حالت که خوش نباشد

حالت که خوش نباشد

نویسنده : aynaz_sahrivar

حالت که خوش نباشد بودن یا نبودنش فرقی نمی‌کند؛ خوشبختی را می‌گویم. خودت را لابه‌لای وهمی بی‌پایه و اساس می‌بینی. تلاشی برای رهایی نمی‌کنی. همیشه همین‌طور بوده، از حقیقت ترسیده‌ای و راهی را انتخاب کرده‌ای که به حقیقت نرسد. با این‌که می‌دانی چه تلخ، چه شیرین، روزی باید بپذیری که زندگی همان عروسک صورتی با موهای زرد و لباس صورتی که برایت آهنگ می‌زد و با دستان تو  حرکت می‌کرد نیست.  یک روزی می‌پذیری که زندگی همان ماشین کوکی است که برای سرگرم کردنت کوک شده‌اش را سر راهت می‌گذاشتند. زندگی همانی بود که برایت شلوارهای پارچه‌ای با زانوهای پاره به ارمغان آورد و غرغرهای شبانه مادرت را. 

حالت که خوش نباشد به گربه خپل محل لگد نمی‌زنی. با رژ لب قرمز پر رنگت مادرت را بوسه باران نمی‌کنی. راحت‌ترین کفش‌هایت را نمی‌پوشی. بلوار امام خمینی را تا جایی که به روزنامه فروشی برسی و به پسرک جوان نشسته در دکه سلام برسانی پیاده راه نمی‌روی. به  گل بنجامینت آب نمی‌دهی و هر صبح برگ‌هایش را نوازش نمی‌کنی. سیمین بری گوش نمی‌کنی. اصلا می‌دانی؟ حالت که خوب نباشد تمام بوسه‌ها و گلدان‌ها باید بمیرند. و تمام آهنگ‌ها و عاشقانه‌های دنیا و کتاب‌ها  باید خفه بنشینند سر جای‌شان. حالت که خوب نباشد خبیث می‌شوی و از کشتن تمام حس‌هایت به حال خوبی می‌رسی. خودت را که کشتی، حالت خوشِ خوش می‌شود.

اصلا ببینم؛ مردن را یاد گرفته‌ای؟

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/٠٨/٠٥
٠
٠
از لحاظ ادبی و خوانش در سطح مطمعنی است طوریکه حس عالی بودن با فضای مناسب عکس و ظرفیت بالای متن موردی جذاب را نمایان میسازد چنین دل نوشته های خوبی را بدون کامنت حواله بایگانی ها نفرمایید با تشکر
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
تچکر:)
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٨/٠٥
٠
٠
متن خیلی دلپذیری بود همونطور که خاننم رضایی گفتن.ولی یه سوال پیش میاد : وقتی حالت خوب نباشد نوشتن هم باید ساکت شود؟فکر کنم بهترین وقتی است برای بعضی ها که شروع کنند به نوشتن :)
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
نوشتم حس های متفاوتی اینجاد میکنه برای ادم های متفاوت، منکه ترجیح میدم ننویسم
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
پس یعنی وقتی این متن رو نوشتین اکی بودین ؟ :)
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
خوب اگه بوده باشم که نمینوشتم! نه فقط دلم میخاست بنویسم
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٨/٠٥
٠
٠
:)
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات