رسانایی در جامعه به نام رسانه
سکانسی از یک پاتوق

رسانایی در جامعه به نام رسانه

نویسنده : رضا ریاحی

درعصر نوین، نقش رسانه در زندگی فردی و اجتماعی ما کاملا اثبات شده است. به طوری که بخشی از زندگی روزانه ما در کنار رسانه‌های متنوعی سپری می‌شود. از این رو، تحت تاثیر محتوای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و سایر ابعاد آن قرار می‌گیریم، چرا که بخش قابل توجهی از فرهنگ و جامعه پذیری نسل‌های جاری از این طریق شکل می‌گیرد.

صاحب نظران این حوزه معتقدند که رسانه اولیت‌های تربیت ذهنی و رفتاری جوامع را شکل می‌دهد و می‌تواند نسلی با هویت تازه‌ای پدید آورد. هویتی که در بستر آن فرهنگ، آرمان، ارزش و هنجارها حرف اول را می‌زنند و می‌توانند پایه گذار اجتماعی غنی و یا حتی زمینه‌ساز بحران شخصیتی یک اجتماع گردد.

محتوای یک رسانه می‌بایست جمعی از یک جامعه را تحت شعاع تاثیرات خود قرار دهد. چرا که امروزه این افکار و باورهای سنتی نیستند که هویت یک فرد را می‌سازند بلکه این کنش و واکنش‌های جمعی نسبت به یک پیام است که بیش ازهر چیز زندگی فرد را دربر می‌گیرد.

شاهد هستیم که روزانه هزاران برنامه تولیدی در قالب فیلم، سریال، سینما و سایر ابعاد رسانه عرضه می‌گردد و خوراک روح و تفکر جامعه را تامین می‌کند. سینما و تلویزیون مهمترین عنصر در معرفی، ترویج و القای یک فرهنگ می‌باشد. سبک‌های متفاوتی از زندگی را به مخاطبین خود انتقال می‌دهد و می‌بایست شیوه صحیحی را دربکارگیری از پیام‌های این بیگانه که عضوی از خانواده ماست، تعریف کنیم.

دیالوگ و پوشش‌های شخصیت‌های موجود در رسانه ها می‌تواند به خوبی به مدل و الگویی برای جامعه بدل گردد. تقلیدهای آنی از رفتار شخصیت‌های موجود، حرکات و منش آن‌ها می‌تواند به مراتب مخرب ظاهر شود. اعتقادات کج و سلیقه‌سازی در محتوای تولیدی، می‌تواند چالشی باشد درشخصیت پردازی نسل ماقبل جوان ما.

به اعتقاد من مهمترین تعریفی که در قالب رسانه وجود دارد این است که جمع رسانه‌ها چگونه فکر کردن را به ما نمی‌آموزد بلکه به چه چیزی فکر کردن را اولویت ما قرار می‌دهد.از این رو رسانه‌های بیگانه با آثار تولیدی خود می‌توانند به سادگی هویت ملی، فرهنگی و ساختار اعتقادی و آرمانی مارا به چالش بکشند و خود بر آن سلطه گری کنند.

همچنین دراین باب، نظریه‌ی «مارپیچ سکوت» از نئومان را داریم که درخلال آن می‌گوید اغلب مردم در خصوص ارایه یک فرهنگ می‌توانند افکار عمومی را حدس بزنند. درگروی آن، اگر نظر آنان چه در اقلیت و چه بسا دراکثریت باشد، تمایل به سکوت درمورد آن فرهنگ و سبک معرفی شده را دارند که این نشان از عدم ارایه دیدگاهی متفاوت و شکل گیری موجی جدید است. بنابراین با توجه به وجود پیامدهای صحیح و غلط دربستر رسانه‌های جمعی، دیدگاهی عمیق‌تر انتظار می‌رود.

مجموع رسانه‌ها نیازمند بهتر دیده شدن و بهتر دیدن هستند. زیرا به عنوان یک دانشگاه عمومی می‌توانند با تبادل دانش و کارکردهای خود به شکوفایی و اعتلای یک فرهنگ بپردازند و سهم خودرا ازاین مهم به خوبی ادا کنند.

بیاید بهتر ببینیم!

(رضا ریاحی)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علی دهقان
علی دهقان
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
بسیار عالی آقای مهندس
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
قربان تو علی جان، مرسی
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
کاملا درست فرمودین رسانه های عمومی دانشگاهی برای عموم مردم هستن و تقلید کور کورانه باعث تخریب :)
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
بله همینطوره، ممنون ازشما :))
هاچ
هاچ
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
به نظرم با این اوضاعی که الان داریم، اگر این همه شبکه ی داخلی ای که وجود داره رو فشرده کنن در دوتا شبکه بهتره. اونوقت کیفیت بهتر میشه. شاید!
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٩/٠٨
٠
٠
خخخ کاملا موافقم، تشکر :)))
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

به نام خدا

٩٧/٠٦/٢٦
روی زمین چیزی برای دیدن ندارید

منزلگه عشاق دل آگاه حسین است

٩٧/٠٦/٢٨
شعری سروده خودم

پهلوان بنی هاشم

٩٧/٠٦/٢٨
شعری سروده خودم

آدمک فانی

٩٧/٠٦/٢٦
خانۀ شب

سر سوزن ذوقی

٩٧/٠٦/٢٦
چرا چایی می‌خوریم؟

روز جهانی چایی مبارک

٩٧/٠٦/٣١
شعری سروده خودم

مادرم، مام وطن، نامم ولی ایران شده...

٩٧/٠٦/٣١
شعری سروده خودم

بود و نبود

٩٧/٠٦/٣٠
آزادشهر سقوط کرد!

سفرنامه آذربایجان - قسمت ششم

٩٧/٠٦/٢٦
دل نوشته های یک معلم

عذاب معلمی - قسمت پنجم

٩٧/٠٦/٣١
جنگل پندارها

در جستجوری الی - قسمت هشتم

٩٧/٠٧/٠١
شعری سروده خودم

اما اگر سالی چشمت به من افتاد

٩٧/٠٦/٢٩
هوا، کولر، سطل آشغال و دیگر هیچ...

سفرنامه آذربایجان - قسمت هفتم

٩٧/٠٧/٠١
شعری سروده خودم

کیش و مات

٩٧/٠٧/٠١
روضۀ یک نفره و اشک یک نفره

حسینیه‌ دل

٩٧/٠٧/٠١
مثلا فکرش را بکن...

صبح‌ات به خیر تر از این مگر می‌شد؟

٩٧/٠٧/٠٢