سینما مرده بی کفن!

سینما مرده بی کفن!

نویسنده : مهدی شاهسون

سینما تاثیرگذارترین پدیده‌ی روزگار در دنیاست. در ایران که وارد 114 سالگی سینما می شویم وضعیت با خارج از ایران متفاوت است. از دیرباز ایران را مهد فرهنگ و هنر می دانند که سینما در ایران بصورت قبیله‌ای عمل می کرده است. قبل از انقلاب سینما در جامعه‌ی ایران مهد سرگرمی بوده و اندک فیلمی را می توان یاد داشت که علوم را بررسی یا به چالش بکشاند. کم کم این روند به اکران فیلم‌های غربی و مستهجن پیوست و تقریبا" نزدیک انقلاب بود که فیلم‌های مناسب در ایران ساخته و اکران شد و سینما رشد خود را شروع کرد. پس از انقلاب حتی در زمان جنگ سینما مخاطبان زیاد و رشد محسوسی داشت اما به دلیل سوء مدیریت‌ها در ادوار مختلف، سینما به حالت بیمار در آمد و اکنون به کما رفته است.

سینمایی که در سه نوبتِ پروانه ساخت، بازبینی و اکران دچار سوء مدیریت‌ها می‌شود. وقتی که کارشناسان فیلمنامه را بررسی می‌کنند و آن فیلمنامه را تایید می‌کنند، کار تولید آغاز می شود. اما پس از ساخت فیلم و اکران آن متاسفانه فیلم توقیف می شود و یا فیلم اصلاحات می‌خورد. مگر کارشناسان فیلمنامه را صحیح نمی‌خوانند یا به زبان سینما آن را ساخته شده نمی‌بینند که به آن اصلاحات می زنند؟! و اگرهم اصلاح نشود فیلم توقیف می‌شود. لذا جالبی کار این است که بعضی از فیلم‌ها در حین تولید از کار باز می‌مانند و مشخص نیست که چرا مسئولان سینمایی این نوع رفتار را از خود نشان می‌دهند.

مرحله‌ی بعدی بحث رقابت یا تبلیغات فیلم‌ها می‌باشد که تبلیغات یکی از موثرترین راه‌های اقتصادی و جذب مخاطب در سینما محسوب می‌شود. اما  ضعف شدید ناشیانه را با خود به همراه دارد به طوری که تبلیغات فیلم‌ها برابر و یکسان نمی‌باشد. یک فیلم چندین تبلیغ و فیلمی دیگر تبلیغات اساسی دارد که برای فروش فیلم کمک بسیاری می‌کند، لذا همین تبلیغات در تمام کشور بصورت سراسری نیست. تبلیغات فیلم‌ها کم و بیش در پایتخت آن هم بصورت محدود انجام می‌گیرد و در دیگر شهرها خبری از ساختار تبلیغاتی مختلف نیست. یا می‌گویند به ما مربوط نمی‌شود یا بعضی از سازندگان می گویند مسئولین و شرکتهای تبلیغاتی هزینه‌های زیادی برای تبلیغ دریافت می‌کنند. از طرف دیگر تلویزیون همکاری شایسته با سازندگان فیلم ندارد.

مبحث بعد بحث آموزش سینمایی توسط آموزشگاه‌های سینمایی در کشور است. متاسفانه در اینجا ضعف آموزشی را شاهدیم. به طوری که در عرض چند ماه متقاضی می‌تواند در رشته‌های مختلف سینمایی را طی کند و  اصول را پاس کند و وارد بازار کار خیالی شود. تازه تمام رشته‌ها بصورت کامل در تمام شهرها تدریس نمی‌شود. حال آیا وزارت ارشاد نظارتی بر عملکرد آموزشگاه های سینمایی دارد؟ آیا کیفیت آموزشی خوب است؟ یا فقط قصد جیب خالی کردن آن هم با شعار ورود فلان کارگردان و فلان بازیگر و بازی در کنار آنها است و اصلاً در استانداردهای آموزش ما از لحاظ علمی و عملی چقدر همانند استانداردهای سینمای جهان است؟! چقدر اعتماد به متقاضیان برای دیده شدن استعدادشان در رشته‌های سینمایی می‌دهیم؟! چرا از نام هنرمندان برای بهره‌ی سینمایی استفاده می‌کنیم در صورتی که مستند نیست؟! و هزاران چرای دیگر...

حال سینما خوب نیست!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرض کن ؛پلنگ
فرض کن ؛پلنگ
٩٤/٠٩/٢٨
٠
٠
مگه حالی هم مونده واسه این سینمای کلنگی
حوا
حوا
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
به شدت موافقم، حال سینما خوب نیست.....
Mina_n
Mina_n
٩٤/٠٩/٣٠
٠
٠
من هم موافقم واژه بازیگر مناسب تره تا هنر مند به این صورت هنر دیگه زیر سوال نمیره
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

می نویسم تهدید تو بخوان التماس

٩٦/٠٧/٢٠
در برابرت سکوت کنم!

خیالت دیوانه ام می کند

٩٦/٠٧/٢٤
عاشقش بودم اما...

بازگشت

٩٦/٠٧/٢٥
پشت حصار غم هایم

غول اندوه

٩٦/٠٧/٢٤
تو را پای رفتن نیست

كاش معشوقه ات برگردد

٩٦/٠٧/٢٦
تا یادم نرود که...

پرواز بر فراز آشیانه فاخته

٩٦/٠٧/٢٠
سرانه مطالعه خیلی هم بالاست

تهران خیلی هم خوب است / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٣
از ظلمی که می شود...

جهان امروز و امید به آینده

٩٦/٠٧/٢٠
پریشان حال

آفرین عشق

٩٦/٠٧/٢٥
به سردی خاک و باران

مثل همه

٩٦/٠٧/٢٥
برای رفتن آماده می شوم

تهران-رشت

٩٦/٠٧/٢٢
داستان کوتاه

زمانی برای مرگ

٩٦/٠٧/٢٣
سکه های بی ارزش

يا رفيق من لا رفيق له

٩٦/٠٧/٢٣
شعری سروده خودم

برای ترامپ

٩٦/٠٧/٢٤
می خواستم مهم ترین تصمیم زندگی ام را بگیرم

حامی نبودی

٩٦/٠٧/٢٢
شعری سروده خودم

راه گمشده

٩٦/٠٧/٢٢
یک مسیر تکراری

قدم زدن / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٦
شعری سروده خودم

آرام میان دشت شب

٩٦/٠٧/٢٦
آیا مشکی نماد افسردگی است؟

روانشناسی رنگ چادر

٩٦/٠٧/٢٧
نه می زنند، نه می روند!

کارِ بیخ‌دار

٩٦/٠٧/٢٧
تبلیغات