شمع نه، صلوات لطفا

شمع نه، صلوات لطفا

نویسنده : m_meisam

هر چند دیر اما داشتم به این فکر می‌کردم که ما آدم‌ها چقدر برای هم نوعان‌مان ارزش قائلیم؟ اگر برای کسی یک مشکلی پیش بیاید چقدر متاثر می‌شویم...؟جدای از موقعیت و سمتش؟!

راستش مسئله پاریس و نیجریه من را به این فکر فرو برد

توی پاریس می‌آیند بمب‌گذاری می‌کنند و چندین نفر بی‌گناه را به کام مرگ می‌کشند. اتفاق دردناکی است. تقریبا در همه جهان و ایران ما می‌آیند برای پاریس پست می‌گذارند و دیوار مغازه‌شان را با نور مزین می‌کنند به پرچم فرانسه! و در خیابان‌ها و میادین شمع روشن می‌کنند.

خب! در نیجریه مسلمان‌ها را به خاک و خون می‌کشند و به بدترین وضع می‌کشند. هیچکس حتی خبر این اتفاق را هم نمی‌شنود. حتی اگر به گوشش‌ هم برسد برایش آن‌قدری اهمیت ندارد که بخواهد اندازه اتفاق پاریس برای همدردی باهاش کاری بکند. حد اکثر یک تاسف توی دلش است.

دلیل این تفاوت به عهده قضاوت شما. البته از حق هم نمی‌شود گذشت که هستند افرادی که همه تلاششان را می‌کنند تا خبر مظلومیت افراد بی‌گناه را به گوش جهانیان برسانند.

حالا من از شما نمی‌خواهم در خیابان‌ها شمع روشن کنید یا کانال تلگرامی راه بیندازید، فقط یک صلوات برای شادی روحشان بفرستید.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
سعید نایب
سعید نایب
٩٤/٠٩/٢٤
١
٠
مظلومیتی به اندازه بلندای تاریخ. بغض هایمان را در دل نگه میداریم و منتظر فرمان ولی فقیه مان می مانیم.
m_meisam
m_meisam
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
ان شاالله ظلم به زودی ریشه کن خواهد شد...تشکر
مرتضی
مرتضی
٩٤/٠٩/٢٤
١
٠
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
m_meisam
m_meisam
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
:( ...
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٩/٢٥
١
٠
این اولین بار نیست که جان آدم ها از نظر ارزشی با هم برابر نیست؛ به طور کلی ارزش خبری و پروپاگاندای رسانه ای در اینکه کشته شدن افرادی در جایی به چشم بیاد و در جایی به چشم نیاد بسیار مهمه
m_meisam
m_meisam
٩٤/٠٩/٢٦
٠
٠
دقیقا...انگار جغرافیا ارزش آدم هارو مشخص میکنه...شاید اگه اینا هم قد بلند و سفید وچشم رنگی بودن واسشون عزا میگرفتن!!!
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات