کوچه خیس است،

گویی بارانی آمده

یا که نه!

خیسی هق‌هق‌های دلتنگی کوچه

ازصدای قدم‌های خسته‌ات بوده!

این‌جا، تفرج گاه مردی تنهاست

کوچه‌ای خیس، ز آشفتگی ابرهای سیه

به آشفتگی همان چشمان منتظر به ره

این‌جا، معنای مَرد یا مُرد یک قدم است

همان قدم ماندن یا نماندن

بمانی مَردت خواهم بود، نمانی خواهم مُرد

برای نوشتن حرف‌هایم،

همین دیوار نمناک خشتی کافی است

همین که من نباشم و دیوار،

سنگواره‌های آتی باشد، کافی است

تو چه می‌دانی؟

شاید آتی، نام من برکوچه باشد

کوچه‌ی شهید آشنای گمنام!

(رضا ریاحی)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
f_babaei
f_babaei
٩٤/٠٦/٣١
٠
٠
بمانی مردت خواهم بود نمانی خواهم مرد ! تشکر :)
r_riahi
r_riahi
٩٤/٠٦/٣١
٠
٠
تشکر ازشما خانوم بابایی // مرسی :)
n_roointan
n_roointan
٩٤/٠٦/٣١
٠
٠
آقا رضا دمت گرم عالیه خیلی کیف کردم ،ساده قشنگ و شیوا ممنون
r_riahi
r_riahi
٩٤/٠٦/٣١
٠
٠
دم شما گرم // مرسی دوست عزیز
z-dadras
z-dadras
٩٤/٠٦/٣١
٠
٠
عالی بود:)))))ممنون
r_riahi
r_riahi
٩٤/٠٦/٣١
٠
٠
ممنون ازشما دوست عزیز :)
مریم سادات
مریم سادات
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
کوچه ی شهید اشنای گم... خیلی زیبا بود:)
r_riahi
r_riahi
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
ممنون ازشما // لطف دارید :)
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
پایان بندی اش عالی بود. فقط استفاده از کلمه «آتی» با توجه به اینکه معمولا کمتر این روزها به عنوان «آینده» به کار میره و بیشتر مخفف اسم هایی مثل آتنا هست یک مقداری نکته داشت
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
یک چیز دیگه: «کوچه‌ای خیس، ز آشفتگی ابرهای سیه/ به آشفتگی همان چشمان منتظر به ره» به نظرم اگر این قسمت هم حذف می شد؛ به کلیت شعر لطمه ای نمی زد؛ چون یک مقداری از خط اصلی شعر داره فاصله می گیره. البته این نظر منه صرفا
r_riahi
r_riahi
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
ممنون ازشما جناب نادری عزیز// دیدگاهتون جداً مفید بود // تشکر :)
r_riahi
r_riahi
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
راستی، زادروزتون هم گرامی باد // موفق و سلامت باشین
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
ممنون آقا رضا؛ ارادت
m_soltani
m_soltani
٩٤/٠٧/٠١
٠
٠
خیلی قشنگ :) ممنون از شما
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٧/٠٢
٠
٠
تشکر خانوم سلطانی، لطف کردیــ:ــ)ـــد
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات