کلاس هفتمی‌های من

کلاس هفتمی‌های من

نویسنده : وبگردی

ساعت‌های تفریح با بقیه معلم‌ها در دفتر مدرسه می‌نشینیم و لابلای چای و کیک خوردن‌ها از بچه‌ها حرف می‌زنیم. امروز معلم زبان می‌گفت که نازنین اعصابش را بهم ریخته. درس نمی‌خواند. حرف‌های عجیب و غریب می‌زند. انگار پرت است از ماجرا! بقیه معلم‌ها هم تایید کردند که نازنین در کلاس‌های آن‌ها هم عملکرد خوبی ندارد. نازنین را می‌شناسم. یکی از کلاس هفتمی‌های من است.

در کلاس‌های من بچه‌ها همگی باید حرف بزنند. بارها بهشان گفتم که از حرف زدن نترسید. از گفتن ایده‌های‌تان نترسید. از این که بقیه به شما بخندند نترسید. اوایل تعداد مشخص و انگشت شماری در بحث‌ها شرکت می‌کردند و بقیه حواس‌شان بود و نبود. از یک جایی به بعد تمام‌شان همراه شدند. حالا همان‌هایی که معمولا در بقیه کلاس‌ها دیده نمی‌شوند، این‌جا حضور خوبی دارند. نازنین یکی از آن‌هاست. آن اوایل تا ازش نمی‌خواستم حرفی نمی‌زد و هربار که بلند می‌شد و شروع می‌کرد به حرف زدن معمولا به جز آن‌هایی که اطرافش نشسته بودند، بقیه توجهی نداشتند. باید می‌زدم روی میز و توجه بچه‌ها را می‌گرفتم که «بچه ها...نازنین داره حرف میزنه» حالا ولی به راحتی هر بار که لازم باشد شروع می‌کند به حرف زدن و بقیه یاد گرفتند که باید حرف‌های همدیگر را بشنوند. نازنین همانی‌ست که شعر می‌گوید. جالب‌ترین ایده‌ها و حرف‌ها را دارد. نقاشی‌هایش با آبرنگ پر از رنگ‌های شاد و زنده هستند. از داستان‌های ترسناک لذت می‌برد و یک بار لابلای حرف‌هایش گفته بود آدم‌ها برایش رنگ دارند؛ مثلا حاتمی، دوست بغل دستی‌اش، نارنجی ست.

نکته جالب این‌جاست که این اولین باری نیست که بچه‌های متوسط و ضعیف از نظر سایر معلم‌ها مثل فیزیک و ریاضی و عربی و زبان، نقطه پررنگ کلاس‌های من هستند. حالا به این فکر می‌کنم که گاهی سیستم آموزشی می‌تواند چقدر مخرب باشد و خیلی رسمی گند بزند به استعدادهای پنهانی که ممکن است هیچ وقت فرصت بروز پیدا نکنند.

=============

منبع: http://pink-apple.blog.ir/1394/09/03

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠٩/٠٩
٠
٠
که گاهی سیستم آموزشی می تواند مخرب باشد؟؟؟؟؟!!!!!!!!! مخرب هست.
i.forouzan
i.forouzan
٩٤/٠٩/١٠
٠
٠
مخرب مال یک ثانیه شه، از خون آشام هم بدتره والا
پربازدیدتریـــن ها
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
قرارمان فردا شب...

پشت سکوت تب دار ماه

٩٦/٠٣/٠٦
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

عاصی شده ام

٩٦/٠٣/٠٣
شعری سروده خودم

بانوی پهلوی

٩٦/٠٣/٠٦
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
بی هیچ تفسیری

رمضان یعنی رمضان!

٩٦/٠٣/٠٦
نوشته های خود خود من

به اسم صادق هدایت!

٩٦/٠٣/٠٦
دنبال تو می گردم

امیدوارترین عاشق این حوالی

٩٦/٠٣/٠٤
آن ها سالم اند یا ما؟

خودمان باشیم

٩٦/٠٣/٠٧
باران در ظهر آفتابی

بمان کنارم

٩٦/٠٣/٠٣
تبلیغات
تبلیغات