درد مشترک داریم

درد مشترک داریم

نویسنده : amiralidoost

اصلا من نمیدانم برای چی ما این همه درد داشتیم و دارویی نداشتیم. از همان اول که به دنیا آمدی درد داری که داد میزنی و فک میکنی جایی که بودی بهتر بوده. یک مدت که میگذرد، دردت می‌گیرد. این که هر کار میخواهی بکنی با عبارت: «تو بچه‌ای، این تو بچه ای!!» که برای بعضی‌ها تا 20 سالگی‌ام شاید درد باشد.

بعد یک مدت که تازه میفهمی چی به چی هست؛ میخواهی دردهای قبلی‌ات را بیخیال بشی  باید کنکور می‌دادی یا سربازی خدمت می‌کردی. اینجا را هم یک جوری رد میکنی. تازه درد اصلی‌ات می‌شود: «جوونی اقا اینا جوونن اینا .....اینا.....»

درد اصلی‌ات می‌شود بازی خوردن از دست همه تا این حد که طرف میخواهد رای بیارود حرفش جوووناست و در عمل منظورش جوان‌های فامیلشان است!

اینجا که تمام می‌شود تازه می‌رسی به زندگی خودت. دردت می‌شود بیکاری، دردت می‌شود علافی، دردت می‌شود منتظر جیب پدر بودن. بعضی وقت‌ها با خودت فکر می‌کنی می‌بینی، ای  بابا چه روزهای بی‌خودی را درد کشیدم برای هی‌چی، یعنی این‌همه رفت آمد برای این بود که دوباره درد بکشم.

این روزها یاد کلاه‌هایی که از حرفهای اطرافیانت سرت رفته میفتی و نه می‌توانی کسی را بزنی که خالی شوی نه می‌توانی داد بزنی، نه میتونی تحمل کنی نه میتونی...

این دردها را برای دهه‌ی شصتی‌ها ضربدر هزار کنید. واقعا ما درد مشترک داریم. آیا می‌شود بلاخره یک نفر از ما فریاد شود؟!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
غزاله خانوم
غزاله خانوم
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
ای بابا این دهه شصتیا خیلی شلوغش کردن ما هم ی دردایی داریم بابا .. حتی این گودزیلاهای دهه ۹۰ و ۸۰... باور کنین..
amiralidust
amiralidust
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
خب بگین و البته اینکه اسم این نوشته درد مشترک هست
غزاله خانوم
غزاله خانوم
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
زیاده جا نمیشه:)
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
آقا من فریاد بزنم حله؟ :))
amiralidust
amiralidust
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
اگه زحمتت نمیشه.ممنون
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
ما دهه هفتادیا حرفی نداریم
amiralidust
amiralidust
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
بلاخره به حرف میاین وقتش ک بشه
translator
translator
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
چه دردناک . دهه شصتیا انقد نالیدن معروفن دیگه ولی فکر میکنم راستم میگن چون اون دهه جمعیت بیشتر شد حالا همشون جوون شدنو برا ایندشون یه کوله بار مشکل دارن مخصوصا اقایون راستم میگن البته ، چه میشه کرد باید فقط توکل و تلاشو بیشتر کرد
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
حرف هایی که شبیه دروغ هستند

واقعیت های دروغ نما

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

جنگ غرور

٩٥/١١/٢٦
تبلیغات
تبلیغات