جوان که بودیم...

جوان که بودیم...

نویسنده : mra

شما دارید در مقابل اسرارهای بی‌حد میزبان مبنی بر این که یک کفگیر دیگر برای‌تان بکشد مقاومت جانانه‌ای می‌کنید و از ترس بشقاب غذا را پشت‌تان مخفی کرده‌اید. در همین گیر و دار یکی از بزرگان فامیل سری به تاسف می‌جنباند و رو به شما می‌گوید که وقتی جوان بوده اینطور قرتی نبوده و در هر وعده غذایش لااقل ده تا بشقاب پلو خورشت را یکجا می‌خورده. یک جور لبخندی که خاص قرتی‌ها نباشد می‌زنید و می‌گویید که هنوز هم ماشالا جوان است و هنوز خیلی مانده که شما به جایگاه ایشان برسید. به بشقاب غذایش نگاه می‌کنید که فقط چند قاشق ازش خورده شده. آخر با این‌که هنوز 60 را رد نکرده مجبور شده است عمل قلب باز بکند و دکتر بیش از این را برایش ممنوع کرده.

حسرت به دلمان ماند که یکی از همین بزرگان، کتاب‌های باز نشده و نو مانده توی کتابخانه را ببیند و به ما که داریم توی صفحه تلگرام دنبال یک استیکر لبخند می‌گردیم بگوید: یادش به خیر. جوان که بودیم هفته‌ای یک کتاب می‌خواندیم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
kianaz
kianaz
٩٤/٠٧/٠٦
١
٠
ولي فكر كنم من هنوز جوونم ولي هفته اي يه دونه كتاب و نه
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٧/٠٦
١
٠
اصرار درسته نه اسرار:)مممون. جالب بود.
اکرم انتصاری
اکرم انتصاری
٩٤/٠٧/٠٧
٠
٠
جمله های کوتاهی که زیاد کامل نیستند مانع می شن از این که احساس تون به مخاطب منتقل بشه . دغدغه ی ارزشمندی است که چه طور میشه این نسل رو کتابخون کرد با وجود این همه عرصه و وقتی که در دنیای مجازی خیلی راحت وقت کشی می کند.
f_bi3daa
f_bi3daa
٩٤/٠٧/٠٨
٠
٠
سلآم؛ دغدغه تون ارزشمنده...قدیمی ها واقعن آدما جالبین...یکیشون به من گفت این همه درس میخونی که چی بشه آخرش که میری (در حالی که دستشومیزد به زمین) زیر همین خاک؟! البته بنده ی خدا از اینکه به بهانه درس خبرشو نمیگرفتم این حرفو زد... ولی خب بازم منو متحیر کرد :) مرسی از شما
پربازدیدتریـــن ها
تبلیغات