از عشق تو من مرغم!...
گزارشي از حال و هواي جشن زوج ایرانی

از عشق تو من مرغم!...

نویسنده : میثم

چند شب پیش به اتفاق بانو به جشن زوج ایرانی رفتیم. جای تمام ازواج خالی! خوش گذشت و کلی شنیدیم و خندیدیم و سوت و کف زدیم و البته ایضا صلوات هم فرستادیم. محل جشن پر بود از زوج‌های جوانی که زندگی دو نفره‌ای شکل داده‌اند و قرار است اگر خدا وایضا خودشان بخواهند، خوشبخت شوند.
این جشن همانند هر مراسمی حواشی‌ای داشت چه پررنگ و چه بی‌رنگ. حاشیه بزرگ این جشن حضور تعداد معدودی زوج بود که عوض جوان بودن یحتمل در ابتداي کودکی به مرتبه تزویج و قبلت و انکحت نائل شده بودند. مانده‌ام برخی چرا ازدواج می‌کنند. رفتار و سبک سری‌ها نشان می‌داد که برخی فقط به درد گرده افشانی می‌خورند! علی‌الخصوص قشر مثلا مرد با آن ابروهای برداشته شده و گونه‌های بند انداخته!
احتمالا اگر از طرف بپرسی چرا ازدواج کردی فقط می‌تواند بگوید: جهت ادامه نام آبا و اجدادی...
چه می‌دانم والا! دوره زمانه طوری شده که آدم گاهی خیال می‌کند واقعیت همینی است که می‌بیند...
 به قول ظریفی: مرحبا خروس که نمی‌گوید از عشق تو من مرغم؛ باور نداری قدقد!
 
 


برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٠١
٣
٠
با سلام و درود خدمت نویسنده ی محترم کلیت متن طوری بود که انگار کسی بگه فقط من می فهمم و فقط من درست ازدواج کردم و اصولاً بقیه یه مشت آدم اشتباه کن و دامنه ی احساسات در حد نعلبکی هستند. شاید نظرم تایید نشه اما امیدوارم به دست نویسنده ی محترم برسه و رویکردش رو در نوشتن لااقل اندکی تغییر بده...
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٠٣
٠
٠
خیلی جالبه، یادداشت نویسندگان تبدیل به یادداشت کاربران شده... فامیل آقای نویسنده هم حذف. چرا؟
میثم
میثم
٩١/٠٨/٢٠
٠
١
کاربر محترم : f.haghighat. هیچ موقع نظر بنده این نبوده که دیگران چیزی حالی شان نمی شود و خدای نکرده در حد نعلبکی نمی فهمند بلکه چند موردی را که در این جشن دیدم یادداشت نگاری نمودم. چند نفری که آنجا دیدم به زعم ذهن خام من آمادگی ازدواج نداشته بل همان به درد گرده افشانی می خورد و بس.
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨