روایتی از رجز خوان دشت نینوا

روایتی از رجز خوان دشت نینوا

نویسنده : نجمه عرفانیان

سپاه حسین بن علی(علیه السلام) به کربلا نزدیک می‌شد. سیاهی سواری از دور به چشم می‌خورد. سوار بسیار تند می‌تاخت و کاروان حرکت خود را آهسته‌ترکرد تا او را شناسایی کند. نزدیک‌تر که شد، یکی ازکاروانیان فریاد زد: «او ابوالشعثا است. ازطایفه‌ی «کنده» و تیرانداز کوفه است.» مرد سواره نزدیک کاروان اسب را آهسته نزد حسین بن علی(ع) راند. وقتی به او رسید آرام ازمرکب پیاده شد. به امام عرض ادب کرد و قبل ازآن که کاروان به حربن یزید ریاحی برسد میل خود را برای پیوستن به لشکر و یاوران امام اعلام نمود.

تمام مسیر در دلش غوغایی بود و عاقبت این جنگ را نمی‌دانست، باخودش می‌گفت: «چطور مسلمانانی کمر به جنگ و قتل خاندان پیغمبر بسته‌اند؟» و در دلش برای هدایت آنان دعا می‌کرد.

هنگامی که کاروان به حر رسید، ابوالشعثا از دور می‌دید که پیکی با حر سخن می‌گوید و حامل نامه‌ای ست. وقتی جلوتر رفت، مرد را شناخت و قلبش از این که آشنایانی را درسپاه عمربن سعد می‌دید سخت آزرده شد. به سمت پیک رفت و گفت: »تو مالک بن نسیر نیستی؟» مردگفت: «بله». غم دل ابوالشعثا فزونی یافت وخطاب به او گفت: «این چکار ناشایسته‌ای است که به دنبال آن آمده‌ای؟ چطور عبدالله بن زیاد را در زیاده خواهی اش یاری می‌رسانی؟ مگرنمی‌بینی که او مقابل حسین بن علی ایستاده است!؟  عبیدالله پیشوای ناحقی است که تو را به آتش جهنم فرا می‌خواند»

گرچه هر اندازه موسم جنگ نزدیک‌ترمی‌شد، اندوه ابوالشعثا نیز بیشتر بود اما ازطرفی یقین به حقانیت حسین در دلش قوت می‌گرفت. روز عاشورا و درمیانه‌ی میدان، خطاب به لشگرعمربن سعد چنین رجز می‌خواند:

من یزیدم و پدرم مهاجر (مهاصر) است.

از شیربیشه شجاع‌تر هستم.

خدایا من حسین را یاری می‌کنم،

از ابن سعد دوری می‌جویم و او را رها می‌کنم.

چون از تیراندازان چیره دست کوفه بود تا توان داشت به لشکر عمربن سعد تیرانداخت. تا آن‌جا که سرانجام خودش به دست آنان به شهادت رسید. ابوالشعثاء یزیدبن زیاد کندی از اولین شهدای کربلا بود.

 

پی نوشت: رسم وفا (گذری بر زندگی شهدای غیرهاشمی کربلا) ، رفیعه رضاداد

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Vania
Vania
٩٤/٠٧/٢٩
٠
٠
چرا این شهید اینجا هم غیب افتاده؟ خدا به دل های هممون نور حقانیت بتابونه.. تشکرات نجمه جان:)
نجمه عرفانیان
نجمه عرفانیان
٩٤/٠٨/٠١
٠
٠
آره عجب شخصیتهای مغفولی داره کربلا...:'(
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات