سینما مرده بی کفن!

سینما مرده بی کفن!

نویسنده : مهدی شاهسون

سینما تاثیرگذارترین پدیده‌ی روزگار در دنیاست. در ایران که وارد 114 سالگی سینما می شویم وضعیت با خارج از ایران متفاوت است. از دیرباز ایران را مهد فرهنگ و هنر می دانند که سینما در ایران بصورت قبیله‌ای عمل می کرده است. قبل از انقلاب سینما در جامعه‌ی ایران مهد سرگرمی بوده و اندک فیلمی را می توان یاد داشت که علوم را بررسی یا به چالش بکشاند. کم کم این روند به اکران فیلم‌های غربی و مستهجن پیوست و تقریبا" نزدیک انقلاب بود که فیلم‌های مناسب در ایران ساخته و اکران شد و سینما رشد خود را شروع کرد. پس از انقلاب حتی در زمان جنگ سینما مخاطبان زیاد و رشد محسوسی داشت اما به دلیل سوء مدیریت‌ها در ادوار مختلف، سینما به حالت بیمار در آمد و اکنون به کما رفته است.

سینمایی که در سه نوبتِ پروانه ساخت، بازبینی و اکران دچار سوء مدیریت‌ها می‌شود. وقتی که کارشناسان فیلمنامه را بررسی می‌کنند و آن فیلمنامه را تایید می‌کنند، کار تولید آغاز می شود. اما پس از ساخت فیلم و اکران آن متاسفانه فیلم توقیف می شود و یا فیلم اصلاحات می‌خورد. مگر کارشناسان فیلمنامه را صحیح نمی‌خوانند یا به زبان سینما آن را ساخته شده نمی‌بینند که به آن اصلاحات می زنند؟! و اگرهم اصلاح نشود فیلم توقیف می‌شود. لذا جالبی کار این است که بعضی از فیلم‌ها در حین تولید از کار باز می‌مانند و مشخص نیست که چرا مسئولان سینمایی این نوع رفتار را از خود نشان می‌دهند.

مرحله‌ی بعدی بحث رقابت یا تبلیغات فیلم‌ها می‌باشد که تبلیغات یکی از موثرترین راه‌های اقتصادی و جذب مخاطب در سینما محسوب می‌شود. اما  ضعف شدید ناشیانه را با خود به همراه دارد به طوری که تبلیغات فیلم‌ها برابر و یکسان نمی‌باشد. یک فیلم چندین تبلیغ و فیلمی دیگر تبلیغات اساسی دارد که برای فروش فیلم کمک بسیاری می‌کند، لذا همین تبلیغات در تمام کشور بصورت سراسری نیست. تبلیغات فیلم‌ها کم و بیش در پایتخت آن هم بصورت محدود انجام می‌گیرد و در دیگر شهرها خبری از ساختار تبلیغاتی مختلف نیست. یا می‌گویند به ما مربوط نمی‌شود یا بعضی از سازندگان می گویند مسئولین و شرکتهای تبلیغاتی هزینه‌های زیادی برای تبلیغ دریافت می‌کنند. از طرف دیگر تلویزیون همکاری شایسته با سازندگان فیلم ندارد.

مبحث بعد بحث آموزش سینمایی توسط آموزشگاه‌های سینمایی در کشور است. متاسفانه در اینجا ضعف آموزشی را شاهدیم. به طوری که در عرض چند ماه متقاضی می‌تواند در رشته‌های مختلف سینمایی را طی کند و  اصول را پاس کند و وارد بازار کار خیالی شود. تازه تمام رشته‌ها بصورت کامل در تمام شهرها تدریس نمی‌شود. حال آیا وزارت ارشاد نظارتی بر عملکرد آموزشگاه های سینمایی دارد؟ آیا کیفیت آموزشی خوب است؟ یا فقط قصد جیب خالی کردن آن هم با شعار ورود فلان کارگردان و فلان بازیگر و بازی در کنار آنها است و اصلاً در استانداردهای آموزش ما از لحاظ علمی و عملی چقدر همانند استانداردهای سینمای جهان است؟! چقدر اعتماد به متقاضیان برای دیده شدن استعدادشان در رشته‌های سینمایی می‌دهیم؟! چرا از نام هنرمندان برای بهره‌ی سینمایی استفاده می‌کنیم در صورتی که مستند نیست؟! و هزاران چرای دیگر...

حال سینما خوب نیست!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرض کن ؛پلنگ
فرض کن ؛پلنگ
٩٤/٠٩/٢٨
٠
٠
مگه حالی هم مونده واسه این سینمای کلنگی
حوا
حوا
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
به شدت موافقم، حال سینما خوب نیست.....
Mina_n
Mina_n
٩٤/٠٩/٣٠
٠
٠
من هم موافقم واژه بازیگر مناسب تره تا هنر مند به این صورت هنر دیگه زیر سوال نمیره
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨