک مرگ را ببینم.

بیایید پیش از آن که دیر شود مهرمان را بی دریغ خرج مادرمان کنیم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
محمد-۱۵۱ :)
محمد-۱۵۱ :)
٩٤/٠٩/٣٠
٢
١
مادر.چهارتا حرفه٬ولی یه دنیا معنی توشه.خدا سایه ی هیچ مادر و پدری رو از سر بچه هاشون کم نکنه.
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠١
٠
٠
بله.واقعا کلمه ای برای وصف مقام مادر نمیشه پیداکرد...ان شاالله... ممنون از توجه تون
z_amini
z_amini
٩٤/٠٩/٣٠
٠
٠
سلام .چاپ اولین داستانت رو تبریک میگم.موفق باشی.
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠١
٠
٠
سلام دوست عزیز...ممنونم.
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٠/٠١
٠
٠
آخی؛ چقدر داستان غمناکی بودششششش :(
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠١
١
٠
بله...کاش قبل از اینکه دیر بشه به خودمون بیایم.ممنون از توجه شما.
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠١
١
٠
بله...کاش قبل از اینکه دیر بشه به خودمون بیایم.ممنون از توجه شما.
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/١٠/٠١
٢
٠
داستان قشنگ و غم انگیزی بود ، تشکر دوست عزیز
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠١
١
٠
ممنونم از شما.
سمیه
سمیه
٩٤/١٠/٠١
٢
٠
تبریک میگم داستان غم انگیز و زیبایی بود موفق باشید
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠١
١
٠
ممنونم ...شما لطف دارید.
پروین
پروین
٩٤/١٠/٠٢
١
٠
سلام داستانت خیلی قشنگه موفق باشی
فاطمه رضایی
فاطمه رضایی
٩٤/١٠/٠٢
٠
٠
سلام.ممنونم.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
شعری سروده خودم

کاسب دیوانه

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

دل دیوانه ام

٩٦/٠٢/٠٤
آخرین خواسته

محبوس آرزو

٩٦/٠٢/٠٥
گذار بازهم ببینمت...

چشم هایم را بگیر

٩٦/٠٢/٠٢
هیچکس حالم را نمی فهمد

تو که نیستی

٩٦/٠٢/٠٥
یادم تو را فراموش

خنده هایش آغاز ماجرا بود

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

به نام عشق

٩٦/٠١/٣١
منتظرتم!

این آدم های ناشناس مهمان نواز!

٩٦/٠٢/٠٤
از والیبالیستی تا خوابیدن با چشم های باز

معلم ها در گذر زمان

٩٦/٠١/٣١
بارها خدا را شکر!

یک صبح دانشجویی

٩٦/٠٢/٠٣
کارهای عجیب ما

رنج فضای مجازی

٩٦/٠٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات