سنگ ریزه‌های‌تان را بردارید!

سنگ ریزه‌های‌تان را بردارید!

نویسنده : b_noori

می‌گویند کبوترها، همان‌گونه که برای حیات به آب و دانه نیاز دارند، محتاج سنگ ریزه نیز هستند. این سنگ ریزه‌ها در سنگدان‌شان می‌شود سنگ آسیاب، تا دانه‌ها را برای کبوترها هضم کند.

واقعیت این است که آدمی هم بی نیاز از این سنگ ریزه‌ها نیست. ما در میان تمام خوشی‌ها و در دقایق سرمستی از حظ و کیف زندگی، برای حیات روح‌مان نیازمند دردهایی هستیم که سنگدان‌مان را پر کنند. مصائب و دردها، ابزاری هستند تا هضم مشکلات را برای انسان آسوده تر سازند. گویی قلب آدمی با کمک سنگ ریزه، دردهای روزمره را خرد می‌کند، هضم می‌شود و تمام...

حالا ایها الناس! من با باوری از جنس عین الیقین و با استناد به تماشا عرض می‌کنم؛ این سنگ را اگر از سفره دل دیگران برندارید، بر سفره دلتان نازل می‌شود. زیرک آن جماعتی که در سنگ‌های دیگران شریک‌اند. باخته‌ی این بازی کسانی هستند که راهشان را از درد کج می‌کنند که مبادا آشوبی به آرام دلشان بیافتد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
حنا خانوم
حنا خانوم
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
چه تعبیر جالبی ... حواسم رو باید جمع کنم از این به بعد :)
i.forouzan
i.forouzan
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
من که اخیرا با این وضعیت خورد و خوراک باید مثل کبوترا یه مقدار هم سنگ ریزه بریزم توی شکمم. ولی ایشالا بتونم سنگی رو هم از جلوی پای بقیه بردارم. نگاه جالبی دارید به دور و برتون :)
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
نگاه زیبایی به موضوع داشتید ...ممنون از شما
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
ایراد مناسبی لحاظ فرمودید
sh_kiyan
sh_kiyan
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
تشبیه جالب و قابل تأملی بود ... قلمتون مستدام ....
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

الغوث خدایا

٩٦/٠٣/٢٥
بغضم می گیرد

تله پاتی

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
همه چیز را ندانی

غرور و تردید

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
در جاده زندگی هم مسیر شویم

همکلاسی

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

چشم ها در انتظار آشنای نیمه شب

٩٦/٠٣/٢٥
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات