چای بریز پر رنگِ پر رنگ، مثل چشمانت که وقتی نگاه می‌کنی، همه چیز رنگ می‌بازد. به دل فنجانت آب نمی‌بندی و همیشه همه چیز را غلیظ دوست داری. انگار فنجان چای هم در دستانت آرام می‌شود و گرم می‌ماند. اما چای من سرد می‌شود!

چون دست‌های من، برخلاف دست‌های تو، برایش آغوش گرمی نیست. چایم را یکجا سر می‌کشم تا وقتی شیرین زبانی‌های تو هست، قند چرا؟

زیر لب می‌گویم همیشه همینطور بوده‌ای. برای یک فنحان چای چنان احترامی قائلی که برای یک احساس.

آری؛ چای بریز پر رنگِ پررنگ. مثل چشمانت که وقتی نگاه میکنی ...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
عصر زمستان/ تو چای می نوشی و من../ قند در دلم آب می شود
نفیسه سادات بنی هاشم
نفیسه سادات بنی هاشم
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
خیلی زیبا بود
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
خط آخر خیلی محسوس به دل می نشست ... :) ممنون
نفیسه سادات بنی هاشم
نفیسه سادات بنی هاشم
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
ممنون از شما
sajede_gh
sajede_gh
٩٤/٠٧/٢٠
١
٠
به اخمت خستگی در می رود لبخند لازم نیست...کنار سینی چای تو اصلا قند لازم نیست
نفیسه سادات بنی هاشم
نفیسه سادات بنی هاشم
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
:) چقدر جالب!
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
یک محفل چای خوری صمیمی را تصویر کردم عالی است مرسی
نفیسه سادات بنی هاشم
نفیسه سادات بنی هاشم
٩٤/٠٧/٢٠
٠
٠
مرسی که خوندید
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨