به سوگواری مویت، سلام بر غم باد

به سوگواری مویت، سلام بر غم باد

نویسنده : shamim_mostafazadeh

یک وقت‌هایی به قول اخوان "ابرهای همه عالم در دلم می گریند "!! همان وقت‌هایی که بعد از مدت ها میروی جلوی آینه و می‌بینی کبودی و گودی زیر چشمت بیشتر شده! دوش می‌گیری اما زیر دوش انقدر انقدر اشک می‌ریزی تا سرخی و قرمزی حاصلش دردی می‌شود روی کبودی و گودی چشمهایت! باز هم اهمیت نمی‌دهی و به فکر تنوع می‌افتی. تصمیم می‌گیری موهایت که بیست ساله صاف و لخت و بلند است را چهل گیس ببافی. سه ساعت می‌نشینی جلوی آینه و با هر بافته ریز چشم‌هایت از شدت سوزش می‌مالی! تمام می‌شود و فقط توی دلت یک آفرین کوچولو به خودت می‌گویی ولی از دست و شانه افتادی که چهل گیس بافتی! (همیشه که نباید مبل جا به جا کنی یا جعبه های سنگین برداری که از کت و کول بیفتی بعضی وقتا مثل الان با اینکه سه ساعت نشستی ولی دستات درد میگیره)

قول می‌دهی به خودت تا دو روز باز نکنی تا خوب حالت بگیرد و بعدش فر باشد! اما اینقدر توی دلت غم ریخته که باز هم خالی می‌شود سر همین موهایی که تا حالا صد بار بابلیس شده و گوجه شده و بافته شده و باز پریشان شده. هی میری جلو آینه و با خودت فکر می‌کنی که وقتی باز کنی قشنگ‌تر می‌شوند! هی پشت سر هم آهنگ گوش می‌دهی تا پر بشود جای خالی صدای لعنتی کسی که دوستش داری و حالا از توی عکس‌هایش هم رفته چه برسد به صدا و سیمایش!

باز غلت میزنی. عکس می‌گیری از موهای بافته‌ات. بارها بارها. بالاخره مصمم می‌شوی. باز می‌نشینی جلوی آینه و تار و پود موهایت را از هم باز میکنی. دانه به دانه کش‌های ریز پایین بافته‌ها را می‌کشی پایین و یک احساس ضعف مزمن می‌آید توی همه وجودت! باز کردن موهایت تمام می‌شود. این بار بیشتر ذوق می‌کنی و آفرین بلندتری به خودت می‌گویی. تا یک ساعت آرام می‌شوی و با موهای سیم تلفنی‌ات ور میری! هی دور انگشتانت می‌پیچی و باز می‌کنی! یاد کمندهای گرد افرید توی شاهنامه می‌افتی! یاد گیسو کمند! یاد دختری با موهای فرفری! همه قصه‌ها را مرور میکنی.

ساعت ها می‌گذرد. هنوز هم دیوانگی‌هایت تمامی ندارد. این بار هم گزینه تحول، موهاست! یک چنگی می‌زنی توی موهایت و دوباره حمام و دوش و موی صاف و خیس و باقی ماجراهای تحول!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
e_abedinia
e_abedinia
٩٤/٠٩/٢٦
٠
٠
چی بگم والا....
i.forouzan
i.forouzan
٩٤/٠٩/٢٧
٠
٠
هههه... ما آقايون اينجور وقتا ميريم با شماره 4 موهامون رو از ته ميزنيم، حس تغييرش هم خيلي زياده، تا يه مد هم هر كي ما رو ميبينه يه شوخي ميكنه باهامون، انگار كچل شدن يعني مجوز شوخي!!! به هر حال مرسي كه ما رو از اون طرف ماجرا هم با خبر كرديد.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣