تجربه بعضی چیزها طعم مبهم دوگانه‌ای دارد. مثلا درد بکشی و توامان لذت ببری ازین که داری برادری‌ات را در عشق ثابت می‌کنی. مثل روز عاشورا. بعد از اذان ظهر، آن زمان که امام حسین(ع) نماز را به اقامه می‌ایستند و قرار است سعید بن عبدالله حنفی و زهیر بن قین مقابل امام بایستند تا از فرمانده لشکر محافظت کرده باشند. تیرها و نیزه‌ها تن حسین(ع) را نشانه گرفته‌اند. اما این سعید و زهیرند که تیرها را از گوشه وکنار یکی یکی به جان می‌خرند. به این فکر می‌کنم که آدم‌ها از کی تصمیم می‌گیرند سپربلا شوند. حتما آن‌ها قبل از این‌که سپر بشوند طریقت عاشقی را تمام و کمال از سرگذرانده‌اند. به این فکر می‌کنم که درد و ترس از درد، برای یک سپرعاشق، حتما هویتش را از دست داده است!

***

«سعیدبن عبدالله حنفی» به شهید نماز معروف است. از اقدامات اولیه‌اش بعد از به هلاکت رسیدن معاویه ارسال نامه‌های شیعیان به امام حسین(ع) بود. و از کسانی بود که درمنزل مختار ثقفی با حضرت مسلم بیعت کرد و به همراه نامه‌ای از دعوت کوفیان به مکه نزد امام حسین(ع) رفت و از آنجا با کاروان عشق راهی کربلا شد. سعید در نماز ظهر عاشورا در محافظت از امام آن‌قدر تیرخورد تا همین که نماز امام تمام شد بر زمین افتاد و در همان حال گفت: «خدایا لعنت کن این جماعت را، همان گونه که قوم عاد و ثمود را لعنت کردی. ای پروردگارمن، سلام مرا به پیامبرت برسان و درد جانکاه این زخم‌ها را بر او ابلاغ کن، زیرا من در این کار قصد یاری فرزندان پیغمبرت را داشتم.» 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
حنا خانوم
حنا خانوم
٩٤/٠٧/٢٧
٠
٠
خوش به سعادتش ...
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٢٨
٠
٠
شخصیت ایشون از نظر استوار بودن بر عهد و پیمانش بسیار قابل توجه و ستودنی هست
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٧/٢٨
٠
٠
کوچک که بودم با خودم میگفتم چرا سپر نگرفته جلویش,چرا نرفتند توی خیمه نماز بخوانند ..... بعدها فهمیدم باید بود تا فهمید
Vania
Vania
٩٤/٠٧/٢٨
٠
٠
تا کربلا سفیر بود و در کربلا و عاشورا مدافع..خوشا به سعادتش..خداقوت ملیحه جان
باران
باران
٩٤/٠٧/٢٨
٠
٠
خوشا به حالش :)
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨