حادثه پاریس و دغدغه‌های ما / طنز

حادثه پاریس و دغدغه‌های ما / طنز

نویسنده : وبگردی

حملاتی که در نقاط مختلف پاریس صورت گرفته دردناک و تاسف‌آوره ولی من هنوز نمی‌دونم با فاجعک(!)هایی که همیشه در کنار این فاجعه‌های بزرگ رخ می‌ده چه جوری باید کنار اومد. بعد از این جور وقایع تلخ معمولا یه سری هستن که با تمام احترامی که برای خدا قائلن جای حق نشستن و با وجود مشغله فراوان قبول زحمت کردن که حق رو به حق‌دار برسونن. هنوز زمانی که معلوم نشده ترورها کار کی بوده و برای چی این اتفاق‌ها افتاده سریعا طی واکنشی قاطع اعلام می‌کنند که اینا حقشون بود. حالا اگه این بنده خدا تو اروپا هدف تروریسم قرار گرفته باشه حقشه چون یقینا خودش این داعش رو ساخته بعد با پررویی گفته ما پناهجو نمی‌پذیریم. اگه قربانی تروریسم تو خاورمیانه باشه که خب بی‌دلیل حقشه. بعد از این عزیزان می‌پرسی مگه شما فعال حقوق بشر نیستی؟ با افتخار می‌گن هستیم! بعد که می‌پرسی پس چرا می‌گی خاورمیانه‌ای حقشه؟ خیلی ریلکس، منطقی و قانع‌کننده می‌گن: خب اونا که آدم نیستن اصلا. واقعا چرا به فکر خودمون نرسیده بود؟ عموجان دستت درد نکنه که کنار فعالیت برای حقوق بشر، زحمت تشخیص بشر رو هم می‌کشی. خدا قوت. راضی نبودیم به خدا.

حالا می‌گیم اینا هیچی، الان با اون عزیزانی که احتمالا به زودی می‌آن و می‌گن این تیراندازی‌هایی که در کنسرت‌های فرانسه شده عاقبت برگزاری کنسرت مختلط بوده چی‌کار کنیم؟ یا با اون دوست عزیزی که دو دقیقه بعد حادثه میاد تو فیس‌بوکش می‌نویسه «من حالم خوبه، لطفا کسی نگران نشه» چی‌کار کنیم که علیرغم همه دقتی که کرده یادش رفته لوکیشنش رو از کرج به پاریس تغییر بده؟ با اینایی که بحث‌های تئولوژیک‌شون تو فیس‌بوک و توئیتر معمولا بیشتر از خود حادثه تلفات می‌ده چیکار کنیم؟ با رئیس‌جمهور چی‌کار کنیم که می‌خواست بره فرانسه؟ الان ما یه دغدغه دیگه هم پیدا کردیم. این‌که تعداد افرادی که بعد از این حادثه تو ایران نگران عزیزانشون شدن بیشتر از تعداد خود فرانسوی‌هاست. این وسط با خودمون چیکار کنیم!؟ جا داره دستان پرتوان مسئولین رو بابت این میزان کیش دادن ملت به خارج از کشور بفشاریم.

به‌هرحال امیدواریم فرانسه بعد از این‌که یه سر و سامونی به سیستم امنیتی‌اش که با روش «خدا بزرگه» و «مرگ حقه» کار می‌کنه داد به این سوالات و دغدغه‌های ما هم جواب درخور توجهی بده، وگرنه مرگ بر فرانسه.

(آیدین سیارسریع)
برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فاطمه سادات منافی
فاطمه سادات منافی
٩٤/٠٨/٢٤
٠
٠
خیلی خوب بود :)) 👏 اجازه کپی بخشی از متن هست ؟!
i.forouzan
i.forouzan
٩٤/٠٨/٢٤
٠
٠
متن هم خودش اینجا کپی شده، فقط اسم نویسنده رو ذکر کنید، ما هم از کانالش برداشتیم
مرتضی
مرتضی
٩٤/٠٨/٢٤
٠
٠
هاهاهاهاها
سعید نایب
سعید نایب
٩٤/٠٨/٢٥
١
٠
دولت مردهای کاخ الیزه باید حالا حالا ها توسط سگ هار داعش گزیده شوند تا مزه تروریست پروری قشنگ بیاد زیر زبونشون.
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٤/٠٨/٢٦
١
٠
دم نویسندش " ولرم "
arwen
arwen
٩٤/٠٨/٢٦
٠
٠
سلام خیلی خوب و عالی بود البته باید اضافه کنیم با روزنامه های تند رو چه کنیم که دو سه تا روزنامه فقط مونده بود این قضیه رو تبریک بگن. مثلا کیهان یه تصویر زده بود که خب فکر میکنم ادب و انسانیت رو با اون صفحه اول برد زیر سوال البته کیهان تنها بی ادب ماجرا نبود. بیایم به این فکر کنیم اگر این حادثه در ایران اتفاق می افتاد چه حالی داشتیم. این تند روی ها برای وجهه کشور واقعا اشتباهه کاش بعضی افراد اول فکر میکردند و بعد عمل مرسی دوست عزیز از متن خوبتون
پربازدیدتریـــن ها
ساده می گویم...

یک «من» وسط زندگی‌ام گم شده است

٩٦/١٠/٢٧
اندر احوالات تام کروز

تو چرا پیر نمیشی لعنتی؟

٩٦/١٠/٢٨
اندازه‌اش؟ حجم‌اش؟

می‌شود آن داستان اصلی‌ات را بگویی؟

٩٦/١٠/٣٠
برای سانچی

نفرین این سرزمین تمامی ندارد

٩٦/١٠/٢٧
مراقب دل ها

یک استکان یاد خدا

٩٦/١١/٠١
عشق نفس زندگی‌ست

جوانی فدای عاشقی

٩٦/١٠/٢٦
برای روز مبادا

همین یک لاخ موی مشکی!

٩٦/١٠/٢٧
عجیب غرق رویایت شدم

یک نفر هست که باید همیشه باشد

٩٦/١٠/٣٠
روزمره هایم...

داستان کار در اسنپ

٩٦/١٠/٣٠
من مرده ام

لالایی هق هق ها

٩٦/١١/٠١
می‌پرسد ماجرا چه بود؟

مردان دریا

٩٦/١٠/٢٦
تظاهر کردن

ما مجبور نیستیم

٩٦/١٠/٣٠
کمی پیدا شو...

گمشده

٩٦/١٠/٢٨
بهترین و بدترین اتفاق های زندگی

فراموشی

٩٦/١٠/٢٧
ادب و مهربانی را فراموش نکنیم

تو يا شما؟ مسئله اين است!

٩٦/١١/٠١
پیر شدن...

از روزگار رفته حکایت

٩٦/١٠/٢٨
هرگز نمی توانی...

ماه حلول می کند

٩٦/١١/٠٢
مرسی همه!

دلتنگت بودم

٩٦/١١/٠٢
چند خطی درباره سانسور کتاب

سانسور ممکن نیست

٩٦/١١/٠٢
اول بهمن ماه؛ زادروز فردوسی

شاهنامه چگونه شکل گرفت؟

٩٦/١١/٠٣