شمع نه، صلوات لطفا

شمع نه، صلوات لطفا

نویسنده : m_meisam

هر چند دیر اما داشتم به این فکر می‌کردم که ما آدم‌ها چقدر برای هم نوعان‌مان ارزش قائلیم؟ اگر برای کسی یک مشکلی پیش بیاید چقدر متاثر می‌شویم...؟جدای از موقعیت و سمتش؟!

راستش مسئله پاریس و نیجریه من را به این فکر فرو برد

توی پاریس می‌آیند بمب‌گذاری می‌کنند و چندین نفر بی‌گناه را به کام مرگ می‌کشند. اتفاق دردناکی است. تقریبا در همه جهان و ایران ما می‌آیند برای پاریس پست می‌گذارند و دیوار مغازه‌شان را با نور مزین می‌کنند به پرچم فرانسه! و در خیابان‌ها و میادین شمع روشن می‌کنند.

خب! در نیجریه مسلمان‌ها را به خاک و خون می‌کشند و به بدترین وضع می‌کشند. هیچکس حتی خبر این اتفاق را هم نمی‌شنود. حتی اگر به گوشش‌ هم برسد برایش آن‌قدری اهمیت ندارد که بخواهد اندازه اتفاق پاریس برای همدردی باهاش کاری بکند. حد اکثر یک تاسف توی دلش است.

دلیل این تفاوت به عهده قضاوت شما. البته از حق هم نمی‌شود گذشت که هستند افرادی که همه تلاششان را می‌کنند تا خبر مظلومیت افراد بی‌گناه را به گوش جهانیان برسانند.

حالا من از شما نمی‌خواهم در خیابان‌ها شمع روشن کنید یا کانال تلگرامی راه بیندازید، فقط یک صلوات برای شادی روحشان بفرستید.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
سعید نایب
سعید نایب
٩٤/٠٩/٢٤
١
٠
مظلومیتی به اندازه بلندای تاریخ. بغض هایمان را در دل نگه میداریم و منتظر فرمان ولی فقیه مان می مانیم.
m_meisam
m_meisam
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
ان شاالله ظلم به زودی ریشه کن خواهد شد...تشکر
مرتضی
مرتضی
٩٤/٠٩/٢٤
١
٠
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
m_meisam
m_meisam
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
:( ...
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٩/٢٥
١
٠
این اولین بار نیست که جان آدم ها از نظر ارزشی با هم برابر نیست؛ به طور کلی ارزش خبری و پروپاگاندای رسانه ای در اینکه کشته شدن افرادی در جایی به چشم بیاد و در جایی به چشم نیاد بسیار مهمه
m_meisam
m_meisam
٩٤/٠٩/٢٦
٠
٠
دقیقا...انگار جغرافیا ارزش آدم هارو مشخص میکنه...شاید اگه اینا هم قد بلند و سفید وچشم رنگی بودن واسشون عزا میگرفتن!!!
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات