ملاقات با دیگری

ملاقات با دیگری

نویسنده : وبگردی

خب، ارتباط قطع و وصل میشد اما او همچنان در آن دست و پا میزد.گاهی کله پا میشد و لگد می‌کوبید گاهی کنجی کز میکرد و انگشتش را می‌مکید ولی ارتباط مجازی‌شان همچنان پا برجا بود. یک کابل بزرگ از دلش به دل "آن کسی دیگر "در جهان خارج وصل بود. نه همدیگر را دیده بودند و نه معلوم بود که ببینند  با این حال همش یک گوشه چمباتمه میزد و  آن طرف دیگر را در  ذهنش تصور میکرد. وب کم نداشتند ولی از طریق همان کابل گاهی صدایی یا بویی از آن دیگری میرسید که باعث میشد شصتش را محکم تر بمکد یا لگد های بیشتری حواله  در و دیوار اطراف کند.

دلش برای "آن جهانی" خیلی قنج میرفت. او خیلی کمکش کرده بود ولی هر بار که دلش از انتظار سر میرفت و میخاست  برود سمتش "آن دیگری " نه میداد. از ندیدن سرپرست مجازی‌اش کفرش گرفته بود. دست و پاهایش آنقدر بزرگ شده بود که همه جای اتاق را گرفته بود. یک بار که گردنش را  خم کرده بود تا سرش با سقف برخورد نکند با انگشت پایش سقلمه‌ای به کابل زد به دلش افتاده بود اتفاق بدی در راه است که دستی او را از اتاق بیرون کشید. جهان بی صدا و تاریکش یک باره به طرز وحشتناکی روشن شده بود، با صداهایی که وحشیانه به درون گوشش میریختند.کابلش را احساس نمیکرد ،چشم هایش را با احتیاط باز کرد،کابل نبود! نیست شده بود .خودش را لعنت میکرد .آن سقلمه لعنتی !بله آن سقلمه لعنتی!! دهانش باز شد  و صداهایی که توی گوشش رفته بود را پس داد. از صدای خودش ترسید و فکر کرد مرگش رسیده اما ترس بدترش کرد و فریادهایش بیشتر و بیشتر شد. بو آمد. بوی " دیگر ی"بود! با احتیاط صدایش را خفه کرد. گرمای چیزی شبیه به خودش را احساس کرد. یک چشمش را باز کرد و مردمکش را به بالا هل داد. خودش بود. او هم کابل نداشت. خیالش کمی راحت شد. "دیگری"مدام چیز هایی بلغور میکرد. فکر کرد حالا که کابل نیست با چه چیزی او را برای خودش حفظ کند. صدایش واضح و واضح تر میشد. و او دست هایش را آماده کرده بود تا هر چیزی که از سمت "آن" برسد را توی هوا بقاپد...

گفت: سلام..من "مادرت" هستم.

و او دست هایش را ناگهان مشت کرد.

======

منبع:

http://m4hnida1.blogfa.com/post/3

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
غزاله خانوم
غزاله خانوم
٩٤/٠٩/١٨
٠
٠
اخییی یاد اون موقع های خودم افتادم
مهناز
مهناز
٩٤/٠٩/٢٤
٠
٠
سلام .ممنون برای باز نشر ☺
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

زیر باران خنده با چشمان گریان ساده بود

٩٥/١١/٢٥
تا آن روز چقدر فاصله داریم؟

در حکومت امام زمان

٩٥/١١/٢٥
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
آدم ها گاهی عوض نمی شوند

هر کسی را سازشی ست، با ساز خود تنها نزن

٩٥/١١/٢٤
راننده تاکسی بی اعصاب

خاطرات یک روان پریش

٩٥/١١/٢٤
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
زیر ترنم باران وحی

موسیقی خدا

٩٥/١١/٢٤
مراقبش باش

ماه بالا بلند من

٩٥/١١/٢٤
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
من اکنون هستم

جانان من

٩٥/١١/٢٤
از تو ممنونم

خدایی باش

٩٥/١١/٢٥
از عکس های پی در پی تا شاخ های اینستاگرامی

زندگی به سبک اینستاگرام

٩٥/١١/٢٥
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
تبلیغات
تبلیغات