من نمی گویم؛ هیچ نمی‌گویم

من نمی گویم؛ هیچ نمی‌گویم

نویسنده : gisoo_f

من قبلا زیاد حرف می‌زدم. از همه چیز می‌گفتم. از خوشی‌ها، غم‌ها، ناگواترین‌ها، صورتی‌ترین‌ها. الان اما از گفتن، از حرف زدن اشباع شده‌ام. دیگر نای صحبت کردن ندارم. دیگر حال ندارم تعریف کنم که فلان روز فلان اتفاق افتاد و من لرزیدم، فرو ریختم، نابود شدم.

من سکوت می‌کنم. حرف‌هایم را می‌ریزم توی یک کوله کوچک. هر از گاهی خوب‌هایش را بیرون می‌کشم، تعریف می‌کنم. با آب و تاب تعریف می‌کنم. بدهایش را اما می‌گذارم همانجا باشد و هر از گاهی، حرف‌های تو، نگاه‌های تو، تلوتلو خوردن‌های تو، نیش و کنایه‌های تو من را از نو فرو می‌ریزد. از نو نابود می‌کند. درزهای کوله پشتی‌ام می‌شکافد. همه حرف‌ها از درزهایش می‌ریزد بیرون، اشک می‌شود، سر می‌خورد روی گونه‌هایم. تیغ کندی می‌شود، هی کشیده می‌شود روی شاهرگم.

من اما نای صحبت کردن ندارم. نمی‌گویم چه مرگم شده. نمی‌گویم چه کسی چنگ انداخته، دل و روده‌ام را از حلقم کشیده بیرون. هیچ نمی‌گویم، خفه می‌شوم. هی نگاه می‌کنم، هی اشک می‌ریزم، هی در سکوت نابود می‌شوم.

من روزی هزار بار خودم را زار می‌زنم. روزی هزار بار تو را زار می‌زنم. اما حاضر نیستم یک کلمه حرف از دهان وامانده‌ام بیرون بکشم. قبلا از این جلف بازی‌ها در می‌آوردم. هی می‌گفتم، هی ناله می‌کردم، هی روی بقیه خون بالا می‌آوردم. الان اما در همین سکوت مردن را ترجیح می‌دهم. من دیگر نای گفتن ندارم. حتی نای گفتن یک کلمه...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٧/٣٠
٠
٠
حس خسته بودن آیا یا بی رمقی برای حیات پویا؟
لیلی
لیلی
٩٥/٠٥/١١
٠
٠
یا در تکاپو انتخاب عشق هستید گیسو عزیز؟کدام یک؟
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠