پاییز می‌آید و من صبح به صبح

پس می‌زنم سنگینی پلک از نگاهم را

خورشید را به خانه دعوت می‌کنم

کنار سفره‌ی آواز بلبل‌ها غزل صبحانه می‌نوشم

می‌روم از هوش و حال

بال می‌گشایم به فراسوی خیال

چه نسیمی می‌دمد پاییز

چه بارانی به رحمت می‌دهد بر ما

شانه کن از صورت سرد زمین هر برگ را

نم نم باران بشوی این صورت پر گرد را

چه زمینی

بَه چه مه رویی شدی

بچرخ آرام دور خود

نمی‌دانی چقدر این فصل رویایی شدی

با خدا حس می‌کنم هر لحظه از فصل خزان را

وقتی که خش خش زیر پایم می‌دهد حکم اذان را

(عماد الدین پروانه حسینی)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/٠٧/٢٥
١
٠
خوب بود مرسی:-)
عماد پروانه
عماد پروانه
٩٤/٠٧/٢٥
٠
٠
سلام، ممنونم از نظرتون، لطف کردین.
s_rastegar moghaddam
s_rastegar moghaddam
٩٤/٠٧/٢٦
٠
٠
پاییز از قشنگ ترین فصل هاست! به خاطر شعرتون ممنون
پربازدیدتریـــن ها
آقا کجایی؟

سربازانت منتظرند

٩٥/١٠/٢٣
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
دلم اتفاقات خوب می خواهد

تولدم مبارک!

٩٥/١٠/٢٣
لبخندت برای من قدیمی نمی شود

من و خاطره یک نیمکت رنگ و رو رفته

٩٥/١٠/٢٣
سوغاتی برای دل خسته ما

مادربزرگ

٩٥/١٠/٢٣
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
شعری سروده خودم

گفتار در هم عشق

٩٥/١٠/٢٣
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات