پاییز، پاییز. فصلی که خسته است از نوشتن درموردش. و ملالت برگ‌ها، از فقط گفتنِ برای صدای خشاخش ایجاد شده‌ی قدم‌های گذرا. قدم‌های بی انصاف بر دل ترک خورده‌ی برگ. ای برگِ خشک، ای بارزترین نمود اذن خداوندگار در تقدیر و نظم جهان، افتادنت را سپاس. کیست بر تو بنگرد؟ که شاید و شاید پناهِ بارش بر موری شوی...

و نیز سرمایی مغموم، که شکوه دارد از سرودنِ فقط برای غمش. غمِ سرمایی که به دل رهگذر القا می‌کند. کیست که بر سردی تو سجده گذارد؟ رهگذار، کلافه است. از راه، از سرما و شاید از نام گمراه. اما اما، دلش خبر دارد از فضلِ (فضیلت) سرمایی که بر او می تابد. انوار نعمتِ سرما. رهگذار اما، بی خبر است در غبار. ناآگاه، محوْ در مه. شکایت از سرما...

قلب، خود را، به ورطه می‌بیند. گو آماده باش برای حفظِ گوهر خود. ای قلب، ستایشگر سرما باش. سوز و سردی خشک او، دستِ نوازشی است مهرمندانه، برای تعالی تو، برای صیقل گوهرت. تسلیم نشو. درون خود را نگاه دار. با زمستان ِمکمل پاییز، در شرایطِ ناچار، چون سطح دریاچه یخ ببند.

بگذار دیگران بر انجمادت بلغزند. برونت را موقت، در این سرمای انفعال، محل تفریح آنان کن. اما، با ماهی‌های زنده در آبِ جاری‌ات خوش باش. بپرورانشان. و هرگز و هرگز، نگذار که یخ، از اتصال با تو رها گردد. منتظر باش. ماهیان را بدار. سرما را در آغوش گیر. امیدوار شکفتن باش، دوباره و چند باره. این سرما، نوبهار است برای آزمایش گوهر تو؛ برای عشق درونت...

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
حميد
حميد
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
متنتون ژر از نماد بود؛ زيبا و ادبي ...
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٩/٢٥
٠
٠
میگم آقای قنبری باز از اون مطالب سنگین تون نوشته بودید. :)
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/٠٩/٢٦
٠
٠
سلام.ممنون از نظر و توجه شما؛ کلامتون تصدیق؛ منتها چون کم سر می زنیم، با کمبود نظر و نقد مواجهیم؛ البته این سنگینی متن بقول شما شاید و شاید خودش یک نقد باشه؛
Mina_n
Mina_n
٩٤/١٢/١٥
٠
٠
تقریبا تمام مطالب شما روخوندم قلم خوبی دارید مخصوصا نوشته مرتبط و خوب پیش میره بار کلمه رو راحت تر میکنه. :)
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/١٢/١٧
٠
٠
سپاس گذارم از توجه شما..
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨
خواب عجیبی بود...

تجربه مرگ در خواب

٩٥/٠٩/٢٠