رانندگی به سبک ایرونی!

رانندگی به سبک ایرونی!

نویسنده : sepide.b

رانندگی در ایران درست مثل تمام چیزهای معمول دیگر به طرز غیر معمولی با همه دنیا فرق دارد.

- در راه یک طرفه همیشه حق با ماشین روبرویی ست و در ماشین مقابل همیشه حق با خودِ اوست! کمی پیچیده است. اما وقتی شما اندرخم یک کوچه‌اید و راه هم یک طرفه است پس تقصیر شماست که از سمت درست آمده‌اید و باید بکشید عقب تا قبله عالم مسیرشان را بروند.

- اگر خواهر باشید؛ سر چهارراه‌ها، پس از آمبولانس و آتش نشانی و نیسان آبی حق تقدم با برادران است. خیلی هم مهم نیست از کدام سمت آمده و به کدام سمت می‌خواهند بروند و آیا روبرویشان مسدود است و پیچیدن‌شان ممنوع! نه! آن‌ها باید بروند تا شما بفهمید از آن جانور منفورِ موذیِ مشکی متالیک کمترید.

- نبستن کمربند ایمنی و رد شدن از مقابل پلیس و جریمه نشدن یک افتخار است که اطلاع رسانی همگانی‌اش از همان لحظه نجات با بیست پیامک کاملاٌ رایگانی که ایرانسل دیشب هدیه داده از واجبات است.

- وقتی یک نفر جایی دوبل می‌زند اما جا برای گتره‌ای رفتن باز است. پس او گوش دراز است و گوش دراز هم جایش در دشت است و در نتیجه جای ماشین ما همان جاست. پس با انبساط خاطری تام از پشت پاتک زده و ماشین خود را پارک می‌فرماییم.

- دقت کنید که هنگام عبور از کنار عابر پیاده باید طوری از روی پاهایش رد شویم که صدای ریزش گوشت تنش را شنیده و روح مغفورش را هنگام جان برداشتن از زمین از آینه بغل ماشین مشاهده نماییم.

- تشکیل باشگاه‌های پرسودِ دور دور برای کمک کردن به شعار دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است در جهت حفظ جان هم وطنان.

- یک حرکت بسیار مفرح که سرشار از نبوغ است و نشان می‌دهد مخترعش چندین لامپ حبابی بالای سرش منفجر کرده و سپس سرِ خر را به سوی عابر پیاده با سرعت غیر معقولی کج نموده و پس از آن‌که عابر به مرحله انفارکتوس راه پیدا کرد، مسیر را عوض کرده و شناور در تشتی از استعداد به راه خود ادامه می‌دهد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٢٧
١
٠
و البته رانندگی در مشهد هم با همه جای ایران فرق داره: اول نیسان آبی مره؛ بعد مو مُرم بعد هر کی تنست!
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨
خواب عجیبی بود...

تجربه مرگ در خواب

٩٥/٠٩/٢٠