نمی‌توانست با امام نباشد. از همان کودکی نام علی زینت لب‌هایش بود. با نام و عشق علی بزرگ شده بود. حالا وقتش بود که ارادتش را به اثبات برساند. او هم جزو افرادی بود که از کوفه برای امام نامه نوشت. نه نامه‌اش از آن نامه‌هایی بود که  صاحبانش بعدا آن‌ها را انکار کردند و نه  امضایش از آن امضاهایی  که هم پای دعوت امام خورده باشد و هم نامه‌ی یزید. دعوتش خالص ِخالص بود. پر از عرض ارادت برای امام. 

کافی بود که دست خط امام را ببیند و ندای امام را بشنود که دنیا را بگذارد و به سمت امام گسیل شود. مگر می‌شود امام بخواند و او بنشیند. دل و جانش امام بود . اهل کوفه بود ولی عیار کوفی بودنش او را از یاری امام باز نمی‌داشت.

وقتی نامه‌ی امام را برایش خواندند آنچه در دلش بود بر زبان راند: به خدا قسم هر وقت مرا بخوانید اطاعت کنم، با دشمنان‌تان می‌جنگم و در رکابتان شمشیر می‌زنم تا خدا را ملاقات کنم. مزد نمی‌خواست که ملک ری بتواند او را بفریبد. می‌دانست جان دنیا امام است .خودش می‌گفت که مزدش را فقط از خدا می‌خواهد.

قاصد کوفیان شد تا پیام ارادتش را زودتر به امام برساند. سر از پا نمی‌شناخت تا امام را لبیک گوید. خودش را در مکه به امام رساند و تا کربلا ماند.

روز عاشورا تشنگی و یاران اندک امام سستش نکرد و پیشتاز بود تا جانش را فدای امام زمانش کند.از امام اجازه خواست تا جان دارد بجنگد. در میدان رجز می‌خواند: مردی هست؟ آیا مردی هست؟ خوب می‌دانست در میان نامردان و نامردمان مردی نخواهد یافت. 

مرد جنگ بود و شجاع بود. همه می‌دانستند که خاندانش به شجاعت مشهورند و جرات این را نداشتند که مردانه و تن به تن با او بجنگند. گروهی به او حمله می‌کردند و زشتی‌های درونشان را با سنگ زدن به رخش می‌کشیدند. خون از سر و رویش می‌چکید. زخمی شده بود اما هنوز تسلیم نامردان نمی‌شد.آن قدر مجروح و زخمی‌اش کردند تا دیگر توان نشستن بر اسب نداشته باشد و به زمین  خورد و آنگاه آن چه نباید اتفاق افتاد. سرش را که جز عشق حسین و امام در آن شوری نبود از تنی که تا توانسته بود زخم برداشته بود جدا کردند . کسی که نماز ظهر را به امامش اقتدا کرد عصر جانش را در طبق اخلاص درونی‌اش پیشکش امامش کرده بود.

او کسی نبود جز عابس بن شبیب، عابسی که امام شناس بود و دنیا او را از معیارش باز نداشته بود.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Vania
Vania
٩٤/٠٧/٢٩
٠
٠
خوشا به سعادتش..خدا معرفت و شناخت واقعی رو نصیب و روزی هممون کنه:)...تشکرات سیده بانو
S.Asadzadeh
S.Asadzadeh
٩٤/٠٧/٢٩
٠
٠
خوش به سعادتش...تشکر دوستم
باران
باران
٩٤/٠٧/٣٠
٠
٠
اسم کتابو شما نمینویسین ممنون
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

نام تو

٩٦/٠٥/١٩
دیوان خنده های تو

بفهم

٩٦/٠٥/٢١
کاش کسی شاملو و فروغ را صدا بزند

در نبودنت

٩٦/٠٥/٢٢
آن‌ها از تپش هماهنگ قلب‌هایمان چه خبر دارند؟

نامه هایی به همسرم / نامه سوم

٩٦/٠٥/١٩
شعری سروده خودم

یک مرد به جا مانده ای از عاشورا

٩٦/٠٥/٢٢
شیرینی اش را نفهمیدم

اولین حقوق کاری

٩٦/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

می نویسم از تو

٩٦/٠٥/٢٢
این روزها همه چیز به تو مربوط است

نامه هایی به همسرم / نامه چهارم

٩٦/٠٥/٢٣
مردم این چیزها را باور نمی کنند!

موی سفید

٩٦/٠٥/٢١
تو مکمل منی

بوسه های نگفته

٩٦/٠٥/٢٣
تا دل به بودنش خوش باشد

کاش دل هم خانه داشت

٩٦/٠٥/١٩
عمریست برایت می نویسم

گمنام خاص

٩٦/٠٥/٢٣
شعری سروده خودم

عشق و تبسم

٩٦/٠٥/١٩
یکی باید بیاید

ویرانه دل ماست

٩٦/٠٥/٢٤
از آرزوهای خوب

کمی وقت شناسی

٩٦/٠٥/٢١
ماجرای اولین باری که به استخر رفتم

توافق ذهنی مشترک بچه های جنوب شهر / قسمت اول

٩٦/٠٥/٢٥
شعری سروده خودم

معنی فاصله این نیست که از آنِ همیم

٩٦/٠٥/٢٤
شعری سروده خودم

موج خروشان قلم

٩٦/٠٥/٢١
تو دلت چه می خواهد؟

تاوان دلتنگی

٩٦/٠٥/٢٤
ذهن من پر شده است از دیگران

خودم چی پس؟

٩٦/٠٥/٢٣
تبلیغات