رانندگی به سبک ایرونی!

رانندگی به سبک ایرونی!

نویسنده : sepide.b

رانندگی در ایران درست مثل تمام چیزهای معمول دیگر به طرز غیر معمولی با همه دنیا فرق دارد.

- در راه یک طرفه همیشه حق با ماشین روبرویی ست و در ماشین مقابل همیشه حق با خودِ اوست! کمی پیچیده است. اما وقتی شما اندرخم یک کوچه‌اید و راه هم یک طرفه است پس تقصیر شماست که از سمت درست آمده‌اید و باید بکشید عقب تا قبله عالم مسیرشان را بروند.

- اگر خواهر باشید؛ سر چهارراه‌ها، پس از آمبولانس و آتش نشانی و نیسان آبی حق تقدم با برادران است. خیلی هم مهم نیست از کدام سمت آمده و به کدام سمت می‌خواهند بروند و آیا روبرویشان مسدود است و پیچیدن‌شان ممنوع! نه! آن‌ها باید بروند تا شما بفهمید از آن جانور منفورِ موذیِ مشکی متالیک کمترید.

- نبستن کمربند ایمنی و رد شدن از مقابل پلیس و جریمه نشدن یک افتخار است که اطلاع رسانی همگانی‌اش از همان لحظه نجات با بیست پیامک کاملاٌ رایگانی که ایرانسل دیشب هدیه داده از واجبات است.

- وقتی یک نفر جایی دوبل می‌زند اما جا برای گتره‌ای رفتن باز است. پس او گوش دراز است و گوش دراز هم جایش در دشت است و در نتیجه جای ماشین ما همان جاست. پس با انبساط خاطری تام از پشت پاتک زده و ماشین خود را پارک می‌فرماییم.

- دقت کنید که هنگام عبور از کنار عابر پیاده باید طوری از روی پاهایش رد شویم که صدای ریزش گوشت تنش را شنیده و روح مغفورش را هنگام جان برداشتن از زمین از آینه بغل ماشین مشاهده نماییم.

- تشکیل باشگاه‌های پرسودِ دور دور برای کمک کردن به شعار دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است در جهت حفظ جان هم وطنان.

- یک حرکت بسیار مفرح که سرشار از نبوغ است و نشان می‌دهد مخترعش چندین لامپ حبابی بالای سرش منفجر کرده و سپس سرِ خر را به سوی عابر پیاده با سرعت غیر معقولی کج نموده و پس از آن‌که عابر به مرحله انفارکتوس راه پیدا کرد، مسیر را عوض کرده و شناور در تشتی از استعداد به راه خود ادامه می‌دهد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٢٧
١
٠
و البته رانندگی در مشهد هم با همه جای ایران فرق داره: اول نیسان آبی مره؛ بعد مو مُرم بعد هر کی تنست!
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
تبلیغات
تبلیغات