عکس‌های دو نفره‌ات مال خود خود خودت

عکس‌های دو نفره‌ات مال خود خود خودت

نویسنده : va_nahaie

ساعت به وقت شهر غزل‌های حافظ، بوستان وگلستان، به وقت ضریح طلای امامزاده‌های این شهر که خودم را به تک تکشان بستم تا دل به دل راه داشته باشد، تا صبح یکی از روزها سلام صبح بخیرم به در و دیوار نخورد، به وقت کافه تراس و آبمیوه فروشی ملس و فروشگاه‌های آل استار و درختای بید مجنون پارک ملت.

چهار صبح بود، به خدا گفتم من از تو بال برای پرواز نمی‌خواهم ،‌ نمی‌خواهم مه غلیظ بشوم بروم توی هوا، حتی نمی‌خواهم توی عکس‌های دو نفره‌اش کنار سی و سه پل و حافظیه شیراز و قلعه الموت من را به زور بچپانی. من دیگر حسرت سرعت پورشه سوارای شهر را ندارم، حسرت لمس دستانی که هیچ وقت نداشتم‌شان را ندارم، من روی کمک خدا حساب کردم، من دست‌هایم را ساعت چهار صبح آن روز دادم دست خدا ...

کور خوانده‌ای؛ حرف‌های پوچ و ناامید کننده‌ات زورشان به ما دو نفر نمی‌رسد. حرف‌های ناامید کننده‌ات به اندازه یک آسپرین بچه خاصیت ندارند،برای منی که دلم از توپ‌های دوران دبستانت چهل تیکه‌ترند. من و خدا و دکلمه‌های حسین پناهی آن جایی که می‌گوید تا هستم جهان ارثییه بابامه !!!! هنوز هم معتقدیم تو بر می‌گردی ...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
translator
translator
٩٤/٠٦/٢٢
٠
٠
چه بگویم ...
va_nahaie
va_nahaie
٩٤/٠٦/٢٦
٠
٠
☺:-)
میرزا
میرزا
٩٤/٠٦/٢٢
٠
٠
فقط می تونم بگم که یک نویسندۀ خوب به جیم پیوست، همین.
va_nahaie
va_nahaie
٩٤/٠٦/٢٦
٠
٠
خیلی زیاد لطف دارید..مچکرررم. خوشحالم که در جمع شما خوبانم
میرزا
میرزا
٩٤/٠٦/٢٦
٠
٠
تعارف نکردم، از نوشته پیداست؛ خوش آمدید :-)
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/٠٦/٢٣
٠
٠
متن شما گستردگی مفهوم و درک بالایی داشت؛ خوب و دیگر هیچ
va_nahaie
va_nahaie
٩٤/٠٦/٢٦
٠
٠
خیلی ممنووون از نظر ارزشمدتون
z-dadras
z-dadras
٩٤/٠٦/٢٣
٠
٠
زیبابود...
va_nahaie
va_nahaie
٩٤/٠٦/٢٦
٠
٠
مچکررررررم عزیزم
Nafiseh.Sadat_Banihashem
Nafiseh.Sadat_Banihashem
٩٤/٠٦/٢٤
٠
٠
سلام واقعا زیبا بود.
va_nahaie
va_nahaie
٩٤/٠٦/٢٦
٠
٠
سلام لطف داری عزیزم تشکر☺
پربازدیدتریـــن ها
آیا مشکی نماد افسردگی است؟

روانشناسی رنگ چادر

٩٦/٠٧/٢٧
عاشقش بودم اما...

بازگشت

٩٦/٠٧/٢٥
در برابرت سکوت کنم!

خیالت دیوانه ام می کند

٩٦/٠٧/٢٤
تو را پای رفتن نیست

كاش معشوقه ات برگردد

٩٦/٠٧/٢٦
پشت حصار غم هایم

غول اندوه

٩٦/٠٧/٢٤
نه می زنند، نه می روند!

کارِ بیخ‌دار

٩٦/٠٧/٢٧
سرانه مطالعه خیلی هم بالاست

تهران خیلی هم خوب است / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٣
پریشان حال

آفرین عشق

٩٦/٠٧/٢٥
به سردی خاک و باران

مثل همه

٩٦/٠٧/٢٥
سکه های بی ارزش

يا رفيق من لا رفيق له

٩٦/٠٧/٢٣
برای رفتن آماده می شوم

تهران-رشت

٩٦/٠٧/٢٢
شعری سروده خودم

برای ترامپ

٩٦/٠٧/٢٤
داستان کوتاه

زمانی برای مرگ

٩٦/٠٧/٢٣
به یادت لبخند می زنم

غروب پاییز

٩٦/٠٧/٢٧
شعری سروده خودم

آرام میان دشت شب

٩٦/٠٧/٢٦
شعری سروده خودم

راه گمشده

٩٦/٠٧/٢٢
می خواستم مهم ترین تصمیم زندگی ام را بگیرم

حامی نبودی

٩٦/٠٧/٢٢
فصل تاریکی

بی نقطه بی پایان

٩٦/٠٧/٢٩
یک مسیر تکراری

قدم زدن / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٦
وقتی فقر در کشورمان بی داد می کند

کدام اولویت است؟

٩٦/٠٧/٢٩
تبلیغات