آسمان صاف یعنی شانس!

آسمان صاف یعنی شانس!

نویسنده : Behnam_Abdollahi

مثل این‌که سرسره‌ای دل هوا را شکاف داده و از قلب ابرها تا زمین کشیده شده است. و من هم سر خوردم و قدم بر این جهان خاکی گذاشته‌ام. افکارتان را باید تکذیب کنم. منظورم این نبود که از دماغ فیل افتاده‌ام؛ فرق من و شما این است که من حتی نحوه‌ی ورودم به این دنیا را هم خودم ساخته‌ام. موقع آمدنم چند تکه شانس هم بر روی زمین دیدم ولی به درد من نمی‌خوردند! 

حرف از شانس شد. این شتر شانس خوابیده دم در خانه‌مان و تکان نمی‌خورد. البته شتری که باز به قدرت ذهن من آفریده شده است. امیدوارم حسودی‌تان نشود، می‌خواهم کمی از خوش شانسی‌هایم بگویم:

هر صبح، مادرم با صدای آمیخته به مهر و آشنایش پیوند من و خواب را بر هم می‌زند. و مرا مهمان سلام گرم خود می‌کند. از پنجره‌ی اتاقم که خورشید را می‌نگرم؛ لبخندی برجسته می‌زند و برق دندان‌هایش چشمانم را قلکلک می‌دهد. من دوستان زیادی دارم. همین بخاری خانه‌مان! چون هنوز دوستی پیدا نشده که دمش گرم‌تر از آن باشد. از خانه که بیرون می‌آیم، ابرها مانند چتری بالای سرم را می‌پوشانند و باران‌شان را به سمت من رها می‌کنند تا با تصادف قلب من و قطرات باران، رکورد احساسی‌ترین تصادف دنیا را بشکنم. راستی! کوچه‌ها و خیابان‌ها چقدر تمیزند! انگار قبل از این‌که من بیرون بیایم کسی این طرف‌ها را تمیز کرده است. 

خوشحالم که با عالم و آدم دوست هستم. وقتی که درس‌هایم را نخوانده‌ام برفی هست که فردا را تعطیل کند. وقتی که دلم می‌گیرد آسمانی وجود دارد که غم‌های کوچکم را در بزرگی خودش ببلعد. کتابی دارم از سهراب که مرا به زندگی روان‌تر از رودخانه‌ام امیدوارتر می‌کند. 

من عینکی دارم که لحظه‌هایم را شانس می‌بینم. همه آسمان، دریا، زمین، خورشید و... دوستان من هستند. دیگر به زندگی شیرین من حسودی نخواهید کرد. چون می‌دانید دست یافتن به چیزی که من دارم خیلی آسان است. شانس‌ها در اعماق چشمانتان به خواب رفته‌اند، آن‌ها را بیدار کنید!

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٧/٢٢
٢
٠
wow ! لایک بهتون
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٤/٠٧/٢٣
١
٠
البته این موضوع انشا کلاس نهم نبود؟
Behnam_Abdollahi
Behnam_Abdollahi
٩٤/٠٧/٢٣
٠
٠
ممنون؛ بله دقیقا... از سوژه ها نباید به راحتی گذشت... هر موضوعی ارزش خوب نوشتن دارد...
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

نام تو

٩٦/٠٥/١٩
دیوان خنده های تو

بفهم

٩٦/٠٥/٢١
آن‌ها از تپش هماهنگ قلب‌هایمان چه خبر دارند؟

نامه هایی به همسرم / نامه سوم

٩٦/٠٥/١٩
کاش کسی شاملو و فروغ را صدا بزند

در نبودنت

٩٦/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

یک مرد به جا مانده ای از عاشورا

٩٦/٠٥/٢٢
شیرینی اش را نفهمیدم

اولین حقوق کاری

٩٦/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

می نویسم از تو

٩٦/٠٥/٢٢
این روزها همه چیز به تو مربوط است

نامه هایی به همسرم / نامه چهارم

٩٦/٠٥/٢٣
مردم این چیزها را باور نمی کنند!

موی سفید

٩٦/٠٥/٢١
تو مکمل منی

بوسه های نگفته

٩٦/٠٥/٢٣
تا دل به بودنش خوش باشد

کاش دل هم خانه داشت

٩٦/٠٥/١٩
عمریست برایت می نویسم

گمنام خاص

٩٦/٠٥/٢٣
شعری سروده خودم

عشق و تبسم

٩٦/٠٥/١٩
از آرزوهای خوب

کمی وقت شناسی

٩٦/٠٥/٢١
یکی باید بیاید

ویرانه دل ماست

٩٦/٠٥/٢٤
شعری سروده خودم

معنی فاصله این نیست که از آنِ همیم

٩٦/٠٥/٢٤
شعری سروده خودم

موج خروشان قلم

٩٦/٠٥/٢١
تو دلت چه می خواهد؟

تاوان دلتنگی

٩٦/٠٥/٢٤
ذهن من پر شده است از دیگران

خودم چی پس؟

٩٦/٠٥/٢٣
ماجرای اولین باری که به استخر رفتم

توافق ذهنی مشترک بچه های جنوب شهر / قسمت اول

٩٦/٠٥/٢٥
تبلیغات