آدم‌ها را وقت عصبانیت نشناسید!

آدم‌ها را وقت عصبانیت نشناسید!

نویسنده : وبگردی

دلم می‌خواهد محکم بایستم جلوی همه آن کسانی که اعتقاد دارند «آدم‌ها را باید توی عصبانیت شناخت»، زل بزنم توی چشمان‌شان و بگویم: دارید اشتباه می‌کنید، چرا فکر می‌کنید آدم‌ها را باید توی عصبانیت شناخت؟ توی ناراحتی شناخت! توی موقعیت‌های سخت شناخت ...

در حالی که آدم‌ها توی این موقعیت‌ها دیگر خودشان نیستند! خودِ واقعی‌شان نیستند! به جای عقل و منطق غول عصبانیت دارد به جای‌شان تصمیم می‌گیرد .

نمی‌گویم آدم‌ها اجازه دارند توی عصبانیت هر کاری بکنند اما لطفا قبل از قضاوت در موردشان، یاد لحظه‌های آرام‌شان هم بیافتید، یاد لبخندهای‌شان، یاد مهر و عشق و دوستی‌های‌شان، یاد این که نسبت لحظه‌های بدِ عصبانیت‌شان به لحظه‌های خوب و شادشان چقدر است؟ بی‌انصافی نیست اگه بخواهیم آدم‌ها را توی عصبانیت قضاوت کنیم؟

==========

از وبلاگ یک منحنی ساده

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
marjan_mi
marjan_mi
٩٤/٠٧/٠٧
١
٠
حق با شماست
kianaz
kianaz
٩٤/٠٧/٠٧
٠
٠
منم موافقم خق با شماست
f_bi3daa
f_bi3daa
٩٤/٠٧/٠٨
٠
٠
سلآم؛ اوهوم...موافقم؟!
پربازدیدتریـــن ها
قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

قلبی که تنها تو را دوست دارد

٩٦/٠٨/٢٥
خودشان انتخاب کردند...

قاتل واقعی

٩٦/٠٨/٢٧
تنها در خودم اشک می ریزم

یک فنجان فراموشی لطفا

٩٦/٠٨/٣٠
قندیل‌های اندوه وجودم

کوچ برستو

٩٦/٠٨/٢٩
آخرین بند وصیت حاجی

زیر چشمان پدر

٩٦/٠٨/٢٧
همین جا؛ کنار دل من

به تعداد همه

٩٦/٠٨/٢٨
شعری سر کلاس ریاضی!

شعر می‌گفتم و با قافیه می‌جنگیدم

٩٦/٠٩/٠١
از هیچ چیز نمی ترسم

غرقه سازی

٩٦/٠٨/٢٨
زندگی را زندگی می‌کنم

ای روح عاشقانه…

٩٦/٠٨/٢٧
یکی از آن هزاران برگ پاییزیِ

مُرده متحرک

٩٦/٠٨/٢٩
دشوار روزگاری است

اعجاز تنهایی

٩٦/٠٨/٣٠
دلیل لبخند‌هایم

دلیل حال خوبی

٩٦/٠٩/٠١
شعری سروده خودم

یک نفس عشق

٩٦/٠٨/٢٨
شعری سروده خودم

بغض آسمان

٩٦/٠٨/٣٠
فاتحه‌ام نخواندی ایراد ندارد

فقط خواستم کمتر زجر بکشی

٩٦/٠٩/٠٢
خودم بودم!

رویای پنهان

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات