یک صبح در طویله با لیلا / طویله تنهایی قسمت 7

یک صبح در طویله با لیلا / طویله تنهایی قسمت 7

نویسنده : بهمن بهمنی

برای خواندن قسمت قبل اینجا کلیک کنید .

لیلا، نگاهم می‌کند، لبخندی می‌زند و دوباره به راه می‌افتد، کوزه را روی دوش راستش گذاشته و با دست چپش آن را نگه داشته است، حواسش به شال نخ باف طرح گل‌های بهاری‌اش نیست، موهای پوست گردویی زیبایش کامل دیده می‌شود، آفتاب تیغ کرده و در مسیر قنات هیچ کس نیست جز من و لیلا!

+ لیلا ، بهت می‌گم هیچ‌کس نیست حرف بزن! دلم برای صدات تنگ شده !

می ایستد و می‌چرخد به سمت من، یک شلیته بلند آبی و یک جلیقه قرمز رنگ به تن کرده و می‌گوید: اینطوری نگام نکن! گناهه !

با صدای لیلا به خودم می‌آیم: برا چی نگات نکنم، مگه کسی از نگاه کردن به چشم‌های یک بهمنی سیر می‌شه، لیلا؟

لیلا می‌خندد و می‌گوید :خوب می‌دونی از کجا سر حرف رو باز کنی اسماعیل! درسته که من یک بهمن ماهی هستم ولی قرار نیست که منو هی نگاه کنی، می‌دونی این نگاه‌ها خریدار داره نه؟

لیلا کوزه به دوش فرار می‌کند به سمت قنات و من به دونبالش می‌دوم و همچنان صدایش می‌کنم : لیلا ا ا ا ا ا ا ا ...... لیلا ا ا ا ا ا اا ....

«ماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا» انگاری که با صورت زمین خورده‌ام، همه جا تاریک است، دوباره صدایش می‌زنم : لیلااااااا............لیلاااااااااااااااااا....

«ماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا»

می‌چرخم، صورتم از نم پهن‌های تازه گاو کف طویله خیس شده است، بوی تندش به مغزم می‌رسد، دوباره چش‌هایم را باز می‌کنم و از گوشه چشم گاو را می‌بینم که بالای سرم مدام «ماااااااااا ماااااااااا» می‌کند. انگاری باز در طویله خوابم برده است. سطل پر یونجه را بر می‌دارم و آخور گاو را پر می‌کنم، تابستان تمام شده و چند هفته‌ای از ترم جدید گذشته است و من هنوز در روستا در گیر این طویله لعنتی‌ام ...

«دینگ!» ، «دینگ!» و «دینگ!»

صدای پیامک گوشی‌ام می‌آید، المیرا است نوشته: «سلام  عشقم ! کجایی؟ مگه تو دانشگاه نمی‌یای؟ »

می‌خندم! تا دیروز به من می‌گفت روستایی، او که به من گفت نامزد دارد! حتماً فهمیده آن پسر پولدار شهری با بیشتر دوستانش در دانشگاه نامزد شده است، باید خودم را برای فردا آماده کنم، این بار به حمام حاج باقر می‌روم، نباید بوی بز بدهم، در طویله را باز می‌کنم ... و داد می‌زنم : «ننه! سارق لباسام رو بزا دم دست ... »

 این داستان همچنان ادامه دارد ...

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٤/٠٧/٢٨
٠
٠
چشم های بهمنی !! نژاد پرستی ؟ حالا که اینطوره چشم فقط چشمای خردادیآ :))
بهمن بهمنی
بهمن بهمنی
٩٤/٠٧/٢٩
٠
٠
:) ! دیگه نوشتیم !
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/٠٧/٢٩
٠
٠
نه مردادیا
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/٠٧/٢٩
١
٠
نه، مردادی ها
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
نخیر همون که گفتم :D
Elham_n
Elham_n
٩٤/٠٨/١٤
٠
٠
حالا چرا دعوا میکنید اصلا هیچ کدومش دی ماهیا خخخ
Elham_n
Elham_n
٩٤/٠٨/١٤
٠
٠
خیلی قشنگ بود (:
بهمن بهمنی
بهمن بهمنی
٩٤/٠٨/١٥
٠
٠
ممنونم :)
راتا
راتا
٩٤/١٠/٢٤
٠
٠
ازاینجابه بعدشونخونده بودم....قشنگ بودمخصوصاقسمت خواب لیلا:)
بهمن بهمنی
بهمن بهمنی
٩٤/١٠/٢٦
٠
٠
:) ممنونم
پربازدیدتریـــن ها
از صدا و سیمای میلی تا بی تفاوتی زنان

من به این سکوت معترضم!

٩٧/٠٢/٢٥
لبخندش... چشمانش...

عشق پشت چراغ قرمز

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

تمام خانه‌ای که پریشان گشت

٩٧/٠٢/٢٥
تمامی متن‌های زیر شایعه هستند و قطعا واقعی نیستند! (خیابانی_طور!)

شایعات الشایدات!

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
اثر جدید مانی حقیقی

درباره فیلم خوک

٩٧/٠٢/٢٤
هزار بار نوشتم

ردپای قلم

٩٧/٠٢/٢٤
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم

غصه ای که قصه شده است

٩٧/٠٢/٢٦
این بزرگترین آرزویم بود

سرعت ثانیه های زندگی

٩٧/٠٢/٢٥
امنیت مانع پیشرفتتان نشود

ناحیه امن

٩٧/٠٢/٢٤
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
اقیانوس آرام

سال هاست…

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠