رسانایی در جامعه به نام رسانه
سکانسی از یک پاتوق

رسانایی در جامعه به نام رسانه

نویسنده : رضا ریاحی

درعصر نوین، نقش رسانه در زندگی فردی و اجتماعی ما کاملا اثبات شده است. به طوری که بخشی از زندگی روزانه ما در کنار رسانه‌های متنوعی سپری می‌شود. از این رو، تحت تاثیر محتوای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و سایر ابعاد آن قرار می‌گیریم، چرا که بخش قابل توجهی از فرهنگ و جامعه پذیری نسل‌های جاری از این طریق شکل می‌گیرد.

صاحب نظران این حوزه معتقدند که رسانه اولیت‌های تربیت ذهنی و رفتاری جوامع را شکل می‌دهد و می‌تواند نسلی با هویت تازه‌ای پدید آورد. هویتی که در بستر آن فرهنگ، آرمان، ارزش و هنجارها حرف اول را می‌زنند و می‌توانند پایه گذار اجتماعی غنی و یا حتی زمینه‌ساز بحران شخصیتی یک اجتماع گردد.

محتوای یک رسانه می‌بایست جمعی از یک جامعه را تحت شعاع تاثیرات خود قرار دهد. چرا که امروزه این افکار و باورهای سنتی نیستند که هویت یک فرد را می‌سازند بلکه این کنش و واکنش‌های جمعی نسبت به یک پیام است که بیش ازهر چیز زندگی فرد را دربر می‌گیرد.

شاهد هستیم که روزانه هزاران برنامه تولیدی در قالب فیلم، سریال، سینما و سایر ابعاد رسانه عرضه می‌گردد و خوراک روح و تفکر جامعه را تامین می‌کند. سینما و تلویزیون مهمترین عنصر در معرفی، ترویج و القای یک فرهنگ می‌باشد. سبک‌های متفاوتی از زندگی را به مخاطبین خود انتقال می‌دهد و می‌بایست شیوه صحیحی را دربکارگیری از پیام‌های این بیگانه که عضوی از خانواده ماست، تعریف کنیم.

دیالوگ و پوشش‌های شخصیت‌های موجود در رسانه ها می‌تواند به خوبی به مدل و الگویی برای جامعه بدل گردد. تقلیدهای آنی از رفتار شخصیت‌های موجود، حرکات و منش آن‌ها می‌تواند به مراتب مخرب ظاهر شود. اعتقادات کج و سلیقه‌سازی در محتوای تولیدی، می‌تواند چالشی باشد درشخصیت پردازی نسل ماقبل جوان ما.

به اعتقاد من مهمترین تعریفی که در قالب رسانه وجود دارد این است که جمع رسانه‌ها چگونه فکر کردن را به ما نمی‌آموزد بلکه به چه چیزی فکر کردن را اولویت ما قرار می‌دهد.از این رو رسانه‌های بیگانه با آثار تولیدی خود می‌توانند به سادگی هویت ملی، فرهنگی و ساختار اعتقادی و آرمانی مارا به چالش بکشند و خود بر آن سلطه گری کنند.

همچنین دراین باب، نظریه‌ی «مارپیچ سکوت» از نئومان را داریم که درخلال آن می‌گوید اغلب مردم در خصوص ارایه یک فرهنگ می‌توانند افکار عمومی را حدس بزنند. درگروی آن، اگر نظر آنان چه در اقلیت و چه بسا دراکثریت باشد، تمایل به سکوت درمورد آن فرهنگ و سبک معرفی شده را دارند که این نشان از عدم ارایه دیدگاهی متفاوت و شکل گیری موجی جدید است. بنابراین با توجه به وجود پیامدهای صحیح و غلط دربستر رسانه‌های جمعی، دیدگاهی عمیق‌تر انتظار می‌رود.

مجموع رسانه‌ها نیازمند بهتر دیده شدن و بهتر دیدن هستند. زیرا به عنوان یک دانشگاه عمومی می‌توانند با تبادل دانش و کارکردهای خود به شکوفایی و اعتلای یک فرهنگ بپردازند و سهم خودرا ازاین مهم به خوبی ادا کنند.

بیاید بهتر ببینیم!

(رضا ریاحی)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علی دهقان
علی دهقان
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
بسیار عالی آقای مهندس
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
قربان تو علی جان، مرسی
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
کاملا درست فرمودین رسانه های عمومی دانشگاهی برای عموم مردم هستن و تقلید کور کورانه باعث تخریب :)
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
بله همینطوره، ممنون ازشما :))
هاچ
هاچ
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
به نظرم با این اوضاعی که الان داریم، اگر این همه شبکه ی داخلی ای که وجود داره رو فشرده کنن در دوتا شبکه بهتره. اونوقت کیفیت بهتر میشه. شاید!
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
خخخ کاملا موافقم، تشکر :)))
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
کاش به خودمان بیاییم

پیش به سوی نابودی

٩٥/١٢/٠٨
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
زندگی کردن با نقاشی ات را دوست دارم

بابا لنگ دراز عزیزم

٩٥/١٢/٠٨
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
من هم یکی از آن 99 نفر هستم!

مجلس تحریم یا مجلس ترحیم؟

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات