تمشک سیاه زیر پوست کیفیت کالا

تمشک سیاه زیر پوست کیفیت کالا

نویسنده : m_soltani

من و شمای ایرانی حتما از کسانی بوده‌ایم که هم طعم کالای ایرانی را تجربه کرده‌ایم و هم خارجی‌اش را چشیده‌ایم و دراغلب موارد اولین انتخاب‌مان کالای غیر وطنی بوده است. نمی‌خواهم بند کنم به کلیشه‌ها؛ این‌که «ما باید کیفیت کالاهامان را ببریم بالا تا مردم رغبت کنند به خرید» حرف حقی است. اما می‌خواهم از در زیربنایی‌تری وارد شوم؛

آدم‌های جامعه‌ی ما کالاها را می‌سازند. آدم‌های جامعه‌ی ما را باورها و اعتقادات حاکم بر جو جامعه می‌سازد. حالا همین آدم‌ها در سطوح مختلف کاری نقشی را بازی می‌کنند. نگاه اغلب این آدم‌ها به کار، یک نگاه نسبی منفعل است که برای بقای باریکه‌ای از درآمد در تکاپو هستند. برای این آدم‌ها اعلام تعطیلی بین دو روز تعطیل، یک پیروزی بزرگ و دلچسب محسوب می‌شود. در ذهن اغلب این آدم‌ها دورخیزی برای بهبود کار و توسعه آن وجود ندارد (و قطعا مشکلات زمینه‌ای دیگری هم دخیل است). این آدم‌ها احساس این‌که جزیی از یک سیستم بزرگ‌تر هستند را ندارند، پس وابستگی و پیوستگی به سطوح بالاتر را برنمی‌تابند. رضایت مصرف کننده در نظام ارزشی آن‌ها پررنگ نیست. آدم مسلمان‌هایی که اتفاقا فرهنگ دینی در فضای کاری‌شان خیلی کمرنگ است و وجدان کاری ضعیف است. که باور دارند دزدی یعنی کسی که دارد از دیوار خانه‌ی یکی دیگر می‌رود بالا، که در ادبیات ما، در رفتن از زیر کار یعنی زرنگی.

حالا از ما آدم‌هایی با این مختصات که حتی متوسط کار مفید در بخش دولتی‌مان در طول یک روز 22 دقیقه است و به عبارتی دقیق‌تر؛ با این بهره‌وری پایین نیروی انسانی، می‌شود انتظار تولید محصولاتی با کیفیت داشت!؟

به شرق دور فکر می‌کنم. به این‌که چه طور محصولاتی از آن‌جا صادر می‌شود که تا برسد به دست ما  حلوا حلوا می‌شود. و تازه محصولات بازار مشترکش را هم به چشم‌هامان می‌کشیم. به ژاپنی‌ها فکر می‌کنم. این‌که از کجا و کی اینطوری شدند، که به کنترل کیفیت و ارایه‌ی خدمت و کالای بی‌عیب و نقص توجه ویژه‌ای دارند و برای مصرف کننده احترام قایلند و چه طور شد که همه‌ی این چیزهای خوب در وجودشان نهادینه شد. بعد ایران خودرو می‌آید؛ توی ذهنم به قفل در ماشین صفری فکر می‌کنم که بعد از چند روز بسته شد و دیگر باز نشد. به این فکر می‌کنم که شاید قدم اول فکر کردن به همین چیزها باشد.   

بزرگی می‌گفت؛ باورهای یک ملت همه چیز آن‌هاست، ژاپنی‌ها باور دارند که بهبود در هر کاری باید بی‌وقفه باشد و ما باور داریم... 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
سلام خانوم سلطانی ، تشکر بخاطر مطلب خوبتون و تبریک به مناسبت تولدتون ، امیدوارم همیشه شاد باشین :)
m_soltani
m_soltani
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
سلام اقای بزرگواری, ممنونم, برای شما هم بهترین ها رو ارزو دارم :)
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
:)
پیک
پیک
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
با اینکه جای بحث داره ولی به نظر من بین متنهای الان توی صفحه اول سایت این بهترین مطلبه!
m_soltani
m_soltani
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
سپاس بابت ابراز لطفتون, از شما ممنونم که وقت گذاشتید برای این پست :)
لیلی
لیلی
٩٥/٠٥/٠٦
٠
٠
میتونست بهترین باشه،به شرط خلاصه بودن
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
نمی خواهم برگردم

حجره بهشت

٩٦/٠٣/٢٧
تبلیغات
تبلیغات