از عشق تو من مرغم!...
گزارشي از حال و هواي جشن زوج ایرانی

از عشق تو من مرغم!...

نویسنده : میثم

چند شب پیش به اتفاق بانو به جشن زوج ایرانی رفتیم. جای تمام ازواج خالی! خوش گذشت و کلی شنیدیم و خندیدیم و سوت و کف زدیم و البته ایضا صلوات هم فرستادیم. محل جشن پر بود از زوج‌های جوانی که زندگی دو نفره‌ای شکل داده‌اند و قرار است اگر خدا وایضا خودشان بخواهند، خوشبخت شوند.
این جشن همانند هر مراسمی حواشی‌ای داشت چه پررنگ و چه بی‌رنگ. حاشیه بزرگ این جشن حضور تعداد معدودی زوج بود که عوض جوان بودن یحتمل در ابتداي کودکی به مرتبه تزویج و قبلت و انکحت نائل شده بودند. مانده‌ام برخی چرا ازدواج می‌کنند. رفتار و سبک سری‌ها نشان می‌داد که برخی فقط به درد گرده افشانی می‌خورند! علی‌الخصوص قشر مثلا مرد با آن ابروهای برداشته شده و گونه‌های بند انداخته!
احتمالا اگر از طرف بپرسی چرا ازدواج کردی فقط می‌تواند بگوید: جهت ادامه نام آبا و اجدادی...
چه می‌دانم والا! دوره زمانه طوری شده که آدم گاهی خیال می‌کند واقعیت همینی است که می‌بیند...
 به قول ظریفی: مرحبا خروس که نمی‌گوید از عشق تو من مرغم؛ باور نداری قدقد!
 
 


برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٠١
٣
٠
با سلام و درود خدمت نویسنده ی محترم کلیت متن طوری بود که انگار کسی بگه فقط من می فهمم و فقط من درست ازدواج کردم و اصولاً بقیه یه مشت آدم اشتباه کن و دامنه ی احساسات در حد نعلبکی هستند. شاید نظرم تایید نشه اما امیدوارم به دست نویسنده ی محترم برسه و رویکردش رو در نوشتن لااقل اندکی تغییر بده...
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٠٣
٠
٠
خیلی جالبه، یادداشت نویسندگان تبدیل به یادداشت کاربران شده... فامیل آقای نویسنده هم حذف. چرا؟
میثم
میثم
٩١/٠٨/٢٠
٠
١
کاربر محترم : f.haghighat. هیچ موقع نظر بنده این نبوده که دیگران چیزی حالی شان نمی شود و خدای نکرده در حد نعلبکی نمی فهمند بلکه چند موردی را که در این جشن دیدم یادداشت نگاری نمودم. چند نفری که آنجا دیدم به زعم ذهن خام من آمادگی ازدواج نداشته بل همان به درد گرده افشانی می خورد و بس.
پربازدیدتریـــن ها
پیامی از تو

چایی را می‌ریزم همسرم

٩٦/٠١/٢٨
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

غزلِ شیرین ترین تردید

٩٦/٠١/٢٨
هنوز تو را به خدا نسپرده بودم

عجب غروب غریبی است!

٩٦/٠١/٢٧
داستان کوتاه

رنگ پریده تر

٩٦/٠١/٢٧
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
از رویای پرواز تا ...

زمین پیما

٩٦/٠١/٢٨
ازدواج اشتباه

خط فاصله

٩٦/٠١/٢٧
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
با همان سرعت و دقت

ضَرَبَ، ضَرَبا

٩٦/٠١/٢٧
شاید بتوان شنید!

خدا را نمی‌توان دید اما...

٩٦/٠١/٢٨
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
احساساتی که ابراز نشدند

مادر، دوستت دارم تا آن سوی ابدیت

٩٦/٠١/٢٧
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
کمی هم به فکر خودتان باشید!

تقدیری از دولت عزیز

٩٦/٠١/٢٨
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
چرا باید هزینه پرداخت؟

تابلوی خیلی تابلو

٩٦/٠١/٢٩
شعری سروده خودم

کاسب دیوانه

٩٦/٠١/٣٠
ما دو پدیده قرن هستیم!

نامه احمدی نژاد به ترامپ

٩٦/٠١/٢٨
تبلیغات
تبلیغات