دوئل در متن
معرفی نمایشنامه شمشیرهای ژنرال

دوئل در متن

نویسنده : m_soltani

خیلی چسبید! حتما می‌پرسید چه چیز چسبید؟ می‌گویم طعم یک کتاب باریک اندام صد و پنجاه گرمی که با وجود تعداد کم برگ‌هایش، رد پای درشتی از خودش در ذهنم باقی گذاشت. گاهی هم خواندن یک نمایشنامه که مبتنی ست بر دیالوگ‌های قوی و تاثیر گذار، آنچنان مخاطب را باخود همراه می‌کند، که گزاف نیست اگر بگویم؛ دوست داشتنی‌تر آن است که در یک جرعه کتاب را سرکشید. خصوصا اگر به نظر برسد، تم اصلی داستان بخواهد فلسفه‌ی پیدایش اسرائیل و صهیونیسم را به چالش بکشد.

 

درباره‌ی «شمشیرهای ژنرال»

پیرمردی یهودی به نام ایزاک مه یر، 40 سال پس از جنگ جهانی دوم، به همراه سارا، نوه جوانش, برای شرکت در مراسم سالگرد کشته شدن اعضای یک گروه مقاومت، به اتریش سفر می‌کند. در ابتدا بر ریتم ملایم داستان سوار خواهید شد. در ادامه با پیدا شدن سر و کله گئورگ یوخیم که به دنبال اعاده حیثیت از دست رفته‌اش است، گره‌های داستانی شکل می‌گیرد و لابه‌لای گفتگوهای جذاب سارا و یوخیم، با تفکر سیاسی نویسنده، راجع به ماهیت اسراییل و هولوکاست همراه خواهید شد.

 

 طعم تعلیق، لابه لای شمشیرهای ژنرال

در ابتدا، مخاطب ترجیح می‌دهد لحظاتی به احترام جنبه انسانی ماجرا، دست از قضاوت بر دارد و فقط نمایش نامه را بشنود. ولی کم‌کم به جایی می‌رسد که ناگریز، یا باید در جبهه گئورگ یوخیم سنگر بگیرد یا به سارا مه‌یر وفادار بماند. نبض داستان در بخش انتهایی نمایش به تپیدن می‌افتد و دوئل آغاز می‌شود. در انتها با رو شدن ماهیت وجودی شخصیت‌ها رسالت روایت، پایان می‌پذیرد.

 

یک قاچ از نمایش نامه؛

یوخیم: عجیبه که شما راحت از کنار این موضوع می‌گذرید. لابد شما از اون یهودی‌‌ها نیستید که وقتی نصف از پتو رو بهشون می‌دی که از سرما تلف نشن، تمام پتو رو از آدم می‌گیرند, درست مثل فلسطین, به اسم آواره و سرگردان وارد اون خاک شدین، بعد کم‌کم خاکشون رو گرفتید و آوارشون کردید.

سارا: اون سرزمین مقدس، سرزمین قوم یهوده که در کتاب مقدس وعده داده شده. کوه صهیون رو هیچ کس نمی‌تونه انکار کنه، قوم برگزیده.

 

مشخصات کتاب

نویسنده: قدرت الله فتحی

ناشر: سوره ی مهر

سال نشر: 1390

 قیمت: تومان1900

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٨/٠٣
٠
٠
میان تیترها بسیار خوب بودند. آفرین
m_soltani
m_soltani
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
^^خیلی ممنون :)
S.Asadzadeh
S.Asadzadeh
٩٤/٠٨/٠٤
٠
٠
خیلی هم خوب ....ممنون:)
m_soltani
m_soltani
٩٤/٠٩/٢٩
٠
٠
خیلی هم سپاس :)
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات