فصل یک کابوس رویایی / قسمت اول

فصل یک کابوس رویایی / قسمت اول

نویسنده : Behnam_Abdollahi

خودم مطمن نیستم؛ می‌گویند دچار فراموشی شده‌ام. خیلی سخت است حرف آدم‌هایی را که اصلا نمی‌شناسم را باور کنم. آدم‌ها... یک مرد لاغر با ته ریش و لباس نظامی و قد بلند. پسری به اسم صابر که عینک ته استکانی‌اش داد می‌زند بچه درس خوانی ست. اما آن زن! آن زن مهربان را از همه بیش‌تر دوست دارم، تمام فکر و ذکرش پیش من است. این آدم‌ها ادعا می‌کنند خانواده‌ی من هستند. با این‌که راهی جز اعتماد به آن‌ها ندارم ولی باز نمی‌توانم گرم شوم. مثل یک مادر واقعی سر روی شانه‌های آن زن بگذارم و تکیه بدهم بر پدر. 

دیشب ساعت هشت بود که به هوش آمدم. هنوز نفهمیده‌ام دلیل بی هوشی‌ام چه بوده؟! چشمانم را که باز کردم آدم‌های زیادی دور و برم بودند. از سرباز گرفته تا دکتر و پرستار. و دخترهایی که ادعا می‌کردند دوست صمیمی من هستند. مگر می‌شود آدم دوست صمیمی‌اش را فراموش کند؟ از همان لحظات اول صابر عکس‌هایی را نشان می‌داد که دختری چهارده-پانزده ساله در همه عکس‌ها می‌خندید. چهره‌ی این عکس با چهره‌ای که صبح توی آینه دیدم یکی بود.

ولی لباس‌هایش نه... دخترک توی عکس شبیه دخترهای پولدار و شیک پوش بود. یعنی واقعا امکان دارد که آن‌ها خانواده من باشند؟!

ساعت نه شب همه رفته بودند جز آن زن مهربان که با کلی اسرار و التماس پیش‌ام مانده بود. کاش او هم می‌رفت، سخت است کنارم باشد و نتوانم چند کلام هم با او سخن بگویم. لااقل بهانه‌ای برای سکوت دارم. چه بهانه‌ای بهتر از این‌که نمی‌توانم حرف بزنم و زبانم قفل شده.

فقط امیدوارم که این آدم‌های خوب و مهربان آشناهایم باشند. نمی‌دانم اسم این فصل زندگی‌ام چیست؟ فصل یک کابوس رویایی... 

==============

توضیح: ممنون از نگاه‌های گرم‌تان، داستانی که خواندید اولین قسمت بود از داستان ادامه‌دار فصل یک کابوس رویایی. این داستان صرفا در سایت جیم منتشر می‌شود و به قلم خودم نوشته شده است. امیدوارم با پیشنهادات و انتقادات‌تان سبب انتشار قسمت‌های بعدی این داستان شوید. هر گونه کپی برداری با ذکر نام نویسنده مجاز است.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
نمی خواهم برگردم

حجره بهشت

٩٦/٠٣/٢٧
تبلیغات
تبلیغات