شاید اگر چشم‌ها نبود دیگر از روی ظاهر قضاوت نمی‌کردیم. شاید اگر چشم نداشتیم دیگر به هوسش، مجنونش نمی‌شدیم. اگر کور بودیم، شاید لباس‌های‌مان یک رنگ بود و آن یک رنگ هم بی رنگی بود.

شاید هر که غم داشت بغض نمی‌کرد، بی ترس دیده شدن می‌بارید. شاید بی اعتنایی به بغض دیگری کم می‌شد، شاید اگر چشم‌ها نبود، شاید بیشتر مجاب می‌شدیم که برای راه رفتن به گرفتن دست همدیگر بیشتر نیازمندیم. شاید هم این تنوع کاذب احمقانه، این فخرفروشی‌های جاهلانه ، دیگر نبود.

شاید پرنده‌ای در قفس برای نمایش نبود، همان صدای صبحگاهی‌اش کافی بود برایمان. اگر چشم‌ها نبود، شاید چشمان‌مان دیگر به کاسه دست دیگران نبود. اگر چشم‌ها نبود و کور بودیم شاید دختران، همان روح‌های موافق، نه جنس‌های مخالف، دیگر نیاز به پوشاندن خود از چشم‌های پر هوس من را نداشتند، شاید... بی پروا، بی‌ترس استفاده شدن، بی حس خورده شدن ذره ذره جسم و روح‌شان با نگاه‌های پر اسیدمان، در خیابان‌ها باد پاییزی شبانه را لمس می‌کردند، شاید.

به جای عمل بینی و گونه و لب شاید گل می‌خردیم برای بوییدن عطر عشق. شاید فکرمان به جای خرید لباس و طلا و جواهر، درگیر عاشقانه‌های هر روزمان بود. شاید زجر دیدن حقارت هر حقیری را برای غرق شدن در برکه کثافات ثروت دیگر نمی‌دیدیم، شاید اگر چشم‌ها نبود همه به دنبال علایق خود بودند تا دیگران، شاید اگر  چشم‌ها نبود، هر که هر چه بود خودش بود، شاید... 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
مرتضی
مرتضی
٩٤/٠٨/١٢
٠
٠
آقا هادی عالی بود
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٨/١٢
٠
٠
یه متن پر از انزجار و عشق به دنیای بهتر!متنتونو دوست داشتم :)
i.forouzan
i.forouzan
٩٤/٠٨/١٢
٠
٠
بسازن خنجری نیشش ز فولاد / زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨