سیم ظرف شویی را توی دست می‌گیرم. تمام بن بست‌های زندگی می‌آید جلوی چشمم. همه قدرتم را می‌چپانم توی بازویم. حمله می‌کنم به ته و دیواره‌های قابلمه. با خشم مایل به استیصال تکرار می‌کنم؛ یک شخصیت «پارانوئیدی لعنتی نوع  A» تا آخر عمر خوب نمی‌شود که نمی‌شود!

همین طور که قابلمه را می‌سابم و از در و دیوارش سیاهی وا می‌دهد، عاجزانه به این فکر می‌کنم که تا آخر عمر باید با بی‌قراری‌ها و سوءظن‌های بی‌مورد یک مرد بسوزم و بسازم. لپه‌های سوخته و چسبیده به ته قابلمه کمتر سمجی می‌کنند. یواشکی بدون این‌که دلم بفهمد، به جدایی فکر می‌کنم. اشک چشم‌هایم جاری می‌شود. با پشت دستم می‌مالم‌شان کنار. بینی‌ام را بالا می‌کشم.

دوباره به کارم ادامه می‌دهم. توی ذهنم سکوت برقرار می‌شود. دستم همچنان سیم می‌کشد. می‌بینم تولدهایم برایش خیلی مهم است. مردی که فامیلی‌اش فامیلی پسرم است. که تحمل ندارد سرفه‌های من را بشنود و شب کنار پلاستیک‌های میوه‌اش یک شیشه اکسپکتورانت نباشد، و روز بعد مجبورم نکند که «باید بروی دکتر!». و روز مادر برای مادر من، همان هدیه‌ای را نخرد که برای مادر خودش خریده. نه! نمی‌شود! ترک کردنی نیست... قابلمه تقریبا صیقلی می‌شود.

یادم می‌آید دکتر می‌گفت پارانوییدی‌هایی که خانواده‌های حمایت کننده و منسجمی دارند، بیماری‌شان پیشرفت نمی‌کند که هیچ، بهبود هم می‌یابند! دیگر باید قابلمه را آب بکشم.

====

شکیبایی دو گونه است؛ شکیبایی بر آنچه خوش نمی‌داری و شکیبایی بر آنچه دوست می‌داری. (حکمت 55 نهج البلاغه)

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٧/١٦
٠
٠
خیلی خوب بود :) ممنون از ارتباط نوشته
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٧/١٦
٠
٠
ساده نوشته بودید و زیبا .ممنون .
f_bi3daa
f_bi3daa
٩٤/٠٧/١٧
٠
٠
سلآم؛ بله...زنان نه طاقت انجام كار سنگين جسمي را دارند و نه توان فعاليت شديد ذهني؛ آنها دِين زندگي را نه با آنچه انجام مي دهند كه با آنچه تحمل مي كنند، مي پردازند. آرتور شوپنهاور :) خدا آخرو عاقبت همه رو ختم بخیر کنه :)
روشنا
روشنا
٩٤/٠٧/١٨
٠
٠
خیلی هم خوب،خشم رو خوب تونسته بودی غیر مستقیم القا کنی واینکه اخرش طرف مجاب میشه شکیبا باشه ..
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٧/١٨
٠
٠
خیلی خوب ربط بین سیاهی های ذهن زن و قابلمه رابطه برقرار شده بود.. ممنونم ملیحه جان..
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠١/٢٤
٠
٠
متن که هیچ!ولی عکس قشنگی انتخاب شده مرسی
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦