کلاس هفتمی‌های من

کلاس هفتمی‌های من

نویسنده : وبگردی

ساعت‌های تفریح با بقیه معلم‌ها در دفتر مدرسه می‌نشینیم و لابلای چای و کیک خوردن‌ها از بچه‌ها حرف می‌زنیم. امروز معلم زبان می‌گفت که نازنین اعصابش را بهم ریخته. درس نمی‌خواند. حرف‌های عجیب و غریب می‌زند. انگار پرت است از ماجرا! بقیه معلم‌ها هم تایید کردند که نازنین در کلاس‌های آن‌ها هم عملکرد خوبی ندارد. نازنین را می‌شناسم. یکی از کلاس هفتمی‌های من است.

در کلاس‌های من بچه‌ها همگی باید حرف بزنند. بارها بهشان گفتم که از حرف زدن نترسید. از گفتن ایده‌های‌تان نترسید. از این که بقیه به شما بخندند نترسید. اوایل تعداد مشخص و انگشت شماری در بحث‌ها شرکت می‌کردند و بقیه حواس‌شان بود و نبود. از یک جایی به بعد تمام‌شان همراه شدند. حالا همان‌هایی که معمولا در بقیه کلاس‌ها دیده نمی‌شوند، این‌جا حضور خوبی دارند. نازنین یکی از آن‌هاست. آن اوایل تا ازش نمی‌خواستم حرفی نمی‌زد و هربار که بلند می‌شد و شروع می‌کرد به حرف زدن معمولا به جز آن‌هایی که اطرافش نشسته بودند، بقیه توجهی نداشتند. باید می‌زدم روی میز و توجه بچه‌ها را می‌گرفتم که «بچه ها...نازنین داره حرف میزنه» حالا ولی به راحتی هر بار که لازم باشد شروع می‌کند به حرف زدن و بقیه یاد گرفتند که باید حرف‌های همدیگر را بشنوند. نازنین همانی‌ست که شعر می‌گوید. جالب‌ترین ایده‌ها و حرف‌ها را دارد. نقاشی‌هایش با آبرنگ پر از رنگ‌های شاد و زنده هستند. از داستان‌های ترسناک لذت می‌برد و یک بار لابلای حرف‌هایش گفته بود آدم‌ها برایش رنگ دارند؛ مثلا حاتمی، دوست بغل دستی‌اش، نارنجی ست.

نکته جالب این‌جاست که این اولین باری نیست که بچه‌های متوسط و ضعیف از نظر سایر معلم‌ها مثل فیزیک و ریاضی و عربی و زبان، نقطه پررنگ کلاس‌های من هستند. حالا به این فکر می‌کنم که گاهی سیستم آموزشی می‌تواند چقدر مخرب باشد و خیلی رسمی گند بزند به استعدادهای پنهانی که ممکن است هیچ وقت فرصت بروز پیدا نکنند.

=============

منبع: http://pink-apple.blog.ir/1394/09/03

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠٩/٠٩
٠
٠
که گاهی سیستم آموزشی می تواند مخرب باشد؟؟؟؟؟!!!!!!!!! مخرب هست.
i.forouzan
i.forouzan
٩٤/٠٩/١٠
٠
٠
مخرب مال یک ثانیه شه، از خون آشام هم بدتره والا
پربازدیدتریـــن ها
از پدیده خوابگاه تا غذای محبوب سلف!

دانشگاه رفتن ؛ چالش یا فرصت؟

٩٦/٠٦/٢٣
چند خطی برای فرزندم

من به تو خواهم آموخت که...

٩٦/٠٦/٢٣
مثل بلبل انگلیسی حرف می زنم

خاطرات کلاس زبان محاله یادم بره

٩٦/٠٦/٢٢
شعری سروده خودم

ابر پر باران

٩٦/٠٦/٢٢
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
قرعه کار به نام من دیوانه زدند

لطفا سیب گاز نزنید / قسمت دوم

٩٦/٠٦/٢١
لطفا استعداد ما را دریابید

اندر حکایت استعدادهای خیلی درخشان

٩٦/٠٦/٢١
اصلا بهتر باش جانم!

الفبا را نادیده نگیریم

٩٦/٠٦/٢٣
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
فرصت عشق ورزیدن را از خودتان نگیرید

عشق اول

٩٦/٠٦/٢١
من فقط می ترسیدم

روز آخر

٩٦/٠٦/٢١
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
طعم نامردی ات را می چشی

تو رفتی...

٩٦/٠٦/٢٢
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

باغ بارون زده

٩٦/٠٦/٢٢
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
تبلیغات