چغکهود / داستان لهجه مشهدی. قسمت دوم

چغکهود / داستان لهجه مشهدی. قسمت دوم

نویسنده : محمدرضا ناصری نژاد

ایجوری بود که وقتی چغکود رفت جایزشه بیگیره، یکهو چشش افتاد به یک دختر کنار حاکم شهر که قیشنگ بود ولی بی آرایش و ماست مالی و یک دل نِع که هزار و شونصد و یک دل عاشقش رفت!  که یکهو متوجه رفت دماغش عملیه و گفت نه یره! دختر باید ساخته خدا بِشِه نه ساخته دست جراح مِلامین! (پلاستیک قیدیمی رفته) چغکهود با خودش گفت یره حیفه الان احساس عشق دِروم بذار بیبینوم هیشکی دگه نیس عاشقش بوروم. واز یه کم چپ و راستشه نگا موکونه بیبنه مورد دگه‌ای پیدا نمره که ااا... پیدا رفت. نه او نه. بغلیش ها... همووو.  هموو عجب چیزی که نه عجب خانومیه!

همونجه سریع به خان خردو گفت دِداش موگوم تو که آماره همه ره دری، او دخترکه کیه اونجه؟! خان خردویم گفت عخی عاشق رفتی؟ کِندی؟! مدنی او کیه؟ او دختر خودِ خوده پادشایه! اسمش صاددرلایه! هیچ نسبتی هم با سین درلا ندره! عمرا نگات بوکونه چه برسه بخه زنت بره.

چغکهودم که عاشق رفته بود گفت برو یره، مو نمِتنوم که عشقوم ر ول کونوم. عشقومه... حقومه.... که تو همو صحنه یکهو پرید سمت صاددرلایو گفت مو تو ر موخوام! که صاددرلایم نه گذاشت نه ورداشت یک لنگ کفششه درآورد پرت کرد طِرف چغکهود گفت برو گمرو یرکه‌ی هودی مودی. شوهر مو باید ماشین شاسکول بلند دشته بشه! خانه تو هاشمیه دشته بشه... که کفششه چغکهود گرفت و گفت جان مادرت مو الان بوروم همی کفش ر ببینوم به پای کدوم دختر شهر مِره که با همو ازدواج کونوم! صاددرلایم که دید بچمان (چغکهود) اِقد سادیه و هنوز قصه سیندرلا ر یادشه عاشقش رفت ولی گفت حتما باید برم ماشین شاسکول بلند بخری وگرنه همو کفش ر از پاشه موکونوم تو حلقت! خانه هاشمیه که نع حداقل راسته وکیل آباد که بخر! ها ای جوری بود که دو گل نوشکفته یعنی صاددرلا و چغکود قصه‌ی ما با مهریه هزار و شصت وشیش تا سکه تابستون (بهار سابق) آزادی با هم ازدواج نِکِردن! نِکِردن؟! نه که نِکِردن! مگه حاکم مِذره ازدواج کنن؟

چغکهود بنده خدا آه ندره با ناله سودا کنه! یک نخ بادبادک نِمِدَن دستش هوا کنه، بعد بییَن دست دخترشانه بدن دست چغکهود؟ مگه فیلم هندیه؟! هیچی دگه چغکهود سر به بیابون گذاشت و صاددرلایم سر به خیابون !

پایین آمدِم سیگار بود، چغکهود شبا همش بیدار بود! بالا رفتِم پشمک بود، صاددرلا دنبال فندک بود :|

دگه وقتشه مویم بوروم بخوابوم مُخُم تاب ورداشته!

نویسنده : بچه چغک تنها

 

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
elham_habashi
elham_habashi
٩٤/٠٧/٢١
١
٠
شاسگول بلند :))) اردواج نکردن ! نه که نکردن !! بامزه بود :D
mamzi
mamzi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
لطف درن :D
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٤/٠٧/٢١
١
٠
من فکر میکردم خونه های سجاد از همه جا گرونتره.
mamzi
mamzi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
دگه صاددرلای قصه یگ کم قانع بود :))
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٧/٢١
١
٠
سلام . خیلی خوب بود مخصوصا انتهای داستان ،خیلی خندیدم . ممنون از شما :)
mamzi
mamzi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
خوشحالوم که شاد رفتِن .. چاکروم
f_maveddat
f_maveddat
٩٤/٠٧/٢٢
١
٠
سلآم؛ خیلی هم جالب ...مرسی از شما :))
mamzi
mamzi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
سلام . خواهش موکونوم :D
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٢٢
١
٠
همین که آخر داستان هندی نشد از همش بهتر بود. منم اگر این همه کلمه خنده دار تولید می کردم مخم تاب ور مداشت!
mamzi
mamzi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
هاا آخر داستان خودومم شوکه رفتوم که هندی نرفت :)) دگه مخی برام نمانده :((
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠٧/٢٢
١
٠
عالي بود :)) مرسي ((:
mamzi
mamzi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
چاکروم :))
naser_j
naser_j
٩٤/٠٨/٠٦
٠
٠
یعنی عالی مال یه لحظه نوشته هاته کلی حال کردم با خوندن شون خیلی چخچخی مینویسی برار
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣