وقتی که هیچ چیز خوب نیست

وقتی که هیچ چیز خوب نیست

نویسنده : zahra_moshri

در زندگی روزهایی هست که حد تحمل آدمی از همیشه پایین‌تر است، همان وقت‌هایی که شاید حتی گاهی مردنت بگیرد! هر چقدر هم که قوی باشی، دست آخر در یک زمان‌هایی زود می‌شکنی، در همان روزهایی که تحملت پایین آمده، در اندک مواقعی شکستنت آن‌قدر صدایش بلند است که همه می‌شنوند، اما در بیشتر وقتها، آه ازین وقت‌ها...

و امان از روزی که خیلی عادی داری با یک نفر حرف می‌زنی و ناگهان کنایه‌ای، حرفی، چیزی می‌گوید که تو آنقدر آرام و بی‌صدا در پیش چشمانش می‌شکنی که او اصلا متوجه نمی‌شود.

خب؛ شاید هم حق دارد! او از کجا باید می‌دانست که حال این روزهایت خوش نیست، به یقین گمان کرده که تو همان آدم همیشگی هستی، آری؛ یقینن چنین است. خب پس اگر شکستی تقصیر توست، اگر غمگینی مشکل خود ِ خود توست، می‌خواستی از آن حرف ناراحت نشوی و به تریج قبای زربافتت برنخورد!

ولی کاش می‌شد دهان باز کنی و فریاد بزنی: آخر لعنتی جان!چرا نمی‌فهمی مرا رنجانده‌ای؟ بیا یک بار، فقط یک بار بگو «معذرت میخواهم اگر ناراحت شدی» به خداوندی خدای‌مان قسم خوب می‌شوم! ولی چنان لب‌هایت به هم قفل شده که انگار از بدو خلقت انسان‌ها، دهانی نبود که بتوان حرف زد. پس نفس‌هایت را عمیق‌تر می‌کشی تا اضافه افکار ذهنت را بدهی بیرون، که اگر در مغزت بماند، طولی نمی‌کشد که منفجر شود.

حال آنقدر ناراحتی‌های کوچک و کم اهمیت روی هم جمع شده، که دیگر ماشاالله ماشاالله کوهی شده است برای خودش! فتح کردنش هم کار آسانی نیست و آنقدر مرتفع شده که دیگر با آب چشم نمی‌توان از دستش خلاص شد.

پس می روی یک تیشه برمی‌داری می‌زنی یک یک ناراحتی‌هایت راخورد می‌کنی. حالا دیگر سردرگمی‌ات کامل شده، اکنون می‌دانی خسته و غمگینی و هر چقدر بگردی نمی‌فهمی چرا چنین شده‌ای؟!

خب، چاره چیست؟! نمی‌شود که روی پیشانی‌ات تکه کاغذی بچسبانی و رویش بنویسی، آهای! این‌جا دلی شکسته است، احتیاط کنید، مراعات کنید. نمی‌شود که با همه قطع ارتباط کرد که مبادا خرده‌های دلت خاکشیر شوند! نمی‌شود که به آن‌هایی که بزرگترین لذت زندگی‌ات وقت گذارندن در کنارشان بود، بگویی سمت من نیایید، خوب نیستم، روحمترک میخورد!

نمیشود که…

خب چه کنیم؟! بیا برو سراغ آن لعنتی جان حرفت را بزن خب. شاید درست شد! می روی… می‌روی سراغ همانی که ضربه آخر را زده، می‌روی که بگویی، فلانی...

ولی باز هم حرف نمی‌زنی. میروی ولی سکوت می‌کنی. می‌پرسد چه شده؟ می‌گویی غمگینی! می‌پرسد چرا؟ می‌گویی... نه؛ چیزی نمی‌گویی، نمی‌توانی حرف بزنی... (خب انصاف اگر بدهید توضیحش سخت است)

و او از تو ناراحت می‌شود، یکی از همان‌هایی که اگر ناراحت شود، زمین و زمان را به هم می‌دوزی تا...

خب حالا مشکل دیگری یافته‌ای! حالا لعنتی جان دوباره عزیز ِ جان شده! حال باید بروی و آسمان را به زمین برسانی تا حالش خوب شود. حال دیگر بزرگترین مشکلت ناراحت کردن اوست. شروع کن! همیشه مشکلات دیگران مهم‌تر است. تو کسی را رنجانده‌ای، پس گور بابای حالت که یک وقتی بد بود! اکنون حال او مهم‌تر از هرچیز دیگری است، چند ماه دیگر که دوباره این حال به سراغت آمد چاره‌ی دیگری می‌کنیم.

آهای عزیز ِ جان… من اشتباه کردم

من ِ لعنتی را ببخش…

نفهمیدم 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠٨/٢٤
٠
٠
نمیدونم این نوشته فقط برای من خیلی ملموس بود یا این ماجرایی که هممون باهاش دست به یقه میشیم! متاسفانه این پاراگرافتون رو خیلی تجربه گردم: خب حالا مشکل دیگری یافته‌ای! حالا...... مرسی خانم مشیری. راستی این روزا بقیه خیلی زود رنج شدن یا من زبونم نیش در آورده!؟
فاطمه سادات منافی
فاطمه سادات منافی
٩٤/٠٨/٢٤
٠
٠
بر ما گذشت نیک و بد اما تو روزگار فکری به حال خویش کن این روزگار نیست ..
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
بلال فروشی ناموفق

سیگارت بهمن / قسمت دوم

٩٥/١١/٠٣
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
آسوده بخوابید

مبارزان آسمانی آتش

٩٥/١١/٠٢
آتش در نبودت بی رحم می تاخت!

کاش بودی باران

٩٥/١١/٠٢
خشت خشت دلش لرزید

بعد از تو

٩٥/١٠/٢٩
تبلیغات
تبلیغات