مشق آب، بابا، شام*
به مناسبت شهادت حضرت رقیه(س)

مشق آب، بابا، شام*

نویسنده : باران

آب

به داخل خیمه می‌دوم. غلاف شمشیر را برمی‌دارم و مثل عصا به آن تکیه می‌کنم. می‌خواهم که بازی کنیم. من رقیه، مادر پیرت باشم و تو فرزند عزیزم. می‌خندی. می‌بوسمت. روی پایت می‌نشینم و به محاسنت دست می‌کشم. به نصیحت مادر پیرت گوش کن. بیا به خانه‌مان برگردیم. این‌جا بیابانی ترسناک است که بچه‌ها فقط در خواب سیراب می‌شوند. به بیرون خیمه خیره می‌شوی و می‌گویی: اجازه نمی‌دهند. صورتت را در دستانم می‌گیرم و به چشم‌هایت زل می‌زنم. می‌گویم : باباحسین؛ مگر چه گناهی کرده‌ای؟

 

بابا

تو را خواسته بودم، چرا برایمان طَبَق غذا آورده‌اند؟ به زن‌ها نگاه می‌کنم. نای ایستادن ندارند. با چشمانی نگران مرا دنبال می‌کنند. انگار تمام‌شان مُرده‌اند. پارچه را که برمی‌دارم، ناله‌هایی از عمق گلویشان بالا می‌آید. عمه بی‌رمق خودش را روی زمین می‌کشد تا به من برسد. سرت را بالا می‌آورم. اول خاک موهایت را پاک می‌کنم. بعد آرام دست‌هایم را برروی ابروهایت، چشم‌ها و در آخر لب‌های خشکیده خونی می‌کِشم.

به گردنت که می‌رسم، دوباره زن‌ها زار می‌زنند. شانه‌های عمه می‌لرزد. هق هق کنان در گوشت می‌گویم: باباحسین؛ وقتی زن‌ها شیون می‌کنند، لبخند نزن.

 

شام

همه‌جا تاریک است. دیگرگریه نمی‌کنم. نمی‌خواهم به خاطر من زن‌ها را بزنند.کاش زودتر تنم سرد شده بود. دیگر درد نمی‌کند. فقط نفسم بالا نمی‌آید. سحر که عمه برای نماز بیدار شود، من پیش توام. وقتی آبله پاهایم خوب شد، می‌خواهم که دوباره بازی کنیم. دلم برای عمو عباس تنگ شده ولی تا کبودی صورتم خوب نشود، پیشش نمی‌روم. وقتی زخم‌هایم خوب شد، اگر قول بدهی مادر بزرگ نفهمد، یواشکی برایت تعریف می‌کنم که بعد رفتنت، عمه پشتش خمیده شد.آن عروسکی که دوست داشتم یادت هست؟ در آتش خیمه‌ها سوخت. خسته‌ام. وقتی بیایم، برای خدا هم تعریف می‌کنم که با ما چه کردند.

======

* راستی آیا کودکان کربلا تکلیف‌شان تنها دائما تکرار مشق آب آب، مشق آب، بابا آب بود؟ (قیصر امین‌پور)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
حنا خانوم
حنا خانوم
٩٤/٠٨/٢٦
٠
٠
اخ ... چقد سوز داشت ...
باران
باران
٩٤/٠٨/٢٧
٠
٠
ممنون که خوندین
Vania
Vania
٩٤/٠٨/٢٦
٠
٠
سرو گذاشت تو دامنش...ناز غریبونه می کرد..با دستاش اون گیسوهاتو ...یکی یکی شونه می کرد..می بوسیدت نازت می کرد...با دستای ناز و لطیف....قصه ی رنجشو می گفت...ازون جماعت کثیف...بابا همین که رفتی و ....اسب تو بی تو باز اومد...یهو دیدیم ز طرف....یه عالمه سرباز اومد...هربچه ای به یک طرف..از ترس دشمن می دوید....عمه به دنبال همه...بیشتر پی من می دوید....////هییییییی
باران
باران
٩٤/٠٨/٢٧
٠
٠
چه شعر دردناکی هییی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٨/٢٧
٢
٠
بسیار عالی بود؛ خوندنش واقعا لذت بخش بود. درست مثل یادداشت قبلی در مورد منا
باران
باران
٩٤/٠٨/٢٧
٠
٠
ممنون
پربازدیدتریـــن ها
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
قرارمان فردا شب...

پشت سکوت تب دار ماه

٩٦/٠٣/٠٦
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
شعری سروده خودم

عاصی شده ام

٩٦/٠٣/٠٣
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

بانوی پهلوی

٩٦/٠٣/٠٦
نوشته های خود خود من

به اسم صادق هدایت!

٩٦/٠٣/٠٦
بی هیچ تفسیری

رمضان یعنی رمضان!

٩٦/٠٣/٠٦
درس هایی از یک فیلم!

دیو و دلبر

٩٦/٠٣/٠٨
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
آن ها سالم اند یا ما؟

خودمان باشیم

٩٦/٠٣/٠٧
شعری سروده خودم

مایه ننگ بشر خواهیم شد

٩٦/٠٣/٠٧
دنبال تو می گردم

امیدوارترین عاشق این حوالی

٩٦/٠٣/٠٤
باران در ظهر آفتابی

بمان کنارم

٩٦/٠٣/٠٣
زندگی به جای شخصیت های کودکی

چقدر خوب که من خودم هستم

٩٦/٠٣/٠٧
تبلیغات
تبلیغات