20 متر تا حرم امام خوبی‌ها

20 متر تا حرم امام خوبی‌ها

نویسنده : محدثه عارفی

دیوارهای گلی و درهای چوبی، کوچه‌های تنگ و قدیمی، دستفروش‌های پر سر و صدا و خیابانی که پیاده و سواره‌اش از یک مکان می‌گذرند. چشم‌هایم را می‌بندم و باز می‌کنم. در شهر مشهد، در جوار امام رضا(ع)، در میان کوچه‌های پر ازدحام، چطور تا به حال این خیابان را ندیده بودم. پیرزن پشت سرم گفت: دخترم! این همون بازار سرپوشیده ست. به بالای سرم نگاه کردم، آسمان بود. یادم آمد به من هم گفته بودند به بازار سرپوشیده‌ی سرشور سر بزنم.

هتل‌هایی با ارتفاع زیاد و تازه ساز، کنار خانه‌های گلی و کوتاه، مدرنیته را در مقابل سنت به نمایش گذاشته بود. بعضی از هتل‌ها با نمای سنگی و رنگی خود کاملا در تضاد با بافت آجری اطراف خود بودند. الله اکبر، اللهم صل علی محمد و آل محمد، جواد و علی و صادق رنگ نوشته‌های دیوارهای این بازار بود. در میان راه زائر سرای اصفهانی‌ها، تهرانی‌ها با نماها و درهایی که حیاط‌شان رو به بازار باز می‌شد توجه همه را به خود جلب می‌کردند. مسجد سهله به عنوان قدیمی‌ترین مسجد محل سر پیچ سرشور بیست و سه به چشم می‌خورد.

دو طرف مغازه‌هایی بود از لباس تا اغذیه فروشی، عکاسی تا زعفران فروشی. راسته‌ی بازار پس از طی هر چند ده متر، گشادگی‌هایی پیدا می‌کند. در این گشادگی‌ها مغازه‌ها زیاد می‌شود، دستفروش‌ها دیده می‌شوند. صدای: «خانم عکس بگیرم؟ عکس. عکس. بیا عکس فوری با امام رضا.» چند برابر می‌شود. کسانی با مقواهایی که رویشان نوشته: «سوییت، خانه و هتل با قیمت مناسب» ایستاده‌اند و یک کفاش در یکی از این گشادگی‌ها نشسته. کمی پایین‌تر، در ابتدای گشادگی خانه‌ای است  که به سلیقه شخصی خودش نصف کوچه را صورتی کرده و یک صورت فانتزی به همین کوچه‌ی باریک داده است.

در همین گشادگی‌ها بود که روی سرم سایه شد! باورم شد که بازار سرپوشیده شد، البته با بازار‌های سرپوشیده‌ی معمول و آن طاق ضربی‌هایی که در یزد دیدم کاملا متفاوت بود. یک سقف کاذب پلاستیکی با میله‌های باریک ضربدری بالای سرمان ظاهر می‌شود.

خورشید آمده بود بالاتر و هیاهو و ازدحام جمعیت زیادتر شده بود. صدای عرب و کرد و فارس و لهجه‌های متفاوت به گوش می‌رسید. صدای دستفروش‌ها، عکاسی‌ها و بوق ماشین‌ها. ماشین‌ها به زحمت بوق‌های ممتد برای خودشان راه باز می‌کردند و اخم رهگذران را که عبور ماشین را تجاوز به حریم خودشان می‌دانستند تحمل می‌کردند. دیگر داشتم انتهای بازار را می‌دیدم. آخر بازار ازدحام زیادی بود. سرعتم را زیاد کردم تا برسم آن‌جا اما ناگهان بوی خوشی پیچید توی مشامم و صدای خانمی از کنارم آمد که رو به شوهرش می‌گفت: یکی ازین نونا بخر. بنظر خوشمزه میاد. سرم را چرخاندم. کنارم یک نان سنگکی بود که صف درازی جلویش تشکیل شده و بوی مطبوعی در راسته‌ی بازار پخش کرده بود. از میان جمعیت راهم را باز کردم. بازار تمام شده بود و مردم کنار خیابان اصلی ایستاده بودند، خم می‌شدند و به رو به روی خود سلام می‌دادند. رو به رویمان بازار سرپوشیده‌ی فرش بود. از یکی از زائران پرسیدم چرا رو به بازار فرش سلام می‌دهد؟ با تعجب نگاهم کرد و گفت: نمی‌دانی؟ ته این بازار فرش، حدود بیست متر دیگر می‌رسیم به حرم امام خوبی‌ها. این را که شنیدم دستم را گذاشتم روی سینه‌ام، خم شدم و «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا» لغزید روی زبانم.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
aassak13
aassak13
٩٤/٠٧/٢١
٠
٠
یادش بخیر حرم، طبرسی، پیاده، هیییییییع
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
:)
e_yousefi
e_yousefi
٩٤/٠٧/٢١
٠
٠
بسیار عالی، انشاالله گزارش های توپ تر!
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
انشاالله. ممنونم از شما خیلی. :)
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٧/٢١
٠
٠
سلام . همه چیز رو خیلی خوب و زیبا توصیف کرده بودید خانوم عارفی / ممنون .موفق باشسید
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
سپاس.
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
چه توصیفات روانی داشت و البته بسیار جالب و خوب بود. از گزارش قبلی به نظرم برای فضای مجزی مناسب تر بود. بخصوص توصیفاتش واقعا خوب بود :)
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
ممنونم آقای نادری. خوشحالم که خوشتون اومده. :)
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
خیلی خوب بود، سپاسگذارمـــ:ـــ)ـــــ از شما خانوم عارفی
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
ممنونم.
مریم نیک پور
مریم نیک پور
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
خیلی خوب بود مخصوصا توصیفاتت منتظر گزارشای بعدی و بهترم:))
محدثه عارفی
محدثه عارفی
٩٤/٠٧/٢٢
٠
٠
مرسی مریم عزیزم. ممنونم.
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
کاش به خودمان بیاییم

پیش به سوی نابودی

٩٥/١٢/٠٨
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
زندگی کردن با نقاشی ات را دوست دارم

بابا لنگ دراز عزیزم

٩٥/١٢/٠٨
من هم یکی از آن 99 نفر هستم!

مجلس تحریم یا مجلس ترحیم؟

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات