پسری که آبروی بابایم را برد...

پسری که آبروی بابایم را برد...

نویسنده : z_amini

زمستان سال ۶۸ بود. توی هوای سرد حیاط قدم میزدم. سرما نمی‌توانست به کنجکاوی‌ام غلبه کند. می‌خواستم بدانم آخر این نه ماه انتظار چه می‌شود؟ صدای ناله‌های سمیه از اتاق می‌آمد. بابام توی ایوان با اضطراب قدم می‌زد. حالش عین وقت‌هایی بود که مادرم زایمان می‌کرد. شاید ترس این بارش بیشتر از دفعات قبل هم بود. میترسید با وجود یک زن دیگر هم آرزوی پسر دارشدن به دلش بماند.

نازنین، مامای محله توی اتاق بود. با خودم گفتم: لابد دعا می‌کند بچه پسر باشد و از بابام یک چیزی مژدگانی بگیرد. کاش پسر نشود، دماغ این و سمیه با هم بسوزد... نکند بچه پسر بشه و بابام دیگه ما رو دوست نداشته باشه؟

یک صدایی تو دلم گفت: بابات همین الانم دوستتون نداره.

عصبی شدم و تصمیم گرفتم بروم تو، اصلا به من چه که بچه‌ی زن بابام چی میشه؟!

ننه (مادرپدرم) نزدیک بخاری نفتی توی اتاق نشسته بود و ذکر می‌گفت. لابد برای عروسش دعا میکرد. خواهرهام چهارتایی توی یک خط خوابیده بودند. کز کردم گوشه اتاق و زانو‌هایم را بغل کردم .توی دلم گفتم: مگه دخترها چشونه خدا؟؟؟

صدایی از اتاق دیگر آمد. انگار نازنین چیزی گفت که پدرم شروع کرد به الله اکبر گفتن. مادر بزرگ تندی از جا بلند شد و رفت بیرون. منم که کنجکاوی‌ام معرف حضور بود دویدم روی ایوان. پدرم چیزی کف دست نازنین پیر گذاشت. آنقدر زیاد بود که نیش نازنین تا بنا گوش وا شد...

صدای داد پدرم من را به خودم آورد: آخر من به تو چی بگم پسره‌ی بی آبرو... پاک آبروی چندین ساله مو به باد دادی...!

محمد وسط اتاق ایستاده بود. سرش را به پایین خم کرده بود و داشت دست بند دور مچ اش را جابجا میکرد. انگار به دستش فشار می‌آورد.

صدا زدم: سرکار احمدی!... پسر جوانی، جوانتر از محمد ما، پرید توی اتاق. یک احترام گذاشت و با گفتن بله منتظر ماند. اشاره کردم که محمد را با خودش ببرد. بعد رفتن آن‌ها رفتم طرف پارچ آب روی میز. لیوان را پر از آب کردم و دادم دست پدرم. خیلی پیر و شکسته شده بود. دستهایش از شدت عصبانیت می‌لرزید و آب توی لیوان تکان میخورد .چند قطره‌ای هم روی دستش ریخت. گفتم :کمی بخور تا اروم شی بابا...

صدایش که از شدت داد زدن خش افتاده بود به گوشم رسید: دیگه آبرویی تو محل واسه ام نذاشته... مضحکه خاص وعام مون کرد این پسر!...کاش تو شکم مادرش سقط می‌شد ولی اینطوری منو خجالت زده این و اون نمیکرد...

بابام هر وقت عصبانی بود تند تند حرف میزد تا خودش را تخلیه کند. اما من دیگر صدایش را نمی‌شنیدم... صدای گوسفندی توی گوشم پیچید که بابام تا قبل از آن برای هیچ بچه‌ای قربانی نکرده بود اما برای محمد این کار را کرد. چه صدایی داشت. دوباره صدا می‌آید. صدای موتوری که بابا برای تشویق محمد به درس خواندن خرید اما دست آخر هم نتیجه نداد و محمد با همان موتور یکی را راهی بیمارستان کرد.

پسر یا دختر؟

مسئله ای که تا ابد ادامه خواهد داشت...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
هدی نیکوراد
هدی نیکوراد
٩٤/٠٩/١٥
٤
١
یکی دیگه ازواقعیت های تلخ بعضی خانواده ها:((( واقعاداستان عالی هستش. ممنون ازنویسندش.
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٩/١٥
٢
١
داستان زیبایی بود ، تشکر از شما
زینب امینی
زینب امینی
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
لطف دارین.ممنون که وقت گذاشتید برای خوندنش.
زینب امینی
زینب امینی
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
لطف دارین.ممنون که وقت گذاشتید برای خوندنش.
سید حمید رضا عقیلی
سید حمید رضا عقیلی
٩٤/٠٩/١٥
٢
١
سلام داستان به یکی از خرافات جاهلی در عصر قبل از اسلام اشاره داشت و پیامبر مکرم اسلام به شدت با آن مبارزه کردند
زینب امینی
زینب امینی
٩٤/٠٩/١٥
١
٠
حق با شماست.ولی این موضوع،یعنی تفاوت قائل شدن بین دختر و پسر هنوزم هم ادامه داره ها!
sahar
sahar
٩٤/٠٩/١٥
٢
٠
عالی بود..ممنون
naser_j
naser_j
٩٤/٠٩/١٥
٠
١
عالی بود واقعا ،شما تا حالا کجا بودین ؟:)
z_amini
z_amini
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
کشف نشده بودم...از این به بعد در خدمتم
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
دختران یه اشتباهاتی میکنن ولی خوب فرق زیادی بین دخترا و پسرا میزارن +عالی بود :)
z_amini
z_amini
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
درسته.احتمال خطا در همه هست.اما من منظورم تفاوت قائل شدن بین دو جنس بود نه اشتباهات پسره. ممنونم از توجه تون
محمد-۱۵۱ :)
محمد-۱۵۱ :)
٩٤/٠٩/١٥
٠
٠
به نظرم نسبت به گذشته خیلی کم رنگ تر شده این قضیه الآن که دیگه دخترا رو بیشتر تحویل میگیرن٬مخصوصأ پدرها ولی باز هم تو بعضی خانواده ها جا نیفتاده
زینب امینی
زینب امینی
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
سلام.درسته.خداروشکر از زمان زنده به گور کردنشون خیلی گذشته.اما من همین امسال زنی رو دیدم که میترسید به همسرش بگه که دومین بچه اش هم دختره
ساره
ساره
٩٤/٠٩/١٦
١
٠
داستان زیبایی بود . هرچند اینگونه رفتارها ب نسبت قبل در جامعه کمرنگ تر شده اما همچنان وجود دارد.
زینب امینی
زینب امینی
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
ممنونم.دوستان نسبت به من لطف دارن.ممنون از شما
هاچ
هاچ
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
راوی داستان وسطش عوض شد؟ اول شخصی که نوشتین بالاخره خواهره محمده یا جناب سروان؟!
زینب امینی
زینب امینی
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
دوست عزیز.راوی همون خواهر محمده که الان پلیسه. من یه جورایی خواستم بگم دختری که خواسته نشده الان باعث سربلندی پدرشه و برعکس پسره که پدرش که روزی آرزوی بودنش رو داشت الان آرزوی مرگش رو داره ،چون باعث آبرو ریزی اش شده. البته این به معنی بدی تمام پسرها نیست ها.
هاچ
هاچ
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
:)
دنیا خانوم
دنیا خانوم
٩٤/٠٩/١٦
٠
٠
سلام زینب جون . بسیار عالی نوشتی کمتر نویسنده هایی به این موضوع اشاره می کنند .... موفق باشی آبجی ...
مجید.قلیچ خانی
مجید.قلیچ خانی
٩٦/٠٤/٠١
٠
٠
سلام.سرکار خانوم امینی... به دلیل اینکه از استعداد شما باخبرم نقد میکنم و نیامده ام تعریف و تمجید و چاپلوسی کنم.رشد شما برایم مهم است داستان ایده ی خوبیه ولی من رو یاد صحنه ی سریال ها ی مکرر میندازه پس انتخاب ایده خوب است اما خلاق نیست.... فضا سازی و تعریف حالت چهره ها و چینش اجزای حیاط و .... وجود نداشت یاحتی میتونست تعریف نوع و رنگ لباس ها به ماندگار شدن اثر کمک کند... توصیه ام برای این نوع تکنیک ها خواندن رمان ببنظیر مسخ از جناب کافکا است...ببینید چطور محیط خانه را تصویر سازی میکند.... یک ایده برای اینکه متفاوت و نو شوید این است که داستان توضیح دهد چرا موضوع داستان پیش میاید، که اصل رسالت یک جامعه پرداز پیدایش ریشه است وگرنه همه به بد بودن این موضوعات واقفیم،اما چرا این ناهنجاری ها پیس میاید باید اصل داستان باشد با کمی تعریف از محیط بزرگ شدن پدر میشد توضیح داد چرا به این شکل و با این فرهنگ زندگی میکند و باعث فلان خطا ها که گفتید شده است... در کل شما با استعداد هستید و من را مجاب میکنید که پر حرفی کنم موفق باشید دخترم
پربازدیدتریـــن ها
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
اشک های بی ثمر

از نیامدن ها

٩٦/٠٦/٢٧
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
با اینکه می دانی

پایه و اساس زندگی

٩٦/٠٦/٢٥
تبلیغات