از عشق تو من مرغم!...
گزارشي از حال و هواي جشن زوج ایرانی

از عشق تو من مرغم!...

نویسنده : میثم

چند شب پیش به اتفاق بانو به جشن زوج ایرانی رفتیم. جای تمام ازواج خالی! خوش گذشت و کلی شنیدیم و خندیدیم و سوت و کف زدیم و البته ایضا صلوات هم فرستادیم. محل جشن پر بود از زوج‌های جوانی که زندگی دو نفره‌ای شکل داده‌اند و قرار است اگر خدا وایضا خودشان بخواهند، خوشبخت شوند.
این جشن همانند هر مراسمی حواشی‌ای داشت چه پررنگ و چه بی‌رنگ. حاشیه بزرگ این جشن حضور تعداد معدودی زوج بود که عوض جوان بودن یحتمل در ابتداي کودکی به مرتبه تزویج و قبلت و انکحت نائل شده بودند. مانده‌ام برخی چرا ازدواج می‌کنند. رفتار و سبک سری‌ها نشان می‌داد که برخی فقط به درد گرده افشانی می‌خورند! علی‌الخصوص قشر مثلا مرد با آن ابروهای برداشته شده و گونه‌های بند انداخته!
احتمالا اگر از طرف بپرسی چرا ازدواج کردی فقط می‌تواند بگوید: جهت ادامه نام آبا و اجدادی...
چه می‌دانم والا! دوره زمانه طوری شده که آدم گاهی خیال می‌کند واقعیت همینی است که می‌بیند...
 به قول ظریفی: مرحبا خروس که نمی‌گوید از عشق تو من مرغم؛ باور نداری قدقد!
 
 


برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٠١
٣
٠
با سلام و درود خدمت نویسنده ی محترم کلیت متن طوری بود که انگار کسی بگه فقط من می فهمم و فقط من درست ازدواج کردم و اصولاً بقیه یه مشت آدم اشتباه کن و دامنه ی احساسات در حد نعلبکی هستند. شاید نظرم تایید نشه اما امیدوارم به دست نویسنده ی محترم برسه و رویکردش رو در نوشتن لااقل اندکی تغییر بده...
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٠٣
٠
٠
خیلی جالبه، یادداشت نویسندگان تبدیل به یادداشت کاربران شده... فامیل آقای نویسنده هم حذف. چرا؟
میثم
میثم
٩١/٠٨/٢٠
٠
١
کاربر محترم : f.haghighat. هیچ موقع نظر بنده این نبوده که دیگران چیزی حالی شان نمی شود و خدای نکرده در حد نعلبکی نمی فهمند بلکه چند موردی را که در این جشن دیدم یادداشت نگاری نمودم. چند نفری که آنجا دیدم به زعم ذهن خام من آمادگی ازدواج نداشته بل همان به درد گرده افشانی می خورد و بس.
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات